บทที่ 535

ที่ผ่านมาเธอได้บอกอะไรเขาบ้าง?

ตอนนี้เธอต้องไปประเทศบี

ไม่ว่าเขาจะเห็นด้วยหรือไม่ ก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจเธอได้

นอกจากนี้เธอไม่อยากให้เขาเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

เธอสูดหายใจแล้วเดินต่อ...

เดินต่อไปอีกไม่ถึงสิบเมตรก็ถึงทางเลี้ยว

แค่เลี้ยวไปเขาก็มองไม่เห็นเธอแล้ว

“ฉินอันอัน!” ฟู่สือถิงเห็นเธอเดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมามอง เลือดในร่างกายของเขาก็เดือดพล่านทันที!

เขารีบวิ่งไปที่ประตูเช็คอินด้วยดวงตาสีแดงสด...เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยห้ามเขาทันที

“ฉินอันอัน! หันกลับมา!” เขาทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดในห้องโถงสนามบินที่มีผู้คนพลุกพล่านและตะโกน “หันกลับมา! มองผม!”

เท้าของฉินอันอันรู้สึกเหมือนถูกเข็มตำ

เดินไปถึงมุมทางเดินที่ห่างออกไปเพียงสิบเมตร แต่กลับต้องใช้กำลังทั้งหมดของเธอที่มี

หลังจากที่เขามองไม่เห็นเธอ เธอก็พิงผนังกระจกและร้องไห้ออกมา

“ไมค์ ปล่อยเขาไป!” เธอเอามือปิดหน้าแล้วพูดด้วยความเจ็บปวด

ไมค์ขมวดคิ้วสีหน้าลำบากใจ “เขาไม่มีทางฟังฉันหรอก ถ้าเธอเป็นแบบนี้อย่าไปดีกว่า ฉันจะโทรหาจื่ออี้!”

หลังจากที่ไมค์โทรหาโจวจื่ออี้แล้ว เขาก็จับมือของฉินอันอันแล้วพาเธอออกไป

......

หลังจากที่โจวจื่ออี้มาถึงสนามบิน เขาก็เห็นฟู่สือถิงอยู่ในฝูงชน

เขายืนอยู่ที่ประตูหมายเลขสี่

ฉินอันอันนั่งเครื่องบินไปแล้ว

หัวใจและจิตวิญญาณของเขาก็บินหนีไปเช่นกัน

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถูกทิ้งแบบนี้

เมื่อห้าปีที่แล้วเธอก็ทำแบบนี้เหมือนกัน บอกว่าจะไปก็ไปเลย ไม่ว่าเขาจะขอร้องแค่ไหนเธอก็ไม่สะทกสะท้าน