บทที่ 636

“เธอจะแก้ไขปัญหายังไง?” ไมค์เท้าเอวด้วยมือทั้งสองข้าง “เว็บนั่นไม่ควรถูกระเบิดทิ้ง ในเมื่อนั่วนั่วรู้จักดาร์คเว็บ นั่นก็หมายความว่าเธอต้องรู้จักกับกลุ่มคนหรือองค์กรในนั้น บางทีพวกเราอาจค้นพบบางอย่างบนเว็บไซต์นั้น”

หลังจากเสี่ยวหานฟังเขาพูดแล้วก็ก้มหน้าลงอย่างหงุดหงิดใจ

ตอนนั้นเขาตกใจกลัว ถึงได้หุนหันพลันแล่นขนาดนั้น

ตอนนี้คิดดูแล้ว ไม่ควรทำแบบนั้นจริง ๆ

“ปล่อยเรื่องนี้เป็นหน้าที่ลุง” ไมค์ลูบหัวเขาแล้วพูดว่า “ในที่สุดเธอก็ได้วันหยุดสองวัน คืนนี้พักผ่อนมาก ๆ พรุ่งนี้ใช้เวลาอยู่กับแม่ เอาคอมพิวเตอร์ของเธอให้ลุง ลุงจะพยายามกู้คืนเว็บไซต์นั่นให้เอง”

เสี่ยวหาน “นั่วนั่วคนนั้นต้องไม่ใช่คนดี คุณลุงต้องบอกแม่ให้อยู่ห่างผู้หญิงคนนั้นนะครับ”

“เป้าหมายของผู้หญิงคนนั้นคือพ่อของเธอ เธอกับแม่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไร”

เสี่ยวหานไม่ได้สนใจว่าฟู่สือถิงจะอยู่หรือตาย ดังนั้นจึงไม่พูดอะไรอีก

วันต่อมา

หลังจากฉินอันอันตื่นแล้ว เธอทำอาหารเช้าให้เสี่ยวหาน

เสี่ยวหานออกมาจากห้องแล้วเดินไปที่ห้องครัว “แม่ครับ วันนี้ลุงไมค์ออกไปเที่ยวกับพวกเราไม่ได้แล้วครับ”

ฉินอันอันปิดไฟแล้วพูดงง ๆ ว่า “เขาป่วยเหรอลูก?”

เสี่ยวหานส่ายหน้า “เมื่อคืนเขานอนดึกครับ วันนี้เลยตื่นไม่ไหว”

“อ้าว...ลูกรู้ได้ไงว่าเขานอนดึก? ลูกคงไม่ได้อยู่กับเขาจนดึกใช่ไหม?”

เสี่ยวหาน “เปล่าครับ เมื่อกี้ผมไปเรียกเขา เขาถึงบอกมาครับ”

“แบบนี้เอง งั้นให้เขาพักผ่อนอยู่ที่บ้านแล้วกัน!” รอยยิ้มระบายบนใบหน้าฉินอันอันอีกครั้ง “แม่ทอดสเต็กไว้ให้ลูก ไม่รู้รสชาติเป็นยังไงบ้าง”

ตั้งแต่ตั้งครรภ์ เธอไม่ได้เข้าครัวอีกเลย

“ขอแค่เป็นฝีมือแม่ ก็อร่อยทุกอย่างครับ” เสี่ยวหานยกมุมปากเป็นรอยยิ้ม พร้อมประกายสดใสราวกับดวงดาวในดวงตา

ฉินอันอันรู้สึกหอมหวานในใจ เรื่องไม่สบายใจที่เกิดขึ้นในประเทศก็หายไปจนหมด

หลังจากสองแม่ลูกกินข้าวเสร็จก็ออกเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ถ้าพาเสี่ยวหานออกไปเที่ยว ก็ไม่อาจพาไปสวนสนุกหรือห้างสรรพสินค้าได้ เพราะเสี่ยวหานไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลย