บทที่ 60

“ฉินอันอันมีค่ามากขนาดนั้นเลยเหรอ?” เฮ่อจุนจือรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของฉัน ดังนั้นเธอจึงมีคุณค่า ถ้าเธอไม่ใช่ภรรยาของฉัน นายคิดว่าถังเฉียวเซินยังจะลงทุนกับเธออยู่ไหม?” ดวงตาของฟู่ซื่อถิงเต็มไปด้วยความเย็นชา

เฮ่อจุนจือยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีก “ในเมื่อถังเฉียวเซินต้องการใช้เงินจำนวนมหาศาลนี้กับฉินอันอัน งั้นก็ให้เขาใช้ไปสิครับ! นี่เป็นการมอบเงินให้ฉินอันอันไม่ใช่เหรอ?”

ฟู่ซื่อถิงเตือน "เธอเป็นภรรยาของฉัน!"

เฮ่อจุนจือ "โอ้ โอเค... ผมเข้าใจแล้ว แล้วพี่จะทำยังไง? ลงเงินเพิ่มไหม? ถ้าไม่เพิ่ม ฉินอันอันจะต้องเลือกถังเฉียวเซินแน่นอน"

ฟู่ซื่อถิง "ก็ไม่แน่"

“ในเมื่อไม่แน่ แล้วทำไมพี่ถึงอารมณ์ไม่ดีล่ะ?” เฮ่อจุนจือรู้สึกได้ชัดเจนว่าคู่สนทนาอารมณ์เสีย เมื่อฟังจากน้ำเสียงของเขา

ฟู่ซื่อถิงต้องการใช้เงินหนึ่งพันล้านซื้อบริษัทของฉินอันอัน เพื่อช่วยให้ฉินอันอันได้ปลดปล่อยตัวเองจากฉินกรุ๊ป

ตอนนี้เธอยังเรียนไม่จบ แถมยังไม่มีมุมมองหรือประสบการณ์ในการทำธุรกิจด้วย

เธอควรเลือกข่ายบริษัทเพื่อปลดหนี้ และหาเงินไปพร้อม ๆ กันไปเสียดีกว่า เพื่อที่เธอและแม่จะได้มีชีวิตที่ไม่ยุ่งยากในอนาคต

หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว เขาจึงเลือกวิธีนี้ให้เธอ

แต่เธอกลับไม่ยินดีจะรับข้อเสนอ

หากเธอยอมรับการลงทุนจากถังเฉียวเซิน ท้ายที่สุดบริษัทก็จะตกเป็นจองถังเฉียวเซินอย่างแน่นอน

“จุนจือ ฉันอิจฉานายจริง ๆ ไม่มีใครรักนาย และนายก็ไม่จำเป็นต้องรักใคร ไม่ต้องมานั่งทุกข์แบบนี้” ฟู่ซื่อถิงล้อเขา

เฮ่อจุนจือกล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ตอนนี้ผมไม่โสดแล้ว! ผมได้พบกับคนรักจากการนัดบอด พ่อของเรารู้จักกัน ดังนั้นผมถึงได้รู้จักกับเธอ"

ฟู่ซื่อถิง "ใช้ได้นี่ ถ้าความสัมพันธ์มั่นคงเมื่อไหร่ก็พามาเจอหน่อย"

“ได้สิครับ! ส่วนเรื่องฉินอันอัน ผมคิดว่าพี่ลองไปคุยกับเธอดู จริง ๆ แล้วเธอเป็นคนที่ค่อนข้างมีหัวคิดเป็นของตัวเอง”

“ไปหาแฟนนายเถอะ!” ฟู่ซื่อถิงปวดหัวเมื่อได้ยินคำว่า 'ฉินอันอัน'

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าฉินอันอันมีความคิดเป็นของตัวเอง?

เป็นเพราะเธอดื้อรั้นมากจนไม่เคยฟังเขาเลยนั่นแหละ

ในขณะเดียวกัน

ฉินอันอันโทรไประบายกับหลีเสี่ยวเถียน