บทที่ 445

หลังจากหลับมาทั้งบ่ายแล้ว ตอนนี้เธอค่อนข้างอารมณ์ดี อาการคลื่นไส้ก็หายไปแล้ว

“บอกไม่ถูกเหมือนกัน สักพักอาจจะดีขึ้น หรืออาจจะดีขึ้นในช่วงไตรมาสที่สามของการตั้งครรภ์ เธอไม่ต้องกลัว บางคนมีอาการน้อยมาก บางทีเธออาจจะไม่อาเจียนเลยก็ได้” เธอเดินไปที่โซฟาตัวเล็กแล้วนั่งลงมองบะหมี่ร้อน ๆ ด้วยดวงตาเป็นประกาย “เสี่ยวเถียน ขอบคุณที่ดูแลฉันนะ ฉันไม่ได้กินบะหมี่เผ็ดเปรี้ยวมานานแล้ว

“เธอกินให้น้อย ๆ ก่อนนะ ฉันกลัวว่าเธอจะอาเจียน” หลีเสี่ยวเถียนนั่งบนโซฟาตรงข้ามเธอ “เธอรู้ไหมว่าวันนี้เฮ่อจุนจือทำเรื่องโง่ ๆ อะไรไว้? เพราะเธอไม่ได้กินข้าวตอนเที่ยง เขากลัวเธอจะเป็นลมจึงรีบเรียกรถพยาบาลมา ตอนนี้รถพยาบาลยังจอดอยู่นอกวิลล่าอยู่เลย!”

คิ้วของฉินอันอันโค้งงอ ดวงตาของเธอยิ้ม แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกสะเทือนใจด้วย

“เสี่ยวเถียน ฉันขอให้เธอกับเฮ่อจุ่นจือรักกันและมีความสุขกันไปตลอดนะ”

“ฉันรู้แล้ว! หน้าที่ของเธอตอนนี้คือดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดี ฉันแค่ขอให้เขาน่ารักและฉลาดเหมือนรุ่ยลากับเสี่ยวหาน ฉันอดสวดภาวนาให้เด็กน้อยเกิดมามีสุขภาพแข็งแรงไม่ได้”

“อืม”

หลังจากฉินอันอันทานอาหารเย็นเสร็จ เธอกับหลีเสี่ยวเถียนก็ออกมาจากห้องพักด้วยกัน

ทุกคนเห็นเธอลงมาชั้นล่างจึงดึงเธอไปนั่งตรงกลางโซฟาทันที

“อันอัน! มาเล่นเกมด้วยกันสิ! ไม่ต้องกังวล เสี่ยวเถียนบอกเราแล้วว่าเธอไม่สบาย ถ้าเธอแพ้เราจะไม่เยาะเย้ยเธอ!”

ฉินอันอันมองหลีเสี่ยวเถียนด้วยสายตาขอบคุณ

“เล่นอะไรล่ะ? ปกติฉันไม่ค่อยเล่นเกม” ตอนนี้เธออารมณ์ดีและอยากเล่นกับทุกคน

“เล่นเกมอย่าท้าทายหัวใจ! เราจะเปิดคลิปวีดีโอให้ดู ถ้าเธอใจเต้นก็แพ้!”

หลังจากฟังการแนะนำเกมแล้ว ฉินอันอันก็รู้สึกว่าเกมนี้ง่ายเกินไป

เธอไม่เคยสนใจใครเลย ยกเว้นฟู่สือถิง

ดังนั้นเธอไม่แพ้แน่นอน

เมื่อเห็นท่าทางที่มั่นใจของฉินอันอัน หลีเสี่ยวเถียนจึงเตือนเธอว่า “พวกเขาล้วนเป็นนักเลงหญิง เธอระวังให้ดีนะ พวกเขาจะเปิดคลิปสุดฮอตเหล่านั้นให้เธอดู...”

ฉินอันอันหน้าแดงทันที

แต่เธอยังคงมีความมั่นใจมาก

ในขณะเดียวกัน เสี่ยวอ้าย ลูกพี่ลูกน้องของเสี่ยวเถียนได้เครื่องวัดการเต้นของหัวใจบนข้อมือของฉินอันอัน

“พี่อันอัน ถ้าพี่ชนะ พี่สามารถสั่งอะไรก็ได้กับใครก็ตามที่อยู่ที่นี่ ถึงฉันจะคิดว่าพี่คงไม่ชนะแน่นอนก็ตาม”