บทที่ 645

ฟู่สือถิงมองพวกเขาอย่างเย็นชาแล้วเม้มริมฝีปากบางเป็นเส้นตรง

คืนนี้เขาต้องค้นหาคนทรยศ!

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฉินอันอันลืมตาตื่นแล้วเห็นใบหน้าไมค์เข้ามาในดวงตา

“อันอัน เธอตื่นแล้ว!”ไมค์ยกหัวเตียงเธอขึ้นแล้วยื่นชามโจ๊กให้เธอ “เธอกินโจ๊กหน่อยนะ”

เธอยังตื่นไม่เต็มที่ เธอจึงรับชามโจ๊กมาอย่างงุนงง

“วันนี้เธอสึกยังไงบ้าง?” ไมค์นั่งลงข้างเตียงแล้วมองหน้าเธอ “เกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ที่บริษัท ทำไมเธอไม่บอกฉัน กลับมาเองทำไม? หากเธอเป็นอะไรไป ฉันรู้สึกผิดจนตายแน่ ๆ”

ฉินอันอันตื่นขึ้นทันที “ตอนนั้นนายเมาคอพับ ฉันจะบอกนายยังไง?”

“เอาเถอะ! ฉันก็ไม่ควรอวดเก่งไปดื่มเหล้ากับตาฟู่สือถิงนั่น!” ไมค์ถอนใจ “แต่ครั้งนี้เราต้องขอบคุณเขา เขาช่วยพวกเราตามหาหนอนบ่อนไส้มาได้”

ขนตาฉินอันอันสั่นไหว ถามเสียงแหบแห้ง “คือใคร? ใครทรยศพวกเรา?”

“ฝ่ายเทคนิค” ไมค์ก้มหน้าลง

เพราะเขาบริหารฝ่ายเทคนิค

ฉินอันอันขมวดคิ้ว “ฉันถามนายว่าเป็นใคร ไม่ได้ถามว่าแผนกไหน”

“พนักงานฝ่ายเทคนิคและฝ่ายวิจัยและพัฒนาทุกคน” ไมค์สูดหายใจเข้าลึก ๆ เขากัดฟันและพูดว่า “เจ้าโง่พวกนี้ตอนออกไปปาร์ตี้ทำเรื่องเหลวไหล แล้วถูกคนถ่ายรูปเลวร้ายนั่นเอาไว้ มีคนข่มขู่พวกเขาให้เอาชิปมาแลกเปลี่ยน ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมกันก่ออาชญากรรมขโมยชิปไป”

“เอาชิปให้ใคร?!” เธอรู้สึกเหลือเชื่อ แต่ก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายนี้!

“พวกเขาบอกว่าไม่รู้ เพราะว่าคน ๆ นั่นสวมหน้ากากแล้วใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงเลยระบุตัวตนไม่ได้”

ฉินอันอันไม่มีความอยากอาหารเลยและยื่นชามโจ๊กในมือให้ไมค์