บทที่ 640

“ทำไมคุณถึงไม่เอาบอดี้การ์ดมาด้วย? คุณไม่รู้เหรอว่าคุณเป็นบุคคลสาธารณะ” เธอเลิกคิ้วแล้วทันใดนั้นก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที “คุณคิดว่ามาประเทศบีแล้วจะไม่มีอันตรายงั้นเหรอ? การรักษาความปลอดภัยของที่นี่แย่กว่าที่ประเทศเรามากนะ!”

เขามองดูใบหน้าเล็กที่กำลังตื่นเต้นของเธอ รู้สึกราวกับมีก้อนแข็งติดอยู่ที่คอ

“อันอัน คุณอย่าโกรธสิ ผมตัดสินใจมาที่นี่อย่างกะทันหัน” เขาอธิบาย “ตอนนั้นไม่มีตั๋วเครื่องบินเที่ยวที่ใกล้ที่สุดเหลือแล้ว ดังนั้นผมเลยไม่ได้เอาบอดี้การ์ดมาด้วย”

“คุณรอมาเที่ยวบินถัดไปแล้วมาพร้อมกับบอดี้การ์ดไม่ได้เหรอ?” ถึงแม้ว่าเธอจะบ่น แต่อารมณ์ของเธอค่อย ๆ สงบลง “คืนนี้คุณพักที่บ้านฉันแล้วกันค่ะ”

“ตกลง”

“คุณจงใจสินะ?” ยิ่งคิดเธอยิ่งสงสัย “บอดี้การ์ดของคุณไม่มาจริง ๆ เหรอ?”

“คุยกันแล้วว่าจะเชื่อใจกันไม่ใช่เหรอ?” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา “มีเป็นพันวิธีถ้าผมอยากอยู่บ้านคุณ แต่ผมจะไม่บรรลุเป้าด้วยการหลอกลวงให้คุณเห็นอกเห็นใจหรอกนะ”

เธอหน้าแดงที่ตัวเองนึกสงสัย

ภายในวิลล่า

หลังจากที่เสี่ยวหานกลับมาถึงบ้าน เขาเห็นไมค์กินอาหารเดลิเวอรี่และดื่มเบียร์ในห้องนั่งเล่น

“พี่หาน วันนี้ลุงไม่ได้กู้คืนเว็บคืนเลย ผลคือมีคนปิดมันไปแล้ว” ไมค์ทำหน้าเสียดายแล้วพูดว่า “ลุงเดาว่ามันต้องมีความลับที่บอกใครไม่ได้อยู่ในเว็บนั่น”

“อ้อ” เสี่ยวหานเหม่อลอย “ฟู่สือถิงมาหาแม่”

ไมค์รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจ

“พี่หาน เธออย่าเสียใจไปเลย เธอเป็นลูกผู้ชาย จะต้องความรับความจริง และยอมรับมัน” ไมค์ปลอบใจเขา แม่ของเธอรักฟู่สือถิง ถึงพวกเขาจะทะเลาะกันทุกวัน ก็เปลี่ยนแปลงอะไรข้อนี้ไม่ได้”

เสี่ยวหานเม้มปากเล็ก ๆ ของเขาอย่างไม่เต็มใจ

“สิ่งนี้คือความรัก” ไมค์ปลอบต่อ “ตอนนี้เธอยังเด็กเลยไม่เข้าใจ ไว้โตแล้วเธอจะรู้เอง”

เสี่ยวหานหันหลังกลับเข้าห้องด้วยความรู้สึกท้อแท้กับคำปลอบใจของเขา

ไม่นานหลังจากนั้น ฉินอันอันก็พาฟู่สือถิงกลับมาที่บ้าน

เมื่อไมค์เห็นพวกเขากลับมาก็ยกเบียร์บนโต๊ะขึ้น เขาเลิกคิ้วหนาแล้วพูดกับฟู่สือถิง “มาดื่มด้วยกันสิ!”

ฉินอันอันเหลือบมองไมค์ ไม่พูดอะไร เตรียมกลับห้องเพื่ออาบน้ำ

ฟู่สือถิงจับแขนของเธอแล้วถามว่า “ผมดื่มกับเขาได้หรือเปล่า?”