บทที่ 634

นี่เป็นเรื่องที่เธอคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ

คนเราจะต้องสิ้นหวังและหดหู่ขนาดไหนถึงขั้นฆ่าตัวตายไปแบบนี้!

เสิ่นอวี๋ไม่เพียงแค่กำจัดชีวิตตัวเองทิ้งเท่านั้น แต่ยังไม่เหลือทางให้เด็กมีชีวิตรอดอีกด้วย

เธออดที่จะเริ่มสงสัยต่อข้อกล่าวหาตอนที่เสิ่นอวี๋ยังมีชีวิตไม่ได้

หรือที่เสิ่นอวี๋บอกว่าได้ยินเสียงของเธอตอนที่ถูกควักลูกตา เป็นเรื่องจริง?

ใครเป็นคนลงมือกับเสิ่นอวี๋? ทำไมคนคนนี้ถึงใส่ร้ายเธอ?

ฟู่เย่เฉินงั้นเหรอ?

แต่เสิ่นอวี๋กำลังตั้งท้องลูกของเขา ไม่มีเหตุผลที่เขาต้องทำกับเสิ่นอวี๋ขนาดนี้

หรือว่า...สาเหตุจริง ๆ ที่อยู่เบื้องหลังการทำร้ายเสิ่นอวี๋ คนร้ายต้องการจัดการเธอ?!

ไม่อย่างนั้นจะอธิบายได้ยังไงว่าทำไมตอนควักลูกตาเสิ่นอวี๋ถึงมีเสียงของเธอดังขึ้น?!

ทันใดนั้นมีเหงื่อเย็นไหลออกมาด้านหลังของเธอ

ไมค์ถือโจ๊กร้อน ๆ มาที่ห้องของเธอ

เขาเห็นเธอนั่งตัวแข็งทื่อบนเตียง ดวงตาว่างเปล่า ถึงเขาเข้ามา เธอก็ไม่รู้ตัว

“อันอัน เธอกำลังคิดอะไร?” ไมค์วางโจ๊กร้อน ๆ ลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วโบกมือตรงหน้าเธอ “กำลังคิดเรื่องของเสิ่นอวี๋สินะ?”

ฉินอันอันได้สติกลับมาอีกครั้ง แล้วมองไปทางไมค์พร้อมพูดพึมพำ “เธอตายจริงเหรอ?”

“จริง” ผลการสืบสวนของตำรวจออกมาแล้ว เธอจมตัวเองในห้องน้ำของห้องผู้ป่วยจนตาย” ไมค์ถอนใจพลางพูดว่า “คิดแล้วก็น่ากลัว ฉันไม่กล้าทำแบบนี้ ฉันกลัวความตายมากเลย”

ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ตัวติดกับฉินอันอันตลอด

เพราะเขากลัวว่าวันใดวันหนึ่งอาการป่วยของเขาจะกลับมาอีก ถ้าอยู่กับเธอ เขาจะได้รับการรักษาโดยเร็วที่สุด

“อันอัน เธออย่าเพิ่งคิดเรื่องนี้เลย พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปเมืองนอก พวกเราไปผ่อนคลายกัน” ไมค์ยื่นชามโจ๊กให้เธอ “เธอกินโจ๊กก่อนเถอะ”