ตอนที่ 2763 หัวหน้าสาขาสัตว์ดึกดำบรรพ์

ตอนที่ 2763 หัวหน้าสาขาสัตว์ดึกดำบรรพ์

หนึ่งกระบี่เข่นฆ่าเป็นล้าน มันหาใช่เป็นคำพูดที่โอ้อวด แต่เป็นความจริงที่เลือดไหลหยดเป็นทาง และความจริงของเลือดที่ไหลหยดเป็นทางเช่นนี้ก็อยู่ตรงหน้านี้เอง

มีผู้ที่มองดูภาพที่อยู่ตรงหน้าแล้วอยากจะอาเจียนออกมา แต่ผ่านมานานก็ไม่สามารถอาเจียนออกมาได้

“ทำไมนะ มักจะมีคนชอบมารนหาที่ตายกันเล่า แค่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางเท่านั้นเอง คิดว่าสามารถสังหารข้าได้จริงรึ?” หลี่ชิเย่ยิ้มเรียบเฉย และเป่าลมออกมาเบาๆ เป่าหยดเลือดที่อยู่บนกระบี่หยดนั้น

เวลานี้มีแต่ความเงียบสงัด ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจกับสิ่งนี้ และมีจำนวนไม่น้อยที่รู้สึกสั่นเทา

“เขาแข็งแกร่งมากเกินไปแล้ว เวลานี้ดูไปแล้วไม่ใช่เทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นสิบล้านชาติเสียแล้ว ตามความเห็นของข้า เกรงว่าจะต้องเป็นเทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นศักราช” เทพแท้จริงที่เก่าแก่โบราณผู้หนึ่งมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้า และกล่าวด้วยท่าทีหนักแน่นจริงจัง

เทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นศักราช…ผู้คนจำนวนมากต่างรู้สึกใจหายใจคว่ำเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ สมควรทราบว่าเทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นศักราชคือเทพแท้จริงขั้นอมตะที่แข็งแกร่งที่สุด ภายใต้ชั้นคงความอมตะตลอดกาลแล้ว เทพแท้จริงขั้นอมตะเช่นนี้ แม้แต่ราชันแท้จริงระดับกลางก็ยากจะต่อกรกับเขาได้เสียแล้ว

“เป็นเพียงการคาดการณ์เท่านั้น จะเป็นจริงหรือไม่นั้นพูดยาก บางทีอาจจะประเมินสูงไป จะอย่างไรเสีย ยังไม่มีโอกาสได้เปิดหูเปิดตาถึงกำลังความสามารถทั้งหมดของเขา” เทพแท้จริงขั้นอมตะที่เก่าแก่โบราณก็ไม่ได้มั่นใจเป็นพิเศษ

เพียงแต่ ในฐานที่เป็นเทพแท้จริงขั้นอมตะ สัญชาตญาณบอกเขาว่า เป็นความจริงว่าหลี่ชิเย่ที่อยู่ตรงหน้ามีความแข็งแกร่งมากโดยแท้จริง น่ากลัวมาก ทำให้ผู้คนไม่มีความชัดเจนว่าเขามีความแข็งแกร่งอย่างแท้จริงเพียงใด

“ได้ยินมาว่าทางดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางก็มีเทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นคงความอมตะตลอดกาลอยู่เช่นกัน ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่?” มีผู้ที่พูดเสียงแผ่วเบาขึ้นมา

ผู้คนจำนวนไม่น้อยมองตาซึ่งกันและกันทีหนึ่ง แต่ไม่สามารถให้คำตอบได้ สุดท้ายบรรพบุรุษผู้หนึ่งได้เอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า “เป็นความจริงที่ว่าในอดีตนานมาแล้วนั้น ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางมีชั้นคงความอมตะตลอดกาลอยู่คนหนึ่ง แต่ว่า ไม่เคยปรากฏตัวมาหลายยุคสมัยมาแล้ว ไม่แน่นักอาจละสังขารในท่านั่งกรรมฐานไปแล้วก็ได้ แต่ว่า ที่สามารถยืนยันได้ก็คือ แคว้นโบราณยันต์แปดทิศมีเทพแท้จริงขั้นอมตะชั้นคงความอมตะตลอดกาลอยู่คนหนึ่งจริงๆ ทั้งยังเป็นเทพแท้จริงขั้นอมตะชั้นคงความอมตะตลอดกาลที่มีอายุน้อย เป็นถึงเทพแท้จริงขั้นอมตะตั้งแต่ยุคสมัยที่แล้ว”

ทุกคนต่างรู้สึกสะท้านภายในใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้แล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางเกี่ยวดองสมรสกับแคว้นโบราณยันต์แปดทิศ นั่นย่อมบ่งบอกว่าด้านหลังของธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางก็มีความเป็นไปได้ว่าจะมีเทพแท้จริงขั้นอมตะยืนอยู่คนหนึ่งได้ตลอดเวลา

“เพียงแต่ไม่ทราบว่าผู้ที่อยู่ด้านหลังธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางในครั้งนี้เป็นผู้ใด เทพแท้จริงขั้นอมตะธรรมดาทั่วไปคงไม่สามารถขวางคนโหดอันดับหนึ่งเอาไว้ได้ แต่ว่า ถ้าหามีระดับบรรพบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดมาด้วยก็คงพูดยาก เกิดมีเทพแท้จริงขั้นอมตะชั้นคงความอมตะตลอดกาลโผล่ขึ้นมาคนหนึ่ง เกรงว่าคนโหดอันดับหนึ่งผู้นี้คงมีแต่ความตายเท่านั้น” มีระดับผู้อาวุโสของสำนักเจ้าลัทธิมองไกลไปข้างหน้า และเอ่ยขึ้นช้าๆ

มาคราวนี้ การที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางหาญกล้าเข่นฆ่าสังหารเด็ดขาด และมั่นใจเต็มเปี่ยมขนาดนี้ ย่อมบ่งบอกว่านางมีกำลังอย่างเพียงพอ มีความมั่นใจมากพอ ต่อให้นางเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนโหดอันดับหนึ่ง แต่ว่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางพวกเขามียอดฝีมือนับไม่ถ้วน ระดับบรรพบุรุษมีความแข็งแกร่งยิ่งนัก ต้องมีผู้ที่สามารถต้านคนโหดอันดับหนึ่งได้อย่างแน่นอน

“เข้าไปเถอะ” หลี่ชิเย่ยิ้มนิดหนึ่ง ท่าทางอย่างไรก็ได้อย่างสิ้นเชิง

เวลานี้ เฉินเหวยเจิ้งเข็นเก้าอี้ล้อเลื่อนเข้าไปยังบริเวณที่ลึกเข้าไปกว่านี้ของตำหนักที่มีไว้พักผ่อนชั่วคราว พวกเขาไม่ได้ก้าวเดินด้วยความเร็ว แม้ว่าพวกของเฉินเหวยเจิ้ง และกัวเจียหุ้ยจะมีท่าทางหนักแน่นจริงจัง แต่ หลี่ชิเย่กลับสงบสบายอกสบายใจ หลับตาเสมือนหนึ่งนอนหลับไปแล้ว

ในขณะนี้ ทุกคนต่างนึกถึงคำๆ หนึ่ง นั่นก็คือตลุยแดนมังกร! เมื่อเห็นพวกเขาเดินเข้าไปยังบริเวณที่ลึกเข้าไปกว่านี้ของตำหนักที่มีไว้พักผ่อนชั่วคราว

นาทีนี้ทุกคนตระหนักได้ว่า ไม่ว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางจะเป็นถ้ำเสือแดนมังกรอะไรก็ตาม คนโหดอันดับหนึ่งก็สามารถบุกตลุยเข้าไปได้ตลอดเหมือนว่าไม่มีผู้ใดสามารถขวางเขาได้

แม้ว่าตัวเขาในเวลานี้ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อเลื่อน แต่ กลับให้ความรู้สึกถึงภาพลวงตาอย่างหนึ่งว่า ยามที่เก้าอี้ล้อเลื่อนซึ่งอยู่ด้านล่างตัวเขาบดขยี้ผ่านไป ไม่มีใครสามารถต้านเขาเอาไว้ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกเขาบดขยี้จนแหลกละเอียด

“ถ้าหากเขาสามารถลุกขึ้นยืน จะมีสภาพการณ์เป็นเช่นใด” มียอดฝีมือที่มองดูหลี่ชิเย่ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อเลื่อน ให้บังเกิดความสงสัยเช่นนี้ขึ้นมา

คำพูดเช่นนี้ทำให้ผู้คนถึงกับสั่นเทิ้มทีหนึ่ง เวลานี้ปรมาจารย์ของนิกายหู้ซานจงนั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อเลื่อน หนึ่งกระบี่ก็เข่นฆ่าเป็นล้านแล้ว ถ้าหากเขาลุกขึ้นมา มันจะเป็นสภาพการณ์ที่น่ากลัวเช่นใด

“อย่าลุกขึ้นมาจะดีกว่า” มีระดับบรรพบุรุษกล่าวเสียงแผ่วเบา

“เขาเป็นอะไรไปกันแน่? พิการเช่นนี้เลยรึ?” มียอดฝีมือรู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้ จะอย่างไรเสีย ในฐานะที่เป็นเทพแท้จริงขั้นอมตะคนหนึ่งสามารถสร้างกายเนื้อของตนขึ้นมาได้ใหม่ จะพิการได้อย่างไรกันเล่า

“สิ่งนี้เรียกว่าบาดเจ็บจากการถูกทำลาย” เทพแท้จริงขั้นอมตะที่เข้าใจถึงความลึกซึ้งภายใน กล่าวว่า “ถ้าหากถูกผู้ที่แข็งแกร่งกว่าตนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้นการบาดเจ็บสาหัสนี้หากเป็นลักษณะของการบาดเจ็บถาวรล่ะก็ ต่อให้สร้างกายเนื้อขึ้นมาใหม่ก็ไร้ประโยชน์ เนื่องจากมันได้บาดเจ็บไปจนถึงชะตาแท้ไปแล้ว ไม่เพียงบาดเจ็บแค่กายเนื้อ ดังนั้น เขาไม่ใช่พิการที่ตัวร่างกาย อาจเป็นไปได้ว่าชะตะแท้พิการไม่สมบูรณ์”

“ถ้าเช่นนั้นยังดี” มีผู้ที่ถึงกับโล่งอกไปทีหนึ่ง และกล่าวว่า “คนโหดลักษณะเช่นนี้ ถ้าหามีชะตาแท้สมบูรณ์ล่ะก็ มิเท่ากับต้องมีทะเลเลือดที่ดั่งคลื่นยักษ์”

ผู้คนจำนวนไม่น้อยมองดูเงาหลังของหลี่ชิเย่ มีความรู้สึกเหมือนได้ปลดภาระหนักออกจากตัว เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้

ตูม…เสียงหนึ่งที่ดังสนั่นขึ้นมา จังหวะที่พวกของหลี่ชิเย่เดินเข้าลึกไปในตำหนักที่มีไว้พักผ่อนเป็นการชั่วคราว ขณะที่เพิ่งจะก้าวเดินเข้าไปยังสนามประลองขนาดยัก์นั้น ท่ามกลางเสียงที่ดังสนั่น ท้องฟ้ามืดมิดไปทั่ว เห็นเท้ายักษ์ข้างหนึ่งที่เหยียบลง พื้นปฐพีถึงกับสั่นเทาทีหนึ่งท่ามกลางเสียงปังที่ดังขึ้น

แน่นอน เท้ายักษ์ข้างนี้ไม่ได้เหยียบลงบนตัวของหลี่ชิเย่ เป็นสิ่งที่มีขนาดใหญ่โตมากมายืนอยู่ด้านหน้าของหลี่ชิเย่

ในเวลานี้ ทุกคนเงยหน้ามองขึ้นไป มองเห็นมังกรบกที่มีขนาดใหญ่โตตัวหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าของหลี่ชิเย่ มังกรบกตัวนี้ยืนด้วยขาสองข้าง มีลำตัวที่สูงใหญ่ เสมือนดั่งหลังแบกท้องนภาเอาไว้อย่างนั้น

มังกรบกลักษณะเช่นนี้ มีเล็บเท้าหน้าที่หดแนบด้านบริเวณอก ยามที่กรงเล็บหน้าค่อยๆ กางออกนั้น คมกริบดั่งดาบศักดิ์สิทธิ์ สามารถฉีกสิ่งมีชีวิตทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าได้ในทันที