บทที่ 408

เธอรีบเปิดไฟในห้องทันที

แสงไฟที่จู่ ๆ สว่างขึ้นทำให้เขาแสบตา เขาโกรธและโมโหมากจึงกระแทกประตูเสียงดังปัง

เธอมองเขาด้วยสายตาหวาดกลัว

ตาของเขามีสีแดงเนื่องจากเมา หลังจากปิดประตู นิ้วเรียวก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อ

เมื่อเธอรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร เธอก็ตกใจมากจนไม่กล้าหายใจ

“ฟู่สือถิง! คุณมาผิดห้องแล้ว!” เธอต้องการเรียกสติเขา “นี่คือห้องของฉัน!”

เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอแล้วเดินไปที่เตียงด้วยขาอันยาวเหยียด ขณะเดียวกัน เขาก็ถอดเสื้อออกแล้วโยนมันลงไปที่พื้น

“ผมไม่ได้เมา” เขาขึ้นไปบนเตียงและจับขาที่บาดเจ็บของเธอไว้แน่น “อย่าขยับขาข้างนี้นะ”

เธอพูดไม่ออก

ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เมาจริง ๆ

แต่ในเมื่อเขารู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บ ทำไมเขาถึงยังทรมานเธออีก!

จู่ ๆ ริมฝีปากอันอบอุ่นของเขาก็ประกบลงบนลำคอของเธอ

เธอได้กลิ่นน้ำหอมฉุนแปลก ๆ ที่ติดอยู่บนตัวของเขา

คิ้วเรียวขมวดคิ้วทันที

แม่บ้านบอกว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนมีสาวสวยกลุ่มหนึ่งลงมาชั้นล่าง

คนเหล่านั้นอยู่ที่นี่สามวัน ยังไม่กลับไป

และกลิ่นน้ำหอมแปลก ๆ บนตัวเขา คงถูกหนึ่งในผู้หญิงกลุ่มนั้นตราตรึงบนร่างของเขาแล้ว

แม้ว่าเขาจะถอดเสื้อออก แต่กลิ่นบนตัวเขาก็ยังรุนแรงมาก

เธอผลักศีรษะของเขาด้วยความรังเกียจและพูดน้ำเสียงเย็นชา “อย่าแตะต้องตัวฉันนะ!”

เขาถูกขัดจังหวะจึงมองเธอด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

“ตัวคุณมีกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงคนอื่น!” เธอระงับความโกรธของตัวเองไม่ไหว “ผู้ชายสกปรก! อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ!”

หลังจากพูดจบ เธอก็ยื่นมือออกไปดันเขาอีกครั้ง

หลังจากพักไปสามวัน ความแข็งแรงของร่างกายเธอก็ฟื้นตัวขึ้นดีมาก

เขาเกือบถูกเธอผลักตกจากเตียง

คำพูดและการกระทำของเธอกระตุ้นความปรารถนาป่าเถื่อนในตัวเขา

เขาพยุงร่างกายด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งพลางปลดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็ว

เดิมทีเขาแค่จะเข้ามากอดเธอ และไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรเกินเลย

แต่ตอนนี้เขาต้องลงโทษเธอ!