บทที่ 689

เมื่อได้ยินถังเชี่ยนกล่าวโทษ เขาก็เหลือบมองไปที่ฉินอันอัน

ฉินอันอันกำลังบอกช่างตัดผมเกี่ยวกับความยาวของผมที่เธอต้องการ

“ฉันแนะนำให้เธอแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้เลย ให้ตำรวจเข้ามาจัดการได้เลย” เขาถือโทรศัพท์แล้วเดินไปข้างนอก น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นชา “ถึงแม้ว่าฉินอันอันจะทำเรื่องนี้จริง ๆ แล้วยังไงล่ะ? ถ้าฉันเป็นเธอ วิธีการของฉันจะโหดเหี้ยมกว่านี้อีก”

ถังเชี่ยนรู้สึกเวียนหัว!

เธอคิดไม่ถึงว่าฟู่สือถิงจะตอบแบบนี้

“ฉันไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์ได้ว่าคนที่ลอกเลียนแบบฉินอันอันคือลูกพี่ลูกน้องของเธอ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้” ฟู่สือถิงเปลี่ยนเรื่องและพูดอย่างเคร่งขรึม “ถังเชี่ยน รอให้ฉันได้หลักฐานเมื่อไหร่ ฉันจะไม่เมตตาเธอเลยสักนิดเดียว”

ไม่ต้องพูดเรื่องนั่วนั่วเสียโฉมหรอก ต่อให้นั่วนั่วตายวันนี้ เขาก็ไม่เสียใจ!

สำหรับเขาแล้ว นั่วนั่วตายร้อยครั้งก็ไม่พอ!

ถังเชี่ยนเป็นฝ่ายวางสายก่อนเพราะรู้สึกกลัว

ครั้งนี้เธออาจจะแพ้แล้ว!

เธอจำคำเตือนที่เซิ่งเป่ยเตือนเธอได้

เธอช่างไร้เดียงสาจริง ๆ ที่คิดว่าตัวเองรู้จักฟู่สือถิงดีกว่าเซิ่งเป่ย

ฟู่สือถิงดูเหมือนจะเป็นผู้ชายเหี้ยมโหดเช่นแต่ก่อน แต่เมื่อเป็นเรื่องของฉินอันอัน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่คนเดิมเช่นแต่ก่อน

เมื่อฉินอันอันตัดผมเสร็จแล้ว ฟู่สือถิงก็ส่งเธอกลับบ้าน

ตอนนี้ผมของเธอยาวเคลียไหล่พอดี ไม่ยาวแล้วก็ไม่สั้นเกินไป

เขาอดไม่ได้ที่จะมองเธออีกสองสามครั้ง

“อาทิตย์ก่อนคุณยุ่งเรื่องอะไรเหรอคะ?” เธอเอ่ยปากทำลายความเงียบก่อน

“ยุ่งเรื่องงานน่ะ” ดวงตาล้ำลึกของเขาจับจ้องใบหน้าเธอ “ต่อไปก็จะยุ่งมากเช่นกัน”

เธอลดเปลือกตาลง ความผิดหวังแวบผ่านดวงตาอย่างรวดเร็ว

“ผมอยากทำงานให้เสร็จในช่วงนี้ จะได้อยู่กับคุณตอนถึงช่วงคลอด” เขาบอกแผนการของเขาตามจริงออกมาหมดเปลือก “อย่างมากก็อีกหนึ่งเดือน ผมก็จะลาพักร้อนได้แล้ว”