บทที่ 531

ฉินอันอันไม่คิดมากกับเรื่องเล็กน้อย

“แม่ไม่โกรธอยู่แล้ว แต่พฤติกรรมแบบนี้มันไม่เหมาะสม” ฉินอันอันสอน “ลูกควรรอจนกว่าแม่จะกลับมาและถามแม่ว่าขอเปิดได้หรือไม่ ถ้าแม่ตอบว่าได้ ลูกก็เปิดได้”

“ค่ะ แม่ หนูเปิดได้หรือยังคะ?”

“ได้สิ!” ฉินอันอันหยิบพัสดุขึ้นมา ทันใดนั้นสีหน้าของเธอก็เคร่งขรึม “รุ่ยลา แม่ไม่รู้ว่าใครส่งพัสดุนี้มา และไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน เอางี้ แม่เปิดเองดีกว่า!”

ฉินอันอันกลัวว่าจะมีของแปลก ๆ อยู่ข้างใน และคงแย่ถ้ามันทำให้เด็ก ๆ ตกใจ

“ค่ะ...” รุ่ยลาเริ่มสงสัยมากขึ้น

ฉินอันอันหยิบกรรไกรมาตัดเทปบนบรรจุภัณฑ์ออก

พี่เลี้ยงเข้ามาถามว่า “คุณอันอัน ไมค์จะกลับมาทานอาหารเย็นคืนนี้ไหมคะ?”

ฉินอันอันตอบ “คืนนี้เขามีงานปาร์ตี้ ไม่กลับมาทานหรอกค่ะ”

“โอเค งั้นฉันจะไปเอากับข้าวไปวางที่โต๊ะ”

“ค่ะ”

ฉินอันอันตัดเปิดบรรจุภัณฑ์แล้ววางกรรไกรลง

ไอความเย็นออกมาจากกล่อง

เธอดึงถุงน้ำแข็งออกมา

เธอเริ่มระแวง...

โดยปกติแล้วบรรจุภัณฑ์ที่แพ็กมากับน้ำแข็งจะเป็นอาหารสด

แต่กล่องนี้ขนาดไม่ใหญ่

นอกจากถุงน้ำแข็งที่เอาออกมาแล้ว ยังมีเทปสีดำชิ้นเล็กๆ อยู่ข้างในอีกด้วย

เธอหยิบเทปออกมาแล้วเปิด

“แม่ อะไรเหรอคะ?” รุ่ยลาเงยหน้าขึ้นแล้วคว้าชายเสื้อด้วยมือทั้งสองข้าง

“กรี๊ด!” คลื่นความคลื่นไส้แล่นเข้ามา! ฉินอันอันวิ่งไปห้องน้ำอย่างรวดเร็วโดยมีกล่องกระดาษแข็งอยู่ในมือ!

“แม่! เป็นอะไรไปคะ?!” รุ่ยลาตกใจมากจนร้องไห้