บทที่ 434

ฉินอันอันไม่ได้เห็นข้อความของเขาในทันที

เพราะเธอผล็อยหลับไปหลังจากที่อ่านคำชี้แจงของจิ้นซือเหนียนในเว่ยปั๋ว

ในระยะแรกของการตั้งครรภ์ปฏิกิริยาต่าง ๆ เช่นอาการคลื่นไส้และง่วงนอนนั้นเป็นเรื่องปกติ

สองวันที่ผ่านมานี้เธอหลับง่ายกว่าปกติ

ก่อนหน้านี้เธอมีอาการนอนไม่หลับเป็นครั้งคราวและต้องอาศัยยาเมลาโทนินถึงนอนหลับสนิท

แต่คืนนี้พอเธอล้มตัวลงนอนก็ผล็อยหลับเลยทันที

หลับครั้งนี้ เธอนอนหลับยาวไปจนถึงตีห้าของเช้าวันรุ่งขึ้น

ถ้าไม่ใช่เพราะปวดปัสสาวะ เธอคงยังหลับอยู่

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาก็หยิบโทรศัพท์มาดูเวลาก่อน

ผลคือ เห็นข้อความที่ฟู่สือถิงส่งมา

เธอตกใจจนหน้าถอดสีและรีบเดินไปที่ห้องน้ำพร้อมกับถือโทรศัพท์ไปด้วย

ข้อความที่ฟู่สือถิงส่งมาคือ : เมื่อวานคุณมาหาผมมีธุระอะไร?

‘เมื่อวานเหรอ?’

ในสมองของเธอคิดย้อนกลับไปอย่างระมัดระวัง

เมื่อวานเธอไม่ได้ไปหาเขานี่นา!

‘เดี๋ยวนะ!’

เธอมองดูเวลาที่เขาส่งข้อความมาอย่างตั้งใจ

‘เมื่อคืนนี้ตอนสี่ทุ่มครึ่ง?!’

ความหนาวเย็นทะลุผ่านเข้ามาจากแผ่นหลังของเธอ

เธอตื่นโดยสมบูรณ์แล้ว

หลังออกมาจากห้องน้ำ เธอกลับมานอนลงบนเตียงพร้อมกับถือโทรศัพท์

หลังจากเหยียดตัวลงนอน เธอมองดูข้อความของเขา ลังเลว่าจะตอบเขาอย่างไรดี

‘บอกเขาว่า ฉันท้องแล้วงั้นเหรอ?’

‘แต่ว่าตอนนี้เขาจำเป็นต้องพักฟื้น’

‘ต้องไม่เอาเรื่องนี้ไปกระตุ้นเขา’

‘แต่การโกหกไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น’