บทที่ 679

การมาเยือนของเซิ่งเป่ย ทำให้บรรยากาศที่อบอุ่นและมีความสุขภายในบ้านชะงักไปชั่วคราว

ก่อนหน้านี้หลีเสี่ยวเถียนโกรธเขาอยู่ พอตอนนี้เห็นเขาจึงโกรธยิ่งกว่าเดิม

“พี่มาทำไม? มาฉลองกับพวกเราเหรอ?” หลีเสี่ยวเถียนพูดด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม

เมื่อเฮ่อจุ่นจือเห็นดังนั้น เขาก็ดึงเธอออกไปทันที “เสี่ยวเถียน พี่เป่ยต้องมาหาอันอันแน่ คุณอย่าอยู่ขวางเขาที่นี่เลย”

เฮ่อจุ่นจือรีบพาเสี่ยวเถียนออกไปอย่างรวดเร็ว

เซิ่งเป่ยกระแอมอย่างกระอักกระอ่วนใจ จากนั้นเดินตรงไปหาฉินอันอัน

“ฉินอันอัน ผมขอโทษ” เซิ่งเป่ยพูดด้วยสีหน้าอึดอัด ทว่าน้ำเสียงจริงใจมาก “ผมมีความรู้น้อยไป ในชีวิตจริงผมไม่เคยเจอคนที่เลียนเสียงคนอื่นได้เหมือนจริงขนาดนั้นมาก่อน ดังนั้นผมเลยมั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นคือคุณ ตัวผมอคติไปเองไม่พอ ยังบังคับให้สือถิงเลิกกับคุณอีก… คุณโทษผมคนเดียวเถอะ อย่าโทษเขาเลย”

“เขาให้คุณมาเหรอ?” ฉินอันอันเลิกคิ้วเล็กน้อย

“เขาไม่รู้ว่าผมมาหรอก” เซิ่งเป่ยหน้าแดงก่ำ “นี่มันค่อนข้างอึดอัดใจ ผมยังไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าหน้าเขายังไง เลยมาขอโทษคุณก่อน”

“ฉันไม่ต้องการคำขอโทษจากคุณ” ฉินอันอันมองเขา “เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่คุณใจดีกับฉัน การมีน้ำใจแบบนี้ทำให้คนรู้สึกเหมือนลอยอยู่ในเมฆ ความเสียหายที่คุณก่อครั้งนี้ ไม่ได้ทำร้ายอะไรฉัน ดังนั้นไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก”

“แบบนั้นก็ดีเลย อย่างนั้นคุณกับสือถิงก็คงไม่…”

“นั่นเป็นเรื่องระหว่างฉันกับเขาค่ะ” ฉินอันอันพูดทีละคำ “ไม่จำเป็นต้องให้คนนอกเข้ามายุ่ง”

ในดวงตาของเซิ่งเป่ยฉายแววเก้อเขินเล็กน้อย เขาสูดหายใจเข้า “ผมเข้าใจแล้ว พวกคุณกำลังกินข้าวกันอยู่ใช่ไหม? งั้นผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว”

หลังจากเซิ่งเป่ยจากไปแล้ว หลีเสี่ยวเถียนก็เดินมาหาฉินอันอันแล้วยกนิ้วให้เธอ “อันอัน เธอเยี่ยมมาก! พวกสารเลวนี่ ก่อนหน้านี้กร่างมาก! ตอนนี้ถึงเวลาทำให้พวกเขาต้องทุกข์ทรมานบ้างแล้ว! ไม่อย่างนั้นจะคิดว่าตัวเองถูกตลอด! ผู้ชายน่ะ ต้องดูอย่างซือเหนียนสิ!”

คืนนี้จิ้นซือเหนียนมาที่นี่เพื่อร่วมฉลองกับพวกเขาด้วย

หลังจากฉินอันอันเจอเขาในช่วงบ่าย เธอเข้าใจเจตนาดีทั้งหมดของเขาทันที คำพูดกล่าวหาใด ๆ ล้วนถูกกลืนกลับไปทั้งหมด

ในตอนที่พบเจอปัญหา จะมองเห็นคนได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ซือเหนียนไม่เพียงแต่ไม่ตั้งคำถามในตัวเธอ ตรงกันข้ามยังช่วยพูดแทนเธอด้วย