บทที่ 339 อุปสรรค

คราวนี้ช่วงเวลาเปิดของโบราณสถานคือคืนพระจันทร์ข้างแรม ที่แน่ๆเลยก็คือทุกคนมีโอกาสเดียว ดังนั้นเจิ้นเจ๋อจะไม่พลาดโอกาสดีๆครั้งนี้ แม้ว่าจะเป็นศัตรูกับตระกูลฤๅษีเหล่านั้นก็ตาม เขาก็ต้องลองดู และเอาโบราณสถานมา!

ในตาของเจิ้นเจ๋อ ฉายแววเป็นประกายอย่างเลี่ยงไม่ได้

“งั้นพวกเรา ออกเดินทาง!”

“ครับ!”

สิบสองราชาสวรรค์พร้อมออกเดินทางและตอบรับพร้อมกัน

“ไป!”

ด้วยคำสั่งของเจิ้นเจ๋อ สิบสองราชาสวรรค์ก็แยกกันไปนั่งบนเฮลิคอปเตอร์ ในไม่ช้าเฮลิคอปเตอร์ก็บินขึ้นช้าๆ

เจิ้นเจ๋อนั่งในเฮลิคอปเตอร์ที่นำโดยเขา และมองตรงไปข้างหน้าด้วยความแน่วแน่

คนกลุ่มหนึ่งออกเดินทาง มุ่งตรงไปยังโบราณสถาน

การต่อสู้แย่งชิงโบราณสถานกำลังจะเริ่มขึ้น ในเรื่องนี้ต้องเสียเลือดมากน้อยเพียงใดหรือต้องสังเวยชีวิตอีกเท่าไหร่ ก็ไม่มีใครรู้......

ในคืนฤดูหนาว ตอนกลางคืนจะหนาวมากเป็นพิเศษ ลมเย็นหนาวสะท้าน พัดมาให้คนเจ็บปวด

ท่ามกลางป่าทึบมีเงาร่างคนหลายร่างกำลังเคลื่อนที่สลับไปมา

แสงจันทร์นวลผ่อง เหมือนกับไข่มุกยามราตรี ส่องสว่างเส้นทางที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ สำหรับกลุ่มคนที่มุ่งไปข้างหน้า ทำให้พวกเขายิ่งเดินทางได้อย่างรวดเร็ว

“รอก่อน!”

ทันใดนั้นการเคลื่อนไหวของตวนมู่เจี๋ยที่อยู่ด้านหน้าสุดก็หยุดฝีเท้าลงและพูดด้วยเสียงต่ำ

ท่าทางของเธอดูนิ่งและยืนอยู่ที่เดิมอย่างเงียบๆ

ขณะที่เธอลดเสียงลง หยางยี่และคนอื่นก็หยุดฝีเท้าลงในทันที สังเกตสิ่งแวดล้อมรอบๆตัว

พวกเขาเข้าใจนิสัยของตวนมู่เจี๋ย ถ้าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็จะไม่เรียกให้หยุด

นอกจากจะมีสถานการณ์ฉุกเฉิน

ทุกคนเฝ้าดูบริเวณโดยรอบอย่างระมัดระวังและนิ่งเงียบ

“ท่านทั้งหลายในเมื่อมาแล้วก็ไม่ต้องหลบซ่อน แสดงตัวออกมา!”

ตวนมู่เจี๋ยมองไปที่ถนนอันว่างเปล่าและตะโกนด้วยเสียงที่เย็นชา

จริงอย่างที่คิด!

หยางยี่และอีกสามคนหัวใจหล่นวูบ ร่างกายเตรียมพร้อมจะโจมตี มองไปที่ทางด้านหน้าอย่างเงียบๆ

สีหน้าทุกคนเคร่งขรึมมาก

ดูเหมือนผู้มาจะมีเจตนาร้าย ไม่เพียงแต่ดักซุ่มโจมตีอยู่ที่นี่มานาน น่าจะไม่ใช่แค่ทีมพวกเขาเท่านั้นที่ถูกขวางไว้

อุปสรรคมีอยู่ทุกที่จริงๆ

“ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ!”

หลังต้นไม้สูงใหญ่ไม่กี่ต้น เงาร่างเพรียวบางก็เผยตัวออกมาอย่างเงียบๆ

คืนที่มืดมิด แม้จะอยู่ภายใต้แสงจันทร์ ก็เห็นอีกฝ่ายสวมชุดสีดำและมีร่างที่เพรียวบาง แต่มีเฉพาะใบหน้าที่มองเห็นไม่ชัด

อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็มีเจตนาร้าย

เพราะทั้งห้าคนนี้บนมือล้วนพกอาวุธ ความสามารถที่ได้แสดงให้เห็นถึงความเยือกเย็น

“ถอยไปซะ!”

เสียงของตวนมู่เจี๋ยเย็นชา ใบหน้าที่แน่วแน่เต็มไปด้วยความเย็นชาและนัยน์ตาปรากฏจิตสังหารขึ้น