บทที่ 442

หลีเสี่ยวเถียนช่วยพยุงฉินอันอันเข้าไปในรถ

ไมค์ตามหลังและถามหลีเสี่ยวเถียน “เสี่ยวเถียน คุณช่วยโน้มน้าวเธอหน่อยนะ! ช่วงนี้เธอลดน้ำหนัก ไม่ค่อยกินอะไรเลย! เธอทำไม่ถูกต้อง! เธอไม่ได้คิดถึงปัญหาร้ายแรงที่จะตามมา! คุณเห็นไหมว่าเธอผอมขนาดไหน? เมื่อก่อนเธอเคยออกไปเดินเล่นในหมู่บ้านบ่อย ๆ แต่ตอนนี้เธอไม่ค่อยเคลื่อนไหวแล้ว...”

หลีเสี่ยวเถียนตบไหล่ไมค์ “ฉันจะช่วยพูดกับเธอให้นะ คุณไม่ต้องเป็นห่วง ช่วงนี้เธอต้องการลดน้ำหนัก แต่ผ่านไประยะหนึ่งเธออาจจะไม่อยากลดแล้วก็ได้”

“อ้าว...วันนี้พวกคุณจะไปเที่ยว แล้วทำไมไม่ชวนผมด้วยล่ะ?” ไมค์รู้สึกหงุดหงิด

หลีเสี่ยวเถียน “คุณต้องดูแลเด็ก ๆ!”

ไมค์พูดไม่ออก

หลังจากที่หลีเสี่ยวเถียนขึ้นรถ เธอก็โบกมือให้ไมค์

ทันทีที่ประตูรถปิด รถก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉินอันอันนอนอยู่ที่เบาะหลังแล้วถามหลีเสี่ยวเถียน “เธอได้ชวนโจวจื่ออี้ไปด้วยไหม?”

หลีเสี่ยวเถียน “ทำไมต้องชวนเขาด้วยล่ะ? เขาเป็นผู้ช่วยของฟู่สือถิง… คนที่เกี่ยวข้องกับฟู่สือถิงไม่ได้รับเชิญเลยสักคน รวมทั้งเซิ่งเป่ย รุ่นพี่ของสามีฉันด้วย...”

ฉินอันอันกลั้นขำไว้ไม่อยู่

“ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอหรอกนะ… แต่ฉันเองทนกลุ่มของพวกเขาไม่ได้… ฉันบอกให้สามีเลิกคบพวกเขาแล้ว” หลีเสี่ยวเถียนกล่าว “คนที่นิสัยเหมือน ๆ กันมักจะอยู่ด้วยกันได้ ฟู่สือถิงคนเลวนั่นกับผู้คนรอบตัวเขาก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนักหรอก ถ้าฉันเจอสามีช้ากว่านี้เพียงนิดเดียว สามีของฉันคงได้รับผลกระทบจากพวกเขาด้วย”

ฉินอันอันเห็นท่าทางของเฮ่อจุ่นจือที่กำลังเม้มริมฝีปากในกระจกมองหลัง

“อันอัน เธอซื้อชุดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่? สวยมาก!” หลีเสี่ยวเถียนจ้องไปที่ชุดของเธอ “เสื้อคลุมสีขาวตัวนี้ก็สวยเหมือกันกัน!”

ช่วงนี้ฉินอันอันอาเจียนค่อนข้างหนัก ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ไปบริษัท

การอยู่บ้านทุกวันทำให้รู้สึกน่าเบื่อ เธอจึงหลงรักการช้อปปิ้งออนไลน์

เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ล้วนซื้อทางออนไลน์

“ไว้ฉันส่งลิงค์ให้นะ!”

“โอเค! ฉันไม่ได้ซื้อของออนไลน์มานานแล้ว”

เฮ่อจุ่นจือที่นั่งเบาะข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ฉินอันอัน ถ้าคุณอยากลดน้ำหนักจริง ๆ คุณก็ไปช้อปปิ้งกับหลีเสี่ยวเถียนบ่อย ๆ สิ! การช็อปปิ้งก็เป็นการออกกำลังกายเหมือนกัน ดีกว่าการอดอาหารเสียอีก!”

ฉินอันอันกำลังจะพูด แต่หลีเสี่ยเถียนเริ่มก่อน “อันอันจะลดน้ำหนักยังไงก็เรื่องของเธอ อย่าเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น”

เฮ่อจุ่นจือ “เสี่ยวเถียน คุณไม่มีเหตุผลเลย! ผมเห็นเธอเป็นเพื่อนสนิทของคุณ ผมจึงเป็นห่วงสุขภาพของเธอ...”

“อันอันไม่ต้องการให้คุณเป็นห่วง ฉันเป็นห่วงเธอแค่คนเดียวก็พอแล้ว”

เฮ่อจุ่นจือเม้มริมฝีปากและแอบถอนหายใจ