บทที่ 359

หลังจากที่เสี่ยวหานได้รับข้อความจากเสินอวี๋ เขาก็เริ่มคิดว่าจะแบล็กเมล์เธอดีไหม

ตอนนี้เธอเลิกกับฟู่สือถิงและไม่มีลูกแล้ว ดังนั้นคลิปที่ต้องการทำให้ฟู่สือถิงอับอายคงจะไม่มีผลนัก

“ลูกสองคนทำแบบนี้ได้ยังไง?” ฉินอันอันจิบน้ำแล้วไปที่ห้องเด็กเพื่อสั่งสอนเด็กทั้งสอง “ไม่ว่าแม่จะมีความแค้นอะไรกับหญิงชราคนนั้น ยังไงเธอก็อายุเกินเจ็ดสิบแล้ว ถ้าเธอเป็นอะไรไปเพราะลูกสองคนจะทำยังไง?...”

รุ่ยลากะพริบตาดำโตของเธอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ถ้าเธอเป็นอะไรไป แม่ก็รักษาเธอสิคะ”

“แม่ไม่ใช่หมอวิเศษสักหน่อย! แม่รักษาทุกโรคไม่ได้หรอก!”

“เธอไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ! เธอยังตะคอกใส่แม่ไหวอยู่เลยด้วยซ้ำ!” รุ่ยลายังคงพึมพำต่อ “แม่ หนูกับพี่จะปล่อยให้คนอื่นรังแกแม่ไม่ได้ค่ะ!”

เมื่อได้ยินเสียงพึมพำของลูกสาว ฉินอันอันก็ใจอ่อนทันที

“พวกเขาไม่ได้รังแกแม่ แม่ไม่ใช่คนที่ใครจะรังแกได้ง่ายขนาดนั้น” ฉินอันอันพูดแบบนี้เพื่อสร้างความมั่นใจให้ลูกของเธอ

“แต่เมื่อคืนแม่ไม่กลับบ้าน...หนูกับพี่รอแม่ตั้งนาน...ลุงไมค์บอกว่าแม่โดนพ่อใจร้ายลักพาตัวไป...” รุ่ยลาเม้มริมฝีปากแล้วพูดด้วยความโกรธ “ถ้าหนูกับพี่โตขึ้น พวกเราจะไปล้างแค้นให้แม่เอง!”

ฉินอันอันรู้สึกสะเทือนใจมาก

เธออุ้มลูกสาวขึ้นมาแล้วพูดเบา ๆ “แม่จะดูแลตัวเองดี ๆ ขอแค่ลูกกับพี่เติบโตแข็งแรงและมีความสุขก็พอแล้ว! เดี๋ยวแม่พาออกไปเที่ยวโอเคไหม?”

“ค่ะ! แม่ นานแล้วนะที่แม่ไม่ได้พาหนูกับพี่ออกไปเที่ยว!” รุ่ยลาสูดหายใจ และรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

เสี่ยวหานที่อยู่ข้าง ๆ ตอบเสิ่นอวี๋

เสิ่นอวี๋ขมวดคิ้วขณะที่มองคำตอบของชายลึกลับ

“หนึ่งพันเหรียญบี? เหรียญบีคืออะไร?” เสิ่นอวี๋สับสนจึงค้นหาในอินเทอร์เน็ต

เหรียญบีเป็นสกุลเงินเสมือนระดับสากล

ต้องยอมรับเลยว่าชายลึกลับคนนี้ฉลาดมาก

ถ้าเขาขอเงินจากเสิ่นอวี๋โดยตรง เสิ่นอวี๋ก็สามารถแจ้งตำรวจได้

แม้ว่าเสิ่นอวี๋จะไม่แจ้งตำรวจ แต่สุดท้ายชื่อเสียงของเธอก็จะตกเป็นเดิมพันไปด้วย

เธอตรวจสอบราคาเหรียญบี

เธออึ้งไปครู่หนึ่ง!

เหรียญบีหนึ่งเหรียญขายได้จริงในราคาสองหมื่นหยวน!