บทที่ 349 เจิ้นเจ๋อต้องตาย

และหลังจากที่หยางยี่เห็นสภาพเซี่ยอู๋จุนหมดลมหายใจด้วยตาตนเองแล้ว ก็มองป้ายคำสั่งกษัตริย์ในมือของตนเอง สีหน้าดูซับซ้อน

คิดไม่ถึงว่าพอมาถึงสุดท้าย ก่อนที่เซี่ยอู๋จุนตายจะมอบป้ายคำสั่งกษัตริย์ให้ตนเอง สถานการณ์แบบนี้ ทำให้พวกเขาทำอะไรไม่ถูก ในใจยุ่งเหยิงไปหมดจริงๆ

ถึงแม้จะบอกว่าก่อนหน้านี้เซี่ยอู๋จุนเคยคิดจะฆ่าหลายๆคนก็ตาม แต่ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าไม่มีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้น หยางยี่ก็คงเต็มใจที่จะติดตามเซี่ยอู๋จุนอยู่ข้างกาย ตั้งใจทำงานในส่วนราชาเทพของเขา

เพียงแต่ในตอนนี้ ของอยู่แต่คนไม่อยู่แล้ว ไม่เพียงแต่เขาที่ตาย แม้แต่ปิงอวี่เองก็......

ไม่มีใครคาดคิด เจิ้นเจ๋อได้ปลูกเมล็ดที่ชั่วร้ายไว้ข้างกายเซี่ยอู๋จุนมานานแล้ว ตอนนี้ ราวกับดอกไม้กินคน ต้องการคร่าชีวิตคน

ใจคนยากจะหยั่งถึง แต่ก็แค่นี้แหละ

“เอาล่ะ หยางยี่ฉันทำตามสัญญาของฉันไปแล้ว เช่นนั้นแค้นระหว่างแกกับฉัน ควรจะละไว้ชั่วคราวใช่หรือเปล่า?”

เจิ้นเจ๋อมองเซี่ยอู๋จุนที่ตายไปทั้งแบบนี้ที่นี่ ใบหน้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ในทางกลับกัน กลับหันไปมองหยางยี่ ในสายตามีความใจร้อนอยู่

ถ้าหากในตอนนี้หยางยี่เปลี่ยนใจแล้ว เช่นนั้นเขาก็ไม่มีวิธีอื่น ทำได้แค่ยอมแพ้

ถึงแม้ว่าจะนับรวมปิงอวี่ แต่ฝั่งพวกเขานั้นมีเพียงแค่หกคนเท่านั้น！

แต่จำนวนคนอีกฝ่ายที่สามารถต่อสู้ได้ มากกว่าพวกเขาสองเท่า เรื่องแพ้ชนะนี่ มันชัดเจนอย่างมาก

พอฟังจบ หยางยี่ก็เอาป้ายคำสั่งกษัตริย์เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ หลังจากนั้นก็มองเจิ้นเจ๋อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพิฆาต

ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆก็มีรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก แล้วพูด

“ในตอนแรกตอนที่แกลักพาตัวลูกสาวฉันไป แถมยังป้อนยาเธอเพื่อให้สูญเสียความทรงจำ คงไม่เคยคิดสินะ ว่านายก็มีวันนี้เหมือนกัน?”

ขณะที่หยางยี่พูด นัยน์ตาเยือกเย็น ความหมายที่เขาจะสื่อนั้นชัดเจนมาก นั่นก็คือ เจิ้นเจ๋อต้องตาย！

“แก！แกจะทำลายความจริงใจของฉัน จะสู้กับฉันโดยไม่สนใจอะไรจริงๆงั้นเหรอ?”

ถึงแม้ว่าจะพอเดาได้ว่าหยางยี่อาจจะเปลี่ยนใจ แต่พอมองไอพิฆาตในสายตาหยางยี่ทั้งสองข้าง สีหน้าของเจิ้นเจ๋อก็เคร่งขรึม แล้วถามด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

หยางยี่ขมวดคิ้วมองใบหน้าของเจิ้นเจ๋อด้วยความโมโห รับรู้ได้แค่ในใจนั้นเต้นเร็วมาก เลยยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้แล้วพูด：“สู้กับแก? ไม่ แค่ฉันกระดิกนิ้วแกก็ตายแล้วต่างหาก！”

“เอาชีวิตมา！”

หยางยี่ตะโกนด้วยเสียงเยือกเย็น แล้วพุ่งออกไป！

ไฟสงคราม ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง！

ครั้งนี้ ทุกคนต่างก็ใช้แรงทั้งหมดที่มีพุ่งขึ้นไป！

ในใจทุกคนต่างก็รู้ดี ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถที่จะยืนดูอยู่เฉยๆแล้วรอเก็บผลประโยชน์ได้ ถ้าหากไม่เข้าร่วมสู้จนตัวตายล่ะก็ เช่นนั้นจุดจบของเขา ก็เหลือแค่ถูกฆ่าตาย

เพราะฉะนั้น หยางยี่ปะทะกับเจิ้นเจ๋อ ส่วนตวนมู่เจี๋ยปะทะกับปิงอวี่ หวงเยวี่ยและเอ้อร์สุ่ยปะทะกับยอดฝีมือในระดับจักรพรรดิ คนอื่นที่เหลือแบ่งกันเพื่อรับมือกับราชาสวรรค์ทั้งสามคนที่เหลือ

“ฉันไม่มีทางตายด้วยน้ำมือแกแน่！”

เจิ้นเจ๋อรู้ดี ศึกครั้งนี้เป็นศึกตัดสินความเป็นความตาย สีหน้าก็เลยดุร้ายอย่างมาก ใช้ศิลปะทั้งหมดที่มีต่อกรกับหยางยี่ ตะโกนคำรามด้วยเสียงที่ดุร้าย

บางทีอาจจะเพราะสำนึกได้ว่าตนเองกำลังเผชิญอยู่กับการถูกข่มขู่ด้วยความตาย เพราะงั้นพละกำลังของเจิ้นเจ๋อถึงมากขึ้นจนน่าตกใจ พละกำลังที่มากขนาดนั้นถึงกับทำให้บรรยากาศโดยรอบสั่นสะเทือน ส่งเสียงสะเทือนออกมา

และในใจของหยางยี่ก็เข้าใจเช่นกันว่าระหว่างพวกเขานั้นสามารถมีชีวิตรอดได้แค่คนเดียว เพราะงั้นเลยระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมา สู้กับเจิ้นเจ๋อสุดชีวิต

“ไม่ลอง แล้วจะรู้ได้อย่างไร！”

“วันนี้ ไม่แกก็ฉัน รอดได้แค่คนเดียว！”

หยางยี่พูดเสียงเยือกเย็น หลังจากนั้นก็ยกหมัดที่ระเบิดพลังขึ้น แล้วพุ่งใส่ไปยังตำแหน่งหัวใจของเจิ้นเจ๋ออย่างโหดเหี้ยม！

ในขณะเดียวกัน เจิ้นเจ๋อก็ตอบโต้กลับ โดยใช้หมัดระเบิดพลังเช่นกัน ทุบไปยังหน้าอกของเขา！