บทที่ 430

เขามองออกแล้ว

เธอมีชีวิตที่ดีมากจริง ๆ

......

หลังจากที่ฉินอันอันขึ้นรถ เธอหยิบแก้วรักษาอุณหภูมิออกมาจากกระเป๋า คลายเกลียวฝาออกแล้วจิบน้ำอุ่น

ไมค์รอจนเธอดื่มน้ำเสร็จจึงขับรถออกไป

“กลางวันนี้กินอะไรดี?” เขาถาม

ฉินอันอัน “ยังไม่เที่ยงเลยนะ! ฉันไม่หิว”

ไมค์ “คิดไว้ล่วงหน้าไงเล่า!”

ฉินอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “จากนี้ไปฉันจะเลือกอาหารกลางวันเอง”

ไมค์กินเนื้อสัตว์ทุกมื้อ ตอนนี้เธอไม่สนใจเนื้อสัตว์ใด ๆ เลย

ก่อนตั้งครรภ์เธอมีความอยากอาหารดี

ดังนั้นถ้าไมค์เห็นว่าเธอไม่กินเนื้อ จะต้องสงสัยแน่นอน

“เธอคงไม่ได้คิดจะลดน้ำหนักหรอกใช่ไหม?” ไมค์พูดอย่างสงสัย “ฉินอันอัน เธออย่าสูญเสียความเป็นตัวเอง! เธอไม่ได้อยากเป็นดาราในวงการบันเทิง ไม่จำเป็นต้องไปเปรียบเทียบกับดาราสาวพวกนั้น!”

ฉินอันอันเอามือกุมหน้าผาก

เธอรู้ว่าไมค์มีจิตใจค่อนข้างละเอียดอ่อนอย่างนั้นแล้วเขาต้องคิดฟุ้งซ่านอย่างแน่นอน

“ฉันไม่ได้ลดน้ำหนัก ฉันแค่ไม่อยากกินข้าวกับนาย”

ไมค์ “ทำไมเธอไม่อยากกินข้าวกับฉันล่ะ? เธอไม่กินกับฉัน เธอจะกินกับใคร?”

ฉินอันอัน ฉันคิดว่าพวกเราควรหลีกเลี่ยงการถูกวิพากษ์วิจารณ์หน่อยดีกว่า เมื่อคืนฉันได้ยินที่นายพูดกับโจวจื่ออี้ทั้งหมดแล้ว นายใส่ใจความสัมพันธ์ของโจวจื่ออี้กับฟู่สือถิงขนาดนั้น แล้วถ้าโจวจื่ออี้ใส่ใจความสัมพันธ์ของนายกับฉันเหมือนกันล่ะ?”

ไมค์พูดไม่ออก

ฉินอันอัน “ต่อจากนี้พวกเราต่างคนต่างกิน เลิกงานแล้วยังกลับบ้านด้วยกันได้”

ไมค์ “อ้อ…โอเค!”

ตอนนี้เองเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น