บทที่ 641

รองประธานที่อยู่ปลายสายร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอจำเป็นต้องรีบกลับไป

เกิดเรื่องขึ้นอย่างกะทันหันจนตอนนี้สมองของเธอว่างเปล่าไปหมด

เทคโนโลยีหลักของบริษัทถูกขโมย น่าเศร้ายิ่งกว่านั้นคือยังไม่รู้ว่าใครคือคนร้าย

คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องชั่วร้ายนี้ฉวยโอกาสลงมือตอนที่เธอกับไมค์ไปพักผ่อนที่ประเทศบี

เทคโนโลยีหลักของบริษัทใส่ไว้ในชิปและมีการเพิ่มรหัสผ่านหลายชั้นลงไปในชิป

ถึงแม้ว่าชิปจะถูกขโมย แต่ไม่สามารถถอดรหัสเนื้อหาข้างในได้ ทว่าก็อาจถูกถอดรหัสได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน

เหมือนกับที่เธอไม่เคยคิดว่าเสิ่นอวี๋จะฆ่าตัวตาย บนโลกใบนี้สิ่งที่ไม่เคยขาดหายไปคือเรื่องไม่คาดคิด

ตอนเช้าเวลาเจ็ดโมงครึ่ง

เสี่ยวหานเดินออกมาจากห้อง

วิลล่าทั้งหลังเงียบสงบราวกับไม่มีคนอยู่

เสี่ยวหานไปที่ห้องของฉินอันอัน พบว่าเตียงรก แต่ในห้องกลับไม่มีคน

“แม่!” เสียวหานตะโกนเสียงดัง

ฟู่สือถิงที่อยู่ในห้องรับแขกถูกปลุกให้ตื่น

หลังจากที่เขาผุดลุดขึ้นจากโซฟาและต่อสู้กับอาการปวดหัวจากอาการเมาค้างแล้ว เขาก็เดินไปหาเสี่ยวหาน

“เสี่ยวหาน เกิดอะไรขึ้น?”

ดวงตาของเสี่ยวหานแดงเล็กน้อย ไม่มีเวลาสนใจกับความแค้นที่มีต่อเขา แล้วพูดอย่างกังวลว่า “แม่หายไปแล้ว! คุณรู้หรือเปล่าว่าแม่ของผมอยู่ที่ไหน?”

ฟู่สือถิงสร่างเมาทันที

เขาหยิบโทรศัพท์ออกจากกางเกงด้วยมือสั่นเทา แล้วเห็นข้อความที่ฉินอันอันส่งมา : ฉันมีเรื่องด่วนต้องกลับประเทศก่อน ช่วยปิดบังเรื่องนี้กับเสี่ยวหานด้วยนะคะ อย่าทำให้เขากังวล

เขาอยากโทรหาเธอทันที แต่การช่วยเธอปิดบังเรื่องนี้กับเสี่ยวหาน คือเรื่องด่วนที่สุดในตอนนี้

“แม่ของเธอ...เธอ...มีนัดตรวจครรภ์เช้านี้… เพราะการตรวจบางอย่างจำเป็นต้องตรวจตอนท้องว่าง...ดังนั้นวันนี้เธอเลยออกจากบ้านไปโรงพยาบาลตั้งแต่ตอนเช้ามาก ๆ” ฟู่สือถิงสร้างเหตุผลขึ้นมาและรักษาความสงบบนสีหน้าเอาไว้ “วันนี้เธอต้องกลับค่ายฤดูร้อนแล้ว อย่าเสียเวลา เดี๋ยวฉันจะไปหาแม่เธอที่โรงพยาบาล เธอไม่ต้องกังวลนะ”

เสี่ยวหานไม่ค่อยรู้อะไรมากนักเกี่ยวกับการตรวจสุขภาพก่อนคลอดของหญิงตั้งครรภ์ ดังนั้นจึงเชื่อที่เขาพูด