บทที่ 371

เขาเกือบจะพูดออกมาตรง ๆ ‘ฉันต้องการลูกที่เกิดจากฉินอันอันเท่านั้น ลูกที่เกิดจากผู้หญิงคนอื่น ตายก็ตายไป ไม่มีอะไรให้เสียดาย เพราะฉันไม่ต้องการ!’

“งั้นนายจะให้ฉินอันอันคลอดลูกให้นายหรือไง?” เซิ่งเป่ยพูดล้อ

“อืม”

เซิ่งเป่ยตกตะลึงจนปากค้าง เกือบจะถือแก้วในมือไม่อยู่ “นายจะให้ฉินอันอันคลอดลูกให้นายจริง ๆ เหรอ?!”

“เสิ่นอวี๋ขอให้ฉันแก้แค้นแทนลูกที่ตายไปของพวกเรา”

“ดังนั้นนายเลยแก้แค้นด้วยการให้ฉินอันอันคลอดลูกให้นายงั้นเหรอ?” เซิ่งเป่ยไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ถ้าหากเสิ่นอวี๋รู้วิธีแก้แค้นของนาย น่ากลัวว่าเธอจะร้องไห้จนเป็นลม”

ฟู่สือถิง “ฉันจะแก้แค้นยังไงก็เรื่องของฉัน”

“ฉินอันอันเต็มใจเหรอ?” เซิ่งเป่ยรู้สึกว่าเรื่องไม่ง่ายขนาดนั้นแน่นอน

ฉินอันอันมีลูกอยู่แล้วสองคน ถึงแม้เสี่ยวหานจะถูกรับเลี้ยง แต่จากทัศนคติของเธอที่มีต่อเสี่ยวหานก็มองออกว่าเธอถือว่าเสี่ยวหานเป็นลูกที่เธอคลอดออกมาเอง

เธอไม่อยากมีลูกอีกแน่นอน!

“ไม่เต็มใจ” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตอนนี้เธอเกลียดฉันเข้ากระดูกดำแล้ว”

“นายบังคับให้เธอมีลูกให้นาย เธอต้องเกลียดนายอยู่แล้ว!” เซิ่งเป่ยคิดไม่ถึงว่าเขาจะตัดสินใจทำเรื่องรุนแรงขนาดนี้

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้ชายอ่อนโยน แต่เขาไม่ใช่คนป่าเถื่อนเด็ดขาด

การที่เสิ่นอวี๋ตกเลือดจนแท้ง ไม่ใช่ความตั้งใจของฉินอันอันแน่นอน

แล้วจะให้เธอคลอดลูกชดใช้ได้ยังไงล่ะ?

เว้นแต่ว่า เขาอยากจะครอบครองเธอ

“เธอมีแผลเป็นที่หน้าท้อง” เสียงเขาแหบพร่า “แผลเป็นนั่นย้ำเตือนฉันตลอดเวลา ว่าเธอเคยมีลูกกับผู้ชายคนอื่นมาแล้ว ถึงแม้ผู้ชายคนนั้นจะไม่เคยสัมผัสตัวเธอเลย แต่ในท้องของเธอเคยตั้งท้องลูกของชายอื่น แค่คิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็ระงับสติอารมณ์ไม่อยู่”

ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาไม่เคยอยากมีลูก แต่เพราะการแก้แค้น เขาต้องการให้เธอมีลูกให้เขา

“สือถิง นายไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนอื่นมีลูกกับนาย แต่กลับอยากทำให้เธอมีลูกด้วย พูดตรง ๆ นะ นายยังรักเธออยู่” เซิ่งเป่ยมองสีหน้าเจ็บปวดของเขาแล้วสั่งไวน์หนึ่งขวด

“นี่คือความรักเหรอ?” เขานิ่งอึ้งไป “แต่เธอไม่ได้รักฉัน”

เซิ่งเป่ย “ฉันได้ยินว่าเมื่อผู้หญิงตั้งท้องลูกของผู้ชาย เธอจะยิ่งทุ่มเทชีวิตให้ผู้ชายคนนี้มากขึ้น นายอาจคิดถูกที่ทำให้เธอมีลูกกับนาย”

ในดวงตาของเขาฉายประกายที่มืดและสลัวไม่ชัดเจน