บทที่ 602

แต่ถ้าคืนนี้ไม่ไปหาเขา เธอต้องนอนไม่หลับแน่

เธอหวังว่าจะทำให้อาชีพของจิ้นซือเหนียนกลับมาเป็นตามปกติโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องไม่สบายใจต่อไป

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เดินออกมาจากห้อง

เด็กทั้งสองคนหลับไปแล้ว ในบ้านเงียบมากจนดูราวจะได้ยินเสียงเข็มหล่น

เธอยังได้ยินเสียงหัวใจเต้นรัวเหมือนตีกลองอีกด้วย

เธอกำลังกลัวอะไรอยู่? ตอนนี้เธอตั้งท้องลูกของเขา ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่กล้าทำร้ายเธอหรอก

พี่เลี้ยงเด็กและบอดี้การ์ดเลิกงานแล้ว เธอจึงขับรถไปยังคฤหาสน์ของฟู่สือถิงเพียงลำพัง

สี่สิบนาทีต่อมา รถก็จอดอยู่ที่ลานหน้าบ้านของเขา

เธอเดินลงจากรถ อาศัยไฟถนน บอดี้การ์ดตรงเสาประตูจึงมองเห็นหน้าเธอชัดเจนและเปิดประตูลานบ้านทันที

ตอนนี้เธอตั้งท้องลูกของฟู่สือถิงอยู่ ใครจะกล้าขวางเธอ?

เมื่อเธอเดินมาถึงประตูคฤหาสน์ ป้าจางรีบเข้ามาแล้วย่อตัวลงเปลี่ยนรองเท้าให้เธอ

“ฉันเปลี่ยนเองค่ะ” เธอรีบหยุดป้าจาง

ป้าจาง “อันอัน ตอนนี้คุณตั้งท้องอยู่ ถ้าไม่ต้องก้มก็ไม่ต้องทำหรอกค่ะ คุณผู้ชายบอกว่าคุณจะมา ดิฉันเลยตุ๋นซุปไว้ให้คุณค่ะ”

ตอนเย็นเธอกินอะไรมานิดหน่อย ตอนนี้เลยรู้สึกหิวนิด ๆ

“เขาบอกป้าจางว่าฉันจะมาเหรอคะ?” หัวใจของเธอเต้นแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ

“ใช่ค่ะ! คุณผู้ชายให้ฉันเตรียมอาหารไว้ให้คุณ” ป้าจางเปลี่ยนรองเท้าให้เธอเสร็จก็ประคองเธอไปที่ห้องอาหาร “ดิฉันทำของกินจานโปรดของคุณเอาไว้ ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณจะอยากกินหรือเปล่า มีคนเยอะแยะที่พอท้องแล้วความอยากอาหารก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ!”

ฉินอันอันรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

เธอมาหาฟู่สือถิงไม่ได้มาเพื่อกินของว่างยามดึก