บทที่ 742

เว่ยเจินที่ยืนอยู่ข้างอิ๋นอิ๋นพูดแทรกขึ้นว่า “แต่ห้าร้อยมิลลิลิตร ก็พอแล้วใช่ไหม?”

โจวจื่ออี้ขมวดคิ้วและพูดอย่างขมขื่น “เลือดห้าร้อยมิลลิลิตร พูดง่ายแต่ทำยาก! เวลาเจอเลือดที่เข้ากับจื่อชิวได้ มากที่สุดจะได้มาแค่สามร้อยมิลลิลิตรต่อครั้งเท่านั้น ตอนนี้ไมค์เจอสองร้อยมิลลิลิตรที่ประเทศบี ยังขาดอีกสามร้อยมิลลิลิตร”

อิ๋นอิ๋นได้ยินคำพูดของเขา หน้าอกของเธอขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว “ถ้าตอนนี้ใช้เลือดอีกสามร้อยมิลลิลิตรก็จะช่วยชีวิตจื่อชิวได้ใช่ไหมคะ?”

โจวจื่ออี้ “ใช่แล้วครับ! แต่เลือดสามร้อยมิลลิลิตรนี้หาได้ยาก คนที่มีกรุ๊ปเลือดนี้มีน้อยมากและอายุของผู้บริจาคเลือดได้คือช่วงอายุระหว่างสิบแปดถึงห้าสิบห้าปี…”

อิ๋นอิ๋นดึงแขนเว่ยเจินแล้วเอ่ยกับโจวจื่ออี้ “ฉันกับเว่ยเจินจะไปหาเอง”

โจวจื่ออี้พูดอย่างงุนงง “อิ๋นอิ๋น คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้างนอกมืดแล้ว หากมีแหล่งข่าวเรื่องเลือด พวกเราจะรับทราบข่าวนี้ทันที”

เขาเข้าใจว่าอิ๋นอิ๋นอยากช่วย อิ๋นอิ๋นคืเป็นคนที่ต้องได้รับการปกป้องมาตลอด ตอนนี้เธอไม่มีปัญหาแล้ว ก็ถือว่าเป็นความช่วยเหลือที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน

อิ๋นอิ๋นพยักหน้าอย่างเชื่อฟังแล้วไม่พูดอะไรอีก ก่อนจะดึงเว่ยเจินออกไป

ฉินอันอันที่กำลังกอดฟู่สือถิง สายตามองตามหลังเว่ยเจินและอิ๋นอิ๋นเดินจากไป

“สือถิง ฉันรู้แล้วว่าคุณร้องไห้เพราะอะไร” น้ำเสียงของเธอสงบและแผ่วเบา “เพราะอิ๋นอิ๋นใช่ไหมคะ?”

เธอเป็นคนผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะให้อิ๋นอิ๋นเองถึงสองครั้ง

ถึงแม้เว่ยเจินจะเป็นคนตรวจสอบ เว่ยเจินเคยพูดเรื่องนี้กับเธอ เขาบอกว่ากรุ๊ปเลือดของอิ๋นอิ๋นนั้นค่อนข้างพิเศษ หากมีเลือดออกมากระหว่างผ่าตัดอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ ต้องระวังเป็นพิเศษ

ฟู่สือถิงมองเธอด้วยใบหน้าที่เจ็บปวด

“อิ๋นอิ๋นมีกรุ๊ปเลือดเดียวกันกับจื่อชิวใช่ไหมคะ?” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “คุณบอกว่าคุณปกป้องใครไม่ได้เลย เพราะว่าคุณอยากให้อิ๋นอิ๋นบริจาคเลือด แต่ก็ไม่กล้าทำแบบนั้นใช่ไหมคะ?”

เธอพูดตรงกับความคิดในใจของเขาทั้งหมด

เขาลืมถามเธอว่าเธอรู้เรื่องกรุ๊ปเลือดของอิ๋นอิ๋นได้ยังไง เพราะตอนนี้เขามีแต่กังวลว่าเธอจะตัดสินใจยังไง