บทที่ 694

หลีเสี่ยวเถียนหายตัวไป!

เธอหายตัวไป หลังจากออกจากบ้านเวลาสิบเอ็ดนาฬิกา

เฮ่อจุ่นจือดูกล้องวงจรปิดที่สำนักงานจราจรหลังจากที่เธอออกจากบ้าน

ภาพจากกล้องวงจรปิดเผยให้เห็นว่าเธอขับรถไปที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมือง หลังจากที่เธอจอดรถในลานจอดรถชั้นล่าง เธอก็ไม่ได้ขับรถออกมาอีกเลย

ดังนั้นเธอจะต้องเกิดเหตุในห้างสรรพสินค้า

ในห้างสรรพสินค้ามีกล้องวงจรปิดนับไม่ถ้วน แต่ก็มีมุมอับมากมายเช่นกัน

เฮ่อจุ่นจือรีบออกจากกองบังคับการตำรวจจราจรแล้วไปที่ดูกล้องวงจรปิดของห้างสรรพสินค้า

สายของฉินอันอันดังขึ้น หลังจากสูดหายใจ เขาก็รับสาย “รถของเสี่ยวเถียนจอดอยู่ด้านนอกห้างสรรพสินค้า เธอหายตัวไปในห้างสรรพสินค้า”

“อยู่ดี ๆ จะหายไปได้ยังไง?!” ฉินอันอันอ้าปากค้าง

เธออยากพูดว่าเสี่ยวเถียนอาจจะถูกลักพาตัวไป แต่เธอไม่กล้าพูด

เฮ่อจุ่นจือพูดน้ำเสียงอู้อี้ “เธอคงถูกลักพาตัวไปแล้ว! ก่อนหน้านี้ตอนที่คุณจ้างบอดี้การ์ด ผมคุยกับเธอแล้ว ผมบอกว่าจะจ้างบอดี้การ์ดมาคุ้มกันเธอด้วย เธอไม่ได้ทำงาน บางวันก็ไม่ออกจากบ้านเลย จึงไม่ต้องการบอดี้การ์ด ผมไม่น่าตามใจเธอเลย!”

หลีเสี่ยวเถียนเป็นทายาทของห้างสรรพสินค้าหลีกรุ๊ป แม้ว่าเธอจะไม่ได้รับช่วงต่องานของพ่อ แต่ทรัพย์สินของพ่อก็จะตกเป็นของเธออย่างแน่นอน

ด้วยสถานะของเธอ การจ้างบอดี้การ์ดก็ไม่ใช่เรื่องไม่ใช่เรื่องยากเลย

ตอนที่อันตรายยังไม่เกิดขึ้นกับตัว ผู้เรามักจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นข้อยกเว้น

“จุ่นจือ อย่าเพิ่งเศร้าไป เสี่ยวเถียนเกิดเรื่องในห้างสรรพสินค้า เราไปดูกล้องวงจรปิดในห้างกัน!” ฉินอันอันถือกระเป๋าของเธอแล้วและเตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอก “ฉันจะไปตรวจสอบกับนายเอง”

แม้ว่าตอนนี้เฮ่อจุ่นจือจะเจ็บปวดมาก แต่เขายังมีเหตุผลอยู่ “อันอัน คุณไม่จำเป็นต้องมาหรอก ผมดูกล้องวงจรปิดเอง ได้เรื่องยังไงผมจะบอกคุณทันที”

ในเวลานี้ ไมค์ได้ยินเสียงก็เข้ามาหยิบกระเป๋าจากมือของฉินอันอันแล้ววางลง “เธออยู่บ้านเฉย ๆ! ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เรื่องมันจะไม่แย่ลงเหรอ?”

เธอยืนตัวแข็งอยู่กับที่