บทที่ 303 บางเรื่องก็มีความสำคัญมาก

“ท่านราชาเทพ”

เงาสองกลับไปอยู่ข้างหยางยี่อย่างปลอดภัยและมอบโทรศัพท์มือถือของบี้หลงให้เขา

หยางยี่หยิบมันขึ้นมาและเหลือบมอง บนนั้นเป็นหน้าที่ใข้สำหรับแก้ไขข้อความ

ข้อความบนนั้นยังไม่ได้รับการแก้ไข “เขากลับมาแล้ว และมีหลักฐานมัดตัวเรา นายรีบไปรายงานให้องค์กรทราบ...”

ข้อความถูกแก้ไขเพียงครึ่งเดียว ก่อนที่จะถูกกู่เจิ้นเทียนจับได้

เมื่อมองอย่างละเอียด คนที่ส่งข้อความไปให้คือ หูจิ้ง!

หยางยี่ยื่นโทรศัพท์ให้เงาสอง เขาลุกยืนขึ้นจากตำแหน่งของเขา และมองไปที่บี้หลงด้วยรอยยิ้ม

น้ำเสียงนั้นนุ่มนวล “นายมีอะไรจะพูดอีกไหม?”

เสียงของหยางยี่นั้นเบามาก แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของหยางยี่ บี้หลงก็รู้แล้วว่าตัวตนเขาถูกเปิดเผยแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีสีหน้ามืดมนและไม่ได้พูดอะไร

แม้จะเป็นเช่นนี้ ดวงตาของเขาเหลือบมองสวีจื่อเจี้ยนเป็นครั้งคราว

ในหมู่พวกเขา สวีจื่อเจี้ยนเป็นหัวหน้า

ถ้าไม่ใช่เพราะน้ำใจของสวีจื่อเจี้ยน ที่ไม่ได้เสนอแผนการอพยพให้เร็วกว่านี้ พวกเขาจะมีจุดจบเช่นนี้ได้อย่างไร

ไม่มีทางจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเด็ดขาด!

ตอนนี้ถึงแม้ว่าจะมีแปดขา พวกเขาก็ไม่สามารถหนีไปได้แล้ว

เว้นแต่พวกเขาจะต่อสู้เพื่อออกจากที่นี่ พวกเขาจะได้รับโอกาสกลับคืนมา

อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้เลย!

ผู้คนที่อยู่ในนี้ต่างก็มีตำแหน่งสูง ทักษะการต่อสู้ของพวกเขาก็เก่งกาจมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึง หยางยี่ที่เป็นราชาเทพที่กำละงอยู่ที่นี่ เขาจะเฉยเมยได้อย่างไร

การคิดที่จะหนีจากมือหยางยี่นั้น เป็นเหมือนแค่ความฝัน

“หยางยี่ ไม่คิดว่าท่านจะรวดเร็วขนาดนี้!”

“ดูเหมือนว่าเราจะประเมินศัตรูต่ำไป!”

หลังจากนั้นไม่นาน บี้หลงก็พูดช้าๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา

เมื่อหยางยี่ได้ยินคำพูดนั้น เขาก็เย้ยหยัน “อืม?”

“นั่นเป็นเพราะพวกแกประเมินฉันต่ำเกินไป แต่ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าคนพวกนั้นใช้อะไร ถึงทำให้พวกแกทำงานให้พวกเขา”

หยางยี่อยากรู้จริงๆ ว่าองค์กรฮูกดาร์คและองค์กรสืบทอดจิตวิญญาณนั้นใช้วิธีการอะไร ถึงสามารถติดสินบนคนจำนวนมากนี้ได้

เพราะยังไงแล้ว เงินสำหรับพวกเขา เป็นเพียงแค่เศษกระดาษ

เมื่อพวกเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพล เงินเป็นสิ่งที่มีค่าน้อยที่สุดสำหรับพวกเขา

นอกจากเงิน อำนาจ? ผู้หญิง? หรือใช้ชีวิตของคนครอบครัวมาข่มขู่?

แต่ถึงแม้จะใช้วิธีการเหล่านี้ แล้วมันจะยังไง?

ใช้ชีวิตของคนในครอบครัวเป็นเครื่องต่อรองเพื่อข่มขู่พวกเขา หากมีอะไรเกิดขึ้นกับคนในครอบครัวของพวกเขา พวกเขาสามารถเป็นศัตรูกับองค์กรฮูกดาร์คได้อย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น มันจะไม่เป็นผลดีต่อองค์กรฮูกดาร์คเลย

“ไม่ต้องเสียเวลามาก หากจะฆ่าหรือจะทำอะไรก็ตามสบาย เราจะไม่บอกสิ่งที่ท่านอยากรู้!”

บี้หลงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าของเขาดูเหมือนคนที่ตายไปแล้ว

เขารู้ดีว่าเมื่อสิ่งต่างๆ มาถึงจุดนี้ เขาไม่สามารถย้อนกลับไปได้

เพียงแต่ว่าชีวิตของพวกเขาก็ต้องจบลงในที่นี่

ทันทีที่บี้หลงพูดจบ กู่เจิ้นเทียนก็ยกกำปั้นขึ้น และต่อยไปที่ใบหน้าของบี้หลงอย่างแรง

“แกคงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว!”

“ทรยศราชาเทพ ทรยศเสินโจว แกกล้าดียังไง!!”

กู่เจิ้นเทียนโกรธแค้นที่สุด แน่นอนว่าเขารับไม่ได้อยู่แล้ว เขาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ดวงตาของเขาแดงก่ำ