บทที่ 650

ฝีเท้าของเซิ่งเป่ยแข็งทื่อ

ใบหน้าของเขามืดมน หมัดของเขากำแน่น

เมื่อเขากำลังจะเปิดประตูห้องส่วนตัว ถังเชี่ยนก็คว้าแขนของเขาเอาไว้ “เซิ่งเป่ย! อย่า!”

เซิ่งเป่ยกัดฟัน “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ! ฉันไม่เพียงอยากเข้าไปจับชายชู้เท่านั้น ฉันจะโทรหาสือถิงด้วย! ให้เขาเห็นธาตุแท้ของผู้หญิงคนนี้ชัด ๆ!”

ถังเชี่ยน “เห็นธาตุแท้ของเธอแล้วยังไงต่อ? ลูกในท้องของเธอยังต้องการหรือ? เท่าที่ฉันรู้ สือถิงต้องการเด็กคนนี้ รอจนกว่าฉินอันอันคลอดลูก แล้วค่อยให้สือถิงคิดบัญชีกับเธอ”

คำพูดของถังเชี่ยนระงับความโกรธในใจของเซิ่งเป่ย

จริงด้วย! ยังมีเด็ก!

ถ้าไม่มีเด็ก เขาจะไม่มีทางปล่อยให้ฉินอันอันมีที่ยืน

คำพูดของเธอเมื่อกี้มันระคายหูมาก!

อย่าว่าแต่เขาที่รับไม่ได้เลย ถ้าฟู่สือถิงได้ยิน เขาอาจจะฆ่าเธอเลยก็ได้!

แต่ตอนนี้เพื่อให้เด็กเกิดมาได้อย่างราบรื่น เซิ่งเป่ยต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้และไม่อาจบอกฟู่สือถิงได้

หากเรื่องนี้ไปถึงหูฟู่สือถิง เซิ่งเป่ยก็จินตนาการได้ว่าเด็กคนนี้คงจะไม่ได้เกิดมาอย่างราบรื่นแน่นอน

ถังเชี่ยนดึงเซิ่งเป่ยออกมาอย่างรวดเร็ว

หลังจากออกจากโรงแรม เซิ่งเป่ยก็โกรธมาก เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดโทรหาฉินอันอัน

ขออภัยค่ะ หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ

“โธ่เอ๊ย!” เซิ่งเป่ยกำโทรศัพท์แน่นและมองไปทางโรงแรมด้วยความโกรธ “ฉันต้องหูฝาดไปแล้วแน่ ๆ! ฉินอันอันเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง?!”

เขาคิดว่าตัวเองคงเมามากเกินไปและมีอาการหูฝาด

มิฉะนั้นเรื่องไร้สาระและเลวร้ายแบบนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร?

“เซิ่งเป่ย คุณได้ยินไม่ผิดหรอก” มือของถังเชี่ยนจับแขนเขาไว้แน่น กลัวว่าเขาจะหุนหันพลันแล่นและวิ่งไปที่โรงแรมอีกครั้ง “ฉันได้ยินชัดเจน นั่นคือเสียงของฉินอันอัน ฉินอันอันพูดว่าสือถิงไม่สามารถทำให้เธอพอใจเรื่องบนเตียงได้ เธอจึง...”

“หุบปาก! ถังเชี่ยน คนอื่นพูดก็ช่าง แต่เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง?!” เซิ่งเป่ยตะคอกและเหวี่ยงมือของถังเชี่ยนออก “เธอกลับเองแล้วกัน! ฉันอยากจะสงบสติอารมณ์!”