บทที่ 419

ในขณะนั้น แขกที่ฉินอันอันกล่าวก็มาถึงแล้ว

รถบิวอิคก์สีดำจอดอยู่ที่ประตูคฤหาสน์

ประตูรถเปิดออก บอดี้การ์ดสองคนลงจากรถก่อน

หลีเสี่ยวเถียนจ้องมองด้านนอกโดยไม่กระพริบตา

“นั่นใคร? มากับบอดี้การ์ดเยอะจัง!”

ฉินอันอันลุกขึ้นจากโซฟาและเมื่อเดินผ่านหลีเสี่ยวเถียนก็ตอบว่า “จิ้นซือเหนียน”

หลังจากทำกายภาพบำบัดเป็นเวลาหลายเดือน จิ้นซือเหนียนก็สามารถลุกขึ้นยืนได้

วันนี้เขามาเพื่อเยี่ยมฉินอันอันพร้อมกับครอบครัวของเขา และต้องการกล่าวขอบคุณเธอด้วยตนเอง

จิ้นซือเหนียนสวมชุดกีฬาสีขาวดำ หมวกมีแก๊ป หน้ากากอนามัยและแว่นกันแดด

เมื่อไปจะไม่เห็นลักษณะใบหน้าของเขา

แต่รูปร่างที่สูงและบุคลิกที่ไม่ธรรมดาของเขากลับแสดงออกมา ทำให้เขาแตกต่างจากคนทั่วไป และทำให้ใคร ๆ ต่างตกตะลึง!

“อันอัน ฉันกรี๊ดได้ไหม?!” ร่างกายของหลีเสี่ยวเถียนสั่นเล็กน้อย

ฉินอันอัน “อย่าทำแบบนั้นจะดีที่สุด ฉันเกรงว่าเพื่อนบ้านจะไปแจ้งตำรวจเอา”

หลีเสี่ยวเถียนต่อต้านแรงกระตุ้นภายในใจของเธอ

จิ้นซือเหนียนและครอบครัวของเขาเข้าไปในห้องนั่งเล่นภายใต้การคุ้มกันของบอดี้การ์ด

เมื่อจิ้นซือเหนียนเห็นฉินอันอัน ไม่ทันได้ถอดหน้ากากอนามัยออก เขาก็โผกอดเธอก่อน

“หมอฉิน ขอบคุณนะครับ”

ฉินอันอันสะดุ้งเล็กน้อย “...ไม่ต้องเรียกฉันว่าหมอฉินหรอกค่ะ”

“อันอัน ขอบคุณนะ” จิ้นซื่อเหนียนทำให้ปล่อยเธอ จากนั้นก็ถอดหมวก แว่นกันแดด และหน้ากากอนามัยออก

แสงแดดสีทองสาดส่องบนใบหน้าหล่อเหลาของเขา ผิวขาวกระจ่างใสและสันกรามไร้ที่ติก็ปรากฏให้ทุกคนเห็น