บทที่ 688

เธอเหลือบมองการแจ้งเตือนสายเรียกเข้า แล้วเลิกคิ้วขึ้นทันที จากนั้นจึงรับสาย

“ฉินอันอัน!” เสียงของฟู่สือถิงดังทะลุทะลวงจากอีกฝั่งของโทรศัพท์

เธออึ้ง “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

“คุณไม่เป็นไรนะ?” ดูเหมือนเขาประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของเธอ “ฉินอันอัน คุณไม่เป็นอะไร!”

“ฉันสบายดีค่ะ หรือว่าคุณอยากให้ฉันเกิดเรื่อง?” เธอเหน็บแนม “ใครบอกคุณว่าฉันเกิดเรื่อง?”

“มีคนเห็นคุณที่ร้านอาหาร บอกว่าเกิดเรื่องกับคุณ” เสียงของเขากลับมาสงบตามปกติ “ไม่ใช่คุณก็ดีแล้ว”

“อ้อ ในเมื่อคนคนนั้นบอกคุณแบบนี้ เขาก็คงเห็นผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเหมือนฉัน… คุณว่าผู้หญิงที่เกิดเรื่องมีสิทธิ์เป็นนั่วนั่วหรือเปล่า?” เธอจงใจพูด

ฟู่สือถิงไม่สนใจเรื่องนี้เลย “ไม่ว่าเป็นใคร แค่ไม่ใช่คุณก็พอแล้ว”

เธอส่งเสียงตอบรับ

“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?” เขาถาม หลังจากเงียบไปหลายวินาที

“ฉันมากินข้าวนอกบ้านกับเสี่ยวเถียน”

“พาบอดี้การ์ดไปด้วยใช่ไหม?” เขาซักไซ้

“พามาด้วยค่ะ” เธอเหลือบมองไปทางบอดี้การ์ดที่อยู่ไม่ไกล

“คุณกินข้าวเสร็จแล้วกลับบ้านเลยนะ”

“เดี๋ยวฉันจะไปตัดผมค่ะ นัดกับเขาไว้แล้ว” เธอไม่อาจเปลี่ยนตารางของเธอได้ด้วยเหตุผลนี้ “ฉันไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”

“คุณส่งที่อยู่ร้านตัดผมมาให้ผมหน่อย” เขาเอ่ยหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เธอวางสายแล้วส่งที่อยู่ร้านตัดผมไป

ที่สถานีตำรวจ

หลังจากฟู่เย่เฉินให้การเสร็จแล้วก็ก้าวเท้าเดินออกมา

มีผู้หญิงร่างสูงโปร่งคนหนึ่งยืนอยู่ข้างรถเขา เธอคือถังเชี่ยนนั่นเอง