ตอนที่ 2762 หนึ่งกระบี่เข่นฆ่าเป็นล้าน

ตอนที่ 2762 หนึ่งกระบี่เข่นฆ่าเป็นล้าน

มองดูสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์ที่จัดการล้อมตำหนักที่มีไว้พักผ่อนชั่วคราวจนคล้ายดั่งกำแพงทองแดงผนังเหล็กอย่างนั้นในชั่วพริบตา ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างมองหน้าซึ่งกันและกัน ดูท่าคราวนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางเรียกว่านำกำลังทหารมาไม่น้อยเลยทีเดียว ลำพังแค่สาขาประตูศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้า เกรงว่ายอดฝีมือของสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์มากันหมดทั้งสาขา

“เจ้าหนูโง่เขลา เวลานี้รีบยอมจำนนให้จับแต่โดยดียังทัน” ในเวลานี้เอง เสียงทุ้มต่ำร้องตวาดขึ้นมาเสมือนดั่งเป็นเสียงฟ้าร้องอย่างนั้น เมื่อทุกคนทอดสายตามองออกไป มองเห็นด้านหน้ากำแพงทองแดงผนังเหล็กปรากฎบุรุษผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว

บุรุษผู้นี้มีรูปร่างสูงใหญ่บึกบึน แน่นอน ยังห่างชั้นสูงใหญ่ไม่เท่าเทพทวาร บุรุษผู้นี้สวมชุดเกราะทองเหลืองบนตัว โดยที่ชุดเกราะทองเหลืองนี้เมื่อสวมใส่บนตัวของเขาแล้ว เสมือนดั่งเป็นภูเขาทองเหลืองลูกหนึ่ง เหมือนว่าชุดเกราะทองเหลือชุดนี้มีน้ำหนักถึงห้าร้อยล้านตันอย่างนั้น แค่เพียงเขาขยับตัวเฉยๆ ก็คล้ายดั่งมีกองทัพหมื่นพันที่วิ่งห้ออย่างนั้น เสียงดังตูมตามดังขึ้นมาไม่ขาดสาย

“หมื่นคนมิอาจฝ่า เจี่ยงจวิ้นเหา!” ผู้คนจำนวนมากเมื่อมองเห็นบุรุษผู้สวมชุดเกราะทองเหลืองแล้วล้วนสามารถจดจำเขาได้

หมื่นคนมิอาจฝ่า เจี่ยงจวิ้นเหานับว่ามีชื่อเสียงโด่งดังในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร เขาก็คือหัวหน้าสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์ เขามีชื่อเสียงมากในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลาง ไม่ว่าจะเป็นด้านกำลังความสามาถหรือว่าด้านการป้องกัน

เขาเคยต่อสู้กับระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะมาอย่างทรหด แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพแท้จริงขั้นอมตะ แต่ว่า กลับสามารถยืนหยัดต่อสู้กับเทพแท้จริงขั้นอมตะหลายร้อยเพลงจึงพ่ายแพ้ ผลงานการสู้รบเช่นนี้นับว่าน่าภูมิใจอย่างยิ่ง

“ยอมจำนนให้จับแต่โดยดี?” หลี่ชิเย่มองดูพวกเขาแวบหนึ่ง ยิ้มเรียบเฉยและกล่าวว่า “หนึ่งกระบี่เข่นฆ่าพวกเจ้าเป็นล้าน”

พลันที่กล่าวขาดคำ ทำเอาสีหน้าของเจี่ยงจวิ้นเหาเปลี่ยนไปมากทีเดียว แม้แต่ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่ดูชมอยู่ในระยะห่างไกลยังอดไม่ได้ที่จะใจหายใจคว่ำ คำพูดเช่นนี้พาลเหลือเกิน โหดเหี้ยมเกินไป เรียกได้ว่าเลือดสดๆ ไหลรินไม่ขาดสาย

“ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ วันนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางของข้าจะต้องป่นและโปรยกระดูกของเจ้าให้ได้” เจี่ยงจวิ้นเหาร้องเสียงดัง ตวาดออกไปว่า “เด็กๆ ลุย!”

ตูม ตูม ตูมเสียงตูมตามดังขึ้นมาเป็นระลอก หลังจากที่เจี่ยงจวิ้นเหาพูดขาดคำ ใต้พื้นดินพลันปรากฏยอดฝีมือที่โผล่ขึ้นมาคนแล้วคนเล่า พูดให้ถูกต้องมากกว่านั้นต้องบอกว่า ใต้พื้นดินปรากฏลูกบอลเหล็กโผล่ขึ้นมากะทันหันลูกแล้วลูกเล่า

เหล่ายอดฝีมือที่โผล่ขึ้นมาจากใต้พื้นดินล้วนแล้วแต่สวมใส่ชุดเกราะทั้งหมด ร่างกายของพวกเขาพลันม้วนตัวอยู่บนพื้น แลดูคล้ายเป็นลูกบอลเหล็กลูกแล้วลูกเล่า หรือพูดให้ถูกต้องมากกว่า พวกเขาเหมือนเป็นตัวแม่นเหล็กแต่ละตัวมากกว่า

นาทีนี้ ได้ยินเสียงดังตึง ตึง ตึง ยอดฝีมือของสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์ที่สวมชุดเกราะและม้วนตัวเป็นลูกกลมๆ แต่ละคนเหล่านี้ ร่างกายที่ดูคล้ายดั่งเป็นลูกบอลเหล็กพลันมีดาบแหลมคมแต่ละเล่มที่โผล่ขึ้นมา โดยที่ดาบแหลมมีลักษณะโค้งเหมือนจันทร์เสี้ยว วาววับยิ่งนัก เมื่อดาบแหลมทั้งหมดโผล่ออกมาจากชุดเกราะแล้ว ดาบแหลมแต่ละเล่มเหล่านี้ก็คล้ายเป็นหนามแหลมคมของตัวเม่นอย่างนั้น

เสียงตูม…ดังสนั่นขึ้นมา ในพริบตาเดียวนั้นเอง มองเห็นยอดฝีมือแต่ละคนที่เสมือนดั่งเป็นแม่นเหล็กได้กลิ้งโจมตีเข้ามา โดยยอดฝีมือนับร้อยนับพันเหล่านี้ บ้างกลิ้งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า และพุ่งโจมตีเข้าใส่หลี่ชิเย่จากท้องฟ้าสูง และบ้างกลิ้งไปกับพื้น พุ่งชนโจมตีใส่ฐานล่างของหลี่ชิเย่

ในชั่วพริบตาเดียวนี้เอง ขณะที่ยอดฝีมือนับร้อยนับพันที่กลิ้งพุ่งชนโจมตีเข้ามานั้น คล้ายดั่งเป็นลูกบอลหิมะขนาดใหญ่ที่พุ่งโจมตีเข้ามาเต็มพื้นที่ไปหมด โดยดาบแหลมแต่ละเล่มที่ขาววับฟันเข้าใส่ตามการกลิ้งและพุ่งชน ก่อเกิดเป็นคลื่นของดาบลูกแล้วลูกเล่า เพียงพริบตาเดียวเท่านั้น ทั่วฟ้าดินเสมือนดั่งถูกคลื่นดาบที่ถาโถมเข้ามาท่วมจนจมมิดอย่างนั้น

“แย่แล้ว…” สีหน้าของเฉินเหวยเจิ้งพลันแปรเปลี่ยนไป เมื่อมองเห็นคลื่นดาบที่ถาโถมฟาดฟันเข้ามา เนื่องจากคลื่นดาบที่ถาโถมเข้ามานั้นไม่เพียงฟาดฟันใส่หลี่ชิเย่ ขณะเดียวกันก็ฟาดฟันเข้าหาพวกเขาทุกคน

ตูม ตูม ตูม…ขณะเดียวกัน เดิมกำแพงศักดิ์สิทธิ์โลหิตหยกที่กลับกลายเป็นกำแพงทองแดงผนังเหล็กก็เสมือนดั่งเป็นโล่ขนาดยักษ์โล่แล้วโล่เล่าที่ทุบเข้าใส่หลี่ชิเย่ ถ้าหากว่าคลื่นดาบชุดแรกไม่สามารถสับหลี่ชิเย่ให้เป็นเนื้อบดล่ะก็ โล่ขนาดยักษ์แต่ละโล่ก็จะทุบเฉาะเข้ามาอย่างแรง และต้องการให้หลี่ชิเย่กลายเป็นเนื้อบด

“ฆ่า…” เจี่ยงจวิ้นเหาเองก็บุกนำเดี่ยวเข้ามา คำรามเสียงดังขณะที่เขาบุกโจมตีเข้ามา ได้ยินเสียงแว้งค์ดังขึ้นเสียงหนึ่ง ร่างของเขาได้กลับกลายเป็นประกายสายหนึ่ง ตัวเขาที่สวมใส่ชุดเกราะทองเหลืองขณะพุ่งชนโจมตีเข้ามานั้น ร่างของเขาที่ยิงโจมตีเข้ามาก็คล้ายเป็นกระสวยที่ยิงเข้ามาอย่างรวดเร็ว ได้ยินเสียงปังดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง พลันยิงท้องฟ้าจนละเอียด

เรียกได้ว่า นี่คือการเข่นฆ่าสามชั้นที่บุกเข้ามา ไม่เพียงต้องการบุกสังหารหลี่ชิเย่จนร่วงเหมือนใบไม้ร่วงเท่านั้นยากจะรับมือ ยังต้องการสับหลี่ชิเย่ให้กลายเป็นเนื้อบด

ผู้คนจำนวนมากต่างรู้สึกตะลึงเมื่อเห็นพลังการโจมตีเช่นนี้ เรื่องการป้องกันของสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นที่เข้าใจของทุกคน สิ่งที่ทุกคนนึกไม่ถึงก็คือ การโจมตีของสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์นั้นถึงกับแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้

มาคราวนี้ สาขาประตูศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนจากการรับเป็นรุก โดยอาศัยกำแพงศักดิ์สิทธิ์ และโล่ยักษ์มาเป็นวิธีการโจมตีที่ทรงพลังที่สุด อานุภาพไม่ธรรมดา

ในเวลานี้เอง ทุกคนจึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่า อะไรที่เรียกว่าการโจมตีก็คือการป้องกันที่ดีที่สุด เมื่อเห็นการโจมตีภายใต้การนำของเจี่ยงจวิ้นเหา ดั่งน้ำหลากเหล็กกล้าอย่างนั้น ดุดันและพาลยิ่งนัก

ตูม…ในช่วงเวลาเดียวกัน เป็นการโจมตีสามทางพร้อมๆ กันต่อหลี่ชิเย่ ได้แก่เกราะเหล็กที่กลิ้งเคลื่อนที่ กำแพงศักดิ์สิทธิ์ที่ทุบเฉาะเข้ามา ยังมีคลื่นดาบที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย และเจี่ยงจวิ้นเหาที่ดั่งกระสวยยักษ์ นาทีนี้ทั้งหมดล้วนแล้วแต่พุ่งเข้าใส่หลี่ชิเย่อย่างแรง

การประสานของพวกเขาเรียกว่ารู้ใจกันขั้นเทพ โจมตีเข้ามาถึงด้านหน้าของหลี่ชิเย่ในชั่วพริบตาเดียวกัน นาทีนี้มองเห็นฟ้าดินที่มืดมิด ทั่วทั้งฟ้าดินเสมือนหนึ่งถูกน้ำหลากเหล็กกล้าที่ดั่งคลื่นยักษ์ เหมือนคลื่นยักษ์ที่สูงนับล้านล้านจ้างพลันซัดลงมาอย่างแรง ทำให้ไม่มีทางที่จะหลบหนีไปได้ และลักษณะที่เหมือนคลื่นยักษ์ซัดลงมาอย่างแรงก็เป็นการทำให้ยากจะป้องกัน มันแทรกเข้าไปได้ทุกที่ สามารถทำลายแนวป้องกันทั้งหมดของศัตรู

ดังนั้น เมื่อได้ยินเสียงดังปังขึ้นมา พริบตาเดียวที่ยอดฝีมือทั้งหมดของสาขาประตูศักดิ์สิทธิ์โจมตีเข้าหาหลี่ชิเย่นั้น ช่องว่าง ณ บริเวณที่หลี่ชิเย่อยู่ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด กลายเป็นพื้นที่สุญญากาศที่แตกหักไม่มีชิ้นดี

“แกร่งมาก…” แม้แต่บรรพบุรุษสำนักเจ้าลัทธิยังต้องสะท้านภายในใจ เมื่อเห็นการโจมตีที่มาถึงในชั่วพริบตา และกล่าวว่า “นี่เป็นย่างก้าวที่พร้อมเพรียงขั้นเทพ ประสานและรู้ใจกันจนไร้ที่ติ”