4

เมื่อลดาวัลย์ลางานมาอยู่เป็นเพื่อนอวิกาไม่ได้ จึงเป็นหน้าที่ของพีรยาเพื่อนสนิทอีกคนของกลุ่มคือพีรยา และเธออยู่ในช่วงลาพักร้อนเธอจึงสามารถปลีกตัวมาหาเพื่อนได้

“แกไหวไหมอ้อม แล้วจะย้ายไปอยู่ที่ไหน” พีรยาถามเพื่อน เธอชงกาแฟให้ตัวเองและเทนมให้เพื่อนสาวที่กำลังตั้งครรภ์

“ตอนนี้แกอยู่ไหนมด ให้ฉันไปอยู่ด้วยได้ไหม”

อวิกาถามเพื่อน จากที่เคยคิดว่าจะแค่ลาพักร้อนชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้วกลับไปทำงานต่อ กลายเป็นว่าเสียงซุบซิบและคำพูดของคนในโรงพยาบาลทำให้เธอไม่อยากกลับไปเหยียบที่นั่นอีกแล้ว หญิงสาวอยากไปไหนไกลๆ ที่ไหนก็ได้สักที่หนึ่ง

“เฮ้ย....ฉันทำงานที่นิคมลำพูนแกก็รู้ แกจะย้ายไปโน่นเลยเหรอ” งานของเธอคือเป็นนักเคมีด้านการจัดเก็บสารพิษหรือสินค้าอันตรายในคลังสินค้าขนส่ง ซึ่งหญิงสาวประจำสาขาที่นิคมอุตสาหกรรมลำพูน

“จริงๆ ก็อยากไปไหนไกลๆ นะ” อวิกาพูด

“เฮอะ...แม่ผัวแกเขาจะยอมเหรอ” พีรยาเดาได้ว่าไม่ว่าลูกชายจะเป็นอย่างไร แต่คุณมัญชุตาย่อมต้องยินดีอย่างยิ่งกับการตั้งครรภ์ของอวิกา

อวิกาหลับตาลงร้องไห้เงียบๆ จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่อยากเชื่อว่าทั้งหมดคือเรื่องจริง คำพูดของคิมหันต์ที่บอกว่า “พี่ไม่รักอ้อมแล้ว” มันยังลอยวนไปมาในหัว