บทที่ 715

ถ้าหากไม่มีเขาคอยดูแล เธอนึกไม่ออกเลยว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ยังไง

เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มเขา

อุณหภูมิของผิวที่เย็นทำให้เธอหวาดกลัว

ภายในบ้านมีระบบควบคุมอุณหภูมิ แต่เนื่องจากอุณหภูมิภายนอกค่อนข้างต่ำ ดังนั้นตอนกลางคืนจึงยังต้องห่มผ้าบาง ๆ

เธอเอาผ้าห่มบนตัวคลุมให้เขาแล้วขยับตัวไปอยู่ข้างเขาทีละนิด

เขาดื่มไวน์ผลไม้เข้าไป กลิ่นบนตัวเขาจึงเปลี่ยนเป็นกลิ่นหอมหวานที่ทำให้เคลิบเคลิ้ม

ขณะที่เธอกึ่งหลับกึ่งตื่น ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงแหบห้าวของเขาดังขึ้น

“อันอัน…ผมจะเป็นพ่อที่ดี…ผมจะทำให้ได้…”

เสียงของเขาแผ่วเบาราวกับละเมออยู่ในความฝัน

เธอลืมตาทรงกลมโตขึ้น แล้วจ้องมองใบหน้าของเขาอย่างแน่วแน่

เพราะว่าแสงไฟสลัวมาก เธอจึงมองเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัด แต่เธอเห็นว่าเขาหลับตาอยู่

เขาฝันและกำลังละเมอ ในฝันเขาสัญญากับเธอว่าจะเป็นพ่อที่ดี

ถึงแม้จะละเมอ แต่มันก็ยังทำให้เธอซาบซึ้งใจจนน้ำตาคลอเบ้า

เขาจะต้องเก็บคำพูดของเธอไว้ในใจแล้ว ครุ่นคิดตอนกลางวันและฝันถึงตอนกลางคืน ถึงได้มีความฝันแบบนี้

เธอเชื่อ ว่าเขาจะเป็นพ่อที่ดีได้

ทุกวันคุณหมอส่งรูปมาให้เขา เขาจะโชว์ให้เธอดูทันที

เขาพูดเรื่องการเปลี่ยนแปลงของคิ้วลูกกับเธอได้

ในความเป็นจริงแล้ว จะมองเห็นความเปลี่ยนแปลงภายในสองสามวันได้ที่ไหนกัน

เขารู้สึกว่ามีการเปลี่ยนแปลงเพราะเขาจริงจังกับมันมากเกินไป ถ้าเขาไม่รักลูก เขาคงไม่ดูรูปซ้ำแล้วซ้ำอีก

……