บทที่ 695

ถังเชี่ยนเป็นคนเลวทราม ใครที่ตกไปอยู่ในมือเธอไม่มีทางมีจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน

“...ฉันจะให้จื่ออี้ไปหาเซิ่งเป่ยi! ให้เซิ่งเป่ยไปตามหาถังเชี่ยน!” ไมค์ไม่มีทางปล่อยให้ฉินอันอันไปหาถังเชี่ยนได้ “ถังเชียนฝันอยากให้เธอเจอเรื่องไม่ดี ถ้าเธอไปหาหล่อนตอนนี้ ก็เท่ากับว่าสร้างปัญหาให้ตัวเองไม่ใช่เหรอ?”

เสียงของไมค์ดังก้องไปทั่วทั้งคฤหาสน์

เสี่ยวหานและรุ่ยลารีบเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“แม่ อย่าออกไปนะ” เสี่ยวหานพูดด้วยน้ำเสียงเข้มขรึม

“แม่ต้องเชื่อฟังลุงไมค์กับพี่นะคะ อยู่บ้านและทำตัวดี ๆ นะคะ!” รุ่ยลาคว้าแขนเธอแล้วขอร้องเบา ๆ

การปรากฏตัวของเด็กทั้งสองทำให้สติของฉินอันอันกลับมาสู่ตัวเธอทีละน้อย

“แม่ไม่ไปแล้ว” เธอยอมอ่อนข้อ ลุกขึ้นจากโซฟา “แม่จะไปอาบน้ำก่อน”

เธอวิตกกังวลอย่างยิ่งราวกับไฟกำลังลุกไหม้

เธอต้องการทำอะไรบางอย่าง แต่ร่างกายของเธอกลับรู้สึกหนักมาก

เมื่อครู่ตอนที่เธอกระวนกระวายใจจะออกไปข้างนอก เด็กในท้องของเธอดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง และเตะเธอตลอดเวลา

เธอกลับไปที่ห้องนอน ปิดประตู เอนตัวพิงประตูอย่างอ่อนแรง และสูดหายใจลึก

เธอทำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ เหรอ?

เมื่อครู่ เสี่ยวเถียนจะหาทางช่วยเธออย่างแน่นอน

เธออยู่บ้านเฉย ๆ แบบนี้ไม่ได้...

เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น ทำให้ความคิดของเธอกลับมาสู่ความเป็นจริง

เธอรับโทรศัพท์และเสียงของฟู่สือถิงก็ดังออกมาอย่างทรงพลัง “อันอัน คุณไม่ต้องกังวล ผมส่งคนไปตามหาหลีเสี่ยวเถียนแล้ว! ต่อให้ต้องค้นหาทั้งเมือง ผมก็ไม่ลังเลที่จะทำ!”