บทที่ 489

มันจะอันตรายขนาดไหน หากเขาไม่ได้เป็นลมล้มลงที่หน้าบ้านเธอแล้วหลีเสี่ยวเถียนมาพบเข้าพอดี?

ถึงตอนเย็น

เธอลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะตัดสินใจไปที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่

“อันอัน ฉันจะขับรถไปส่งเธอ” ไมค์เดินตามเธอออกมาจากบ้าน

เธอส่ายหัว “ฉันจะไปหาอิ๋นอิ๋น รีบไปรีบกลับ”

ไมค์ “เธอจะเสแสร้งกับฉันทำไม! ถ้าเธอแค่อยากเจออิ๋นอิ๋น โทรหาอิ๋นอิ๋นโดยตรงแล้วนัดเธอออกมาก็ได้ ตอนนี้อิ๋นอิ๋นมีเบอร์โทรศัพท์แล้วนี่”

เมื่อเห็นว่าเขาเปิดโปงตัวเธออย่างไร้ความปรานี เธอก็ไม่พูดไร้สาระกับเขาอีก “นายไม่จำเป็นต้องไปส่ง ฉันจะขับรถไปเอง”

“ผู้หญิงคนนี้นี่! ตอนนี้เธอกำลังตั้งท้องอยู่นะ! ฉันจะปล่อยให้เธอขับรถออกไปคนเดียวตอนกลางคืนได้ยังไง? ถ้าเกิดเรื่องอะไรกับเธอ คนแรกที่ฟู่สือถิงจะมาเอาเรื่องต้องเป็นฉันอย่างแน่นอน!” ไมค์พยายามต่อสู้ด้วยเหตุผล “เพราะแบบนี้ ฉันเลยจะไปส่งเธอ ฉันจะไม่เข้าไปในบ้านเขากับเธอหรอก”

เธอเปิดประตูรถ เข้าไปในที่นั่งคนขับแล้ว จากนั้นก็ปิดประตู

เธอลดกระจกลงแล้วพูดกับเขาว่า “ตอนนี้ฟ้ายังไม่มืด นายพาเด็กสองคนออกไปเดินเล่นเถอะ ฉันจะพยายามกลับมาก่อนฟ้ามืด”

พูดจบ เธอก็ขับรถออกไป

ไมค์เอามือทั้งสองข้างเท้าเอว รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

แต่มาคิดดูอีกที ถึงแม้ฟู่สือถิงจะเป็นไอ้สารเลว แต่เขาก็เป็นผู้ชายที่ฉินอันอันเลือก

หากเธออยากจะสลัดเขาจริง ๆ ก็มีวิธีตั้งมากมาย!

ปากเธอแข็ง แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์

……

คฤหาสน์ตระกูลฟู่

ฟู่สือถิงไม่ได้กลับบ้านทั้งคืน วันนี้ได้ข่าวว่าเขาเป็นลมและเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาล ดังนั้นป้าจางจึงไม่กล้ารายงานเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านกับเขา

แล้วก็ไม่มีวิธีรายงานให้เขาทราบด้วย

เขากำลังพักผ่อนอยู่ในโรงพยาบาล ใครก็ไม่กล้ารบกวนเขา

การมาถึงของฉินอันอัน ทำให้ป้าจางรู้สึกประหลาดใจมาก

“อันอัน คุณมาได้ยังไง? ไม่บอกกันก่อนเลย” มีรอยยิ้มบนใบหน้าป้าจาง แต่รอยยิ้มกลับดูฝืนใจอย่างมาก “คุณทานข้าวมาหรือยังคะ? ดิฉันจะไปทำให้”