บทที่ 605

“เขาว่ายังไงบ้าง?” เขานั่งลงบนเก้าอี้กินข้าวแล้วยกนมขึ้นมาดื่ม

“เขาถามถึงอันอันจากนั้นก็วางสายไปเลยค่ะ”

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จแล้ว เขาก็ขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ที่ชั้นบน

โจวจื่ออี้โทรหาเขาตั้งแต่เช้าขนาดนี้ ต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่นอน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปุ่มเปิดเครื่อง แต่หน้าจอไม่สว่างอย่างที่เขาคาดไว้

เขากดปุ่มเปิดค้างอยู่นานแล้วก็ปรากฏหน้าการเชื่อมต่อ

เขาขมวดคิ้ว เขาจำได้ว่าเมื่อคืนนี้เขาไม่ได้ปิดเครื่อง ทำไมโทรศัพท์ถึงปิดล่ะ?

หลังจากเปิดเครื่อง สายที่ไม่ได้รับและข้อความปรากฏขึ้นจำนวนมาก

หัวใจเขาตึงเครียดแล้วกดเปิดดูข้อความ

- ประธานฟู่ คุณอ่านข่าววันนี้แล้วหรือยัง? ผมอ่านแล้ว กินข้าวเช้าไม่ลงเลย

- ประธานฟู่ คุณมีทัศนคติยังไงกับจิ้นซือเหนียนกันแน่? ผมไม่เข้าใจแล้วก็ตกใจมากด้วย

- ประธานฟู่ คุณไม่แบนจิ้นซือเหนียนแล้วจริง ๆ ใช่ไหม? งั้นผมทำงานกับเขาอีกครั้งได้แล้วใช่หรือเปล่า?

......

หลังจากอ่านข้อความจบ ดวงตาที่มีกระแสคลื่นเย็นเยือกมองไปทางหญิงสาวที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง

ก่อนมื้อเช้า เขายังสัมผัสใบหน้าของเธออย่างรักใคร่ อยากจะรักและทะนุถนอมเธอไปตลอดชีวิต

ตอนนี้เขาเพียงแค่อยากจะทรมานเธออย่างหนัก จนเธอต้องร้องไห้และร้องขอความเมตตา!

ทว่าทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้น มันก็ถูกกำจัดทิ้งทันที

ตอนนี้เธอตั้งท้องลูกของเขาอยู่ เขาวู่วามไม่ได้!

หากเขาอยากมีคุณสมบัติเป็นพ่อคน ก็ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์ของตัวเอง!

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วก้าวเท้ายาว ๆ ออกจากห้องนอน

เอสทีกรุ๊ป

หลังจากฟู้สือถิงมาถึงบริษัทแล้ว โจวจื่ออี้เข้ามาในออฟฟิศเขาทันที