บทที่ 631

“เมื่อคืนฝนตกหนักขนาดนั้น เธอเปิดประตูทำไมเหรอ?” ที่จริงไมค์เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแต่ไม่อยากแสดงออก

ถ้าเธอไม่อยากให้เขารู้ เขาก็ไม่ถาม

“เสิ่นอวี๋บอกว่าตอนเธอถูกควักลูกตาเธอได้ยินเสียงฉัน” สีหน้าท่าทางของฉินอันอันนั้นเย็นชาและน้ำเสียงเย็นชายิ่งกว่า “ถึงจะเป็นคำโกหกที่ไม่ได้เรื่องขนาดนั้น แต่กลับมีคนเชื่อ”

ไมค์ “โชคดีที่พี่เว่ยเป็นพยานให้เธอได้ ว่าแต่เมื่อวานเธอไปทำอะไรที่บ้านพี่เว่ยเหรอ?”

“มีธุระเรื่องงานนิดหน่อย” เธอตอบเลี่ยง ๆ “แต่ถ้าฉันเป็นคนบอกเรื่องนี้ ไม่มีใครเชื่อแน่นอน”

“มีอะไรให้ไม่เชื่อล่ะ เธอกับพี่เว่ยรู้สึกรักกันฉันชู้สาวได้อีกเหรอ? ถ้าเป็นแบบนั้นจริง พวกเธอสองคนคบกันไปนานแล้ว” ไมค์พูดเหน็บแนม “แต่พูดตามตรงนะ ฉันเองก็ยังชอบผู้ชายแบบพี่เว่ยมากเลย แต่ว่าผู้ชายแบบพี่เว่ยก็ชอบแต่ผู้หญิงไม่ดี”

ฉินอันอันโต้กลับ “พี่เว่ยไม่มีทางคบกับผู้หญิงไม่ดีแน่”

“ฉันไม่ได้พูดว่าพี่เว่ยคบกับผู้หญิงไม่ดี ฉันบอกว่าเขาชอบผู้หญิงไม่ดี”

“นายอย่าพูดแบบนั้นนะ! ผู้หญิงดี ๆ ก็ชอบพี่เว่ยเหมือนกัน!”

“ได้ ๆ! ฉันพูดผิดเอง พี่เว่ยจะต้องได้เจอผู้หญิงที่ดีมาก ๆ แน่นอน” ไมค์แก้ไขคำพูด ฉินอันอันถึงได้ยอมปล่อยเขา

เมื่อเธอกินโจ๊กเสร็จแล้ว ไมค์ก็รับชามเปล่ามา

“ถ้าให้ฟู่สือถิงรู้ว่าเธอใช้เวลาอยู่ที่บ้านพี่เว่ยเมื่อวานทั้งวัน เขาไม่มีทางเชื่อพวกเธอเหมือนฉันแน่นอน” ไมค์กล่าว “ถ้าเธอส่งมอบหลักฐานตอนนี้ น่ากลัวว่าเขาจะรู้เรื่องนี้ด้วยน่ะสิ!”

“เขารู้เมื่อคืนแล้ว” ฉินอันอันลดสายตาลง “เขาไม่เพียงสงสัยฉันว่าทำร้ายเสิ่นอวี๋เท่านั้น เขายังสงสัยความสัมพันธ์ของฉันกับพี่เว่ยด้วย”

“เธออธิบายให้เขาฟังก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันไม่เข้าใจเลย เธอบริสุทธิ์แล้วพวกเธอสองคนทะเลาะกันเรื่องอะไร?” ไมค์ถอนใจ

“ฉันมอบหลักฐานไปแล้วและเมื่อวานฉันอยู่บ้านพี่เว่ย เขาไม่มีทางเลิกสงสัยถ้าฉันไม่พูดให้ชัดเจนพวกเราทำอะไร แต่ฉันบอกเขาไม่ได้ มันเกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของผู้ป่วยและถึงฉันบอก เขาก็โกรธอยู่ดี เขาเคยเตือนไม่ให้ชั้นรับงานส่วนตัวอีก”

ไมค์ตกใจมาก “เธอรับงานส่วนตัวเมื่อไหร่?! ฉินอันอัน ท้องเธอใหญ่มากนะ เธอกล้าดียังไง?”