บทที่ 595

ตอนแรกเธออยากนอนแต่พวกเขาเสียงดังจนเธอตื่นและไม่อยากนอนต่อแล้ว

“ไปตอนนี้เลย!” เธอพูดแล้วขึ้นไปหยิบกระเป๋าของเธอ

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ลงไปชั้นล่างพร้อมถือกระเป๋า

เขาจ้องมองไปที่ท้องของเธอ “ฉินอันอัน บ้านของคุณไม่มีลิฟต์เหรอ?”

“ไม่มี” เธอรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

เขากังวลว่าเธอจะเหนื่อยเกินกว่าจะขึ้นบันไดและจะส่งผลต่อทารกในท้อง

แต่เธอก็ไม่เหนื่อยเลย

แม้ว่าท้องจะโตขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็ขึ้นบันไดได้อยู่ดี

“งั้นก็ย้ายลงมาอยู่ที่ห้องชั้นหนึ่ง หรือจะให้ผมติดตั้งลิฟต์ให้คุณ คุณเลือกเอา” เขาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงไม่ผูกมัด

“จะติดตั้งลิฟต์ยังไงล่ะ? คุณจะพังบ้านฉันเหรอ?” เธอจ้องเขา “ถ้าฉันขึ้นบันไดไม่ได้ ฉันก็ย้ายลงมาอยู่ชั้นหนึ่งเองแหละ”

เธอก้าวออกไปข้างนอก และเขาก็ตามเธอออกไป

เมื่อบอดี้การ์ดเห็นทั้งสองออกมา เขาก็เปิดประตูรถให้พวกเขาทันที

หลังจากที่ทั้งสองขึ้นรถแล้ว รถก็ขับไปทางโรงพยาบาล

บรรยากาศในรถดูอึดอัด

จู่ ๆ ฟู่สือถิงก็เอื้อมมือออกไปแล้วกดสวิตช์

จู่ ๆ ฉากกั้นก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า โดยแบ่งช่องด้านหลังและที่นั่งคนขับออกเป็นสองช่อง

ฉินอันอันเกิดคำถาม “???”

“ฉินอันนัน เนื่องจากในเมื่อไม่มีอะไรผิดปกติกับเด็กในท้องของคุณ ดังนั้นคุณต้องให้กำเนิดเขา” เขากลัวว่าเธอจะลืมข้อตกลงก่อนหน้านี้ เขาจึงเตือนเธอ “เด็กคนนี้เป็นของผม เมื่อเขาเกิดมา เขาจะต้องใช้นามสกุลของผม และผมจะดูแลเขาเอง”

ฉินอันอันขมวดคิ้ว “คุณจะดูแลเขา? คุณเลี้ยงเด็กเป็นเหรอ?"

ฟู่สือถิง “ผมมีเงิน ผมสามารถจ้างพี่เลี้ยงเด็กมืออาชีพได้”

ฉินอันอัน “คุณไม่เคยมีทัศนคติที่แข็งกร้าวแบบนี้มาก่อน เป็นเพราะฉันตบคุณ ทำให้คุณคับแค้นใจ คุณก็เลยตัดสินใจจะแย่งลูกไปจากฉันใช่ไหม?”

ฟู่สือถิงตอบ “แย่งลูกหมายถึงอะไร? ลูกก็เป็นของผมอยู่แล้ว!”

ฉินอันอันมองดูท่าทางที่ไม่ยอมแพ้ของเขาและขยับริมฝีปากของเธอ แต่ก็พูดไม่ออก