บทที่ 374

ตอนที่ฟู่สือถิงปรากฎตัวที่โต๊ะอาหาร ฉินอันอันกำลังถือส้อมและเอาเค้กชิ้นเล็ก ๆ เข้าปาก

ทันใดนั้นดวงตาทรงแอปริคอทก็มองเห็นเขา เธอเกือบกัดส้อมพลาสติกแตก

ต้องมีโชคแบบไหนถึงได้ออกมากินข้าวนอกบ้านแล้วยังบังเอิญเจอเขา

หลีเสี่ยวเถียนขมวดคิ้วไม่พอใจ “ประธานฟู่ บังเอิญอะไรอย่างนี้คะ? เย็นนี้มีงานเลี้ยงอาหารค่ำเหรอคะ?”

เธอพูดเหน็บแนมแล้วโบกมือทักทายกับกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลัง

ทุกคนแสดงสีหน้าที่สุภาพแต่กลับยิ้มอย่างสงวนท่าที

ฟู่สือถิงเหลือบมองเค้กบนโต๊ะ ก่อนจะสบตากับเด็กทั้งสองคน

“วันเกิดพวกเขาเหรอ?” เสียงที่ทุ้มต่ำและมีพลงของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

เขาจำได้ว่าวันเกิดของฉินจื่อหานคือวันที่สิบสาม เดือนเมษายน ไม่ใช่วันนี้

ฉินอันอันรู้สึกว่าเลือดในตัวเดือดพล่านขึ้นมา!

เธอไม่ได้ฉลองวันเกิดให้ลูกทั้งสองคนด้วยกลัวว่าเขาจะรู้

ผลคือต้องแอบฉลองให้ลูก ก็ยังโดนเขาพบเข้าอีก!

เขามองดูใบหน้าที่หวาดกลัว ตื่นตระหนกและท่าทางไม่สบายใจของเธอ สมองก็ประมวลด้วยความความเร็วสูง

วันเกิดของฉินจือหานไม่ใช่วันที่สิบสามเมษายนแต่เป็นวันนี้งั้นเหรอ? และรุ่ยลาก็เกิดวันนี้ด้วยเหมือนกัน?

เด็กสองคนนี้มีวันเกิดวันเดียวกันงั้นเหรอ?

หรือว่า…

“ทำไมคุณถึงว่างขนาดนี้คะ?! คุณสนใจว่าวันนี้วันเกิดใครด้วยเหรอ? อีกอย่าง ใครกำหนดว่าต้องกินเค้กในวันเกิดเท่านั้น?” หลีเสี่ยวเถียนถอดหมวกวันเกิดบนศีรษะของรุ่ยลาและเสี่ยวหานมาสวมบนศีรษะของเธอกับฉินอันอัน “วันนี้คือวันครบรอบที่ฉันกับอันอันรู้จักกัน ดังนั้นพวกเราเลยออกมาฉลองไม่ได้เหรอคะ?!”

ฉินอันอันได้ยินแล้ว ความตื่นตระหนกบนหน้าก็หายไปทันที

ฟู่สือถิงลดสายตาลง จับจ้องศีรษะเธอแล้วเย้ยหยันว่า “ฉินอันอัน คุณอยากแต่งงานมากงั้นเหรอ?”

เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจกับคำถาม จึงสบตากับสายตาเขา

เมื่อเธอเตรียมจะเอ่ยปาก หลีเสี่ยวเถียนชิงพูดก่อนว่า “ฟู่สือถิง คุณช่วยสนใจแต่เรื่องของตัวเองได้ไหม? ฉินอันอันอยากจะแต่งงานหรือไม่ คุณเกี่ยวอะไรด้วย? ถึงเธออยากจะแต่ง เธอก็ไม่มีทางอยากแต่งกับคุณหรอก! คุณเลิกคิดอกุศลไปได้เลย!”

คำพูดของหลีเสี่ยวเถียน แทงใจดำฟู่สือถิงจนเจ็บปวด

ทันใดนั้นเองสายตาของเขาก็ดุร้ายขึ้นมาก “หลีเสี่ยวเถียน ผมไม่ได้คุยกับคุณ ดังนั้นคุณหุบปากจะดีกว่า!”