ราชันเร้นลับ 990 : ความกลัวจากภายใน

ราชันเร้นลับ 990 : ความกลัวจากภายใน แทบจะในพริบตา เลียวนาร์ดกวาดตาไปรอบๆ และพบว่าไม่มีสมาชิกชุมนุมทาโรต์คนใดที่ประหลาดใจ ทั้งหมดกำลังตั้งใจฟังอย่างระมัดระวัง

พวกเขารู้มานานแล้ว? นั่นสินะ เราเพิ่งเข้าร่วมชุมนุมทาโรต์เป็นหนที่สอง มีหลายเรื่องที่ยังตกข่าว… รวมถึงความลับอีกไม่น้อย… เลียวนาร์ดถอนสายตากลับ นั่งในท่าเดิม

‘จัสติส’ ออเดรย์เว้นวรรคเล็กน้อย ชำเลืองไปทางจัดจ์เมนต์ที่อยู่ห่างออกไปสองเก้าอี้ ก่อนจะหันไปมองมิสเตอร์แฮงแมนและเล่าต่อ

“เขาพยายามโน้มน้าวทางจิต บอกให้ฉันแอบติดต่อกับขุนนางต่างๆ และไต่ถามแนวคิดทางการเมืองที่แท้จริงของคนเหล่านั้น คอยรายงานให้เขาทราบเป็นระยะ… โชคดีที่มีพรจากเทวทูตของมิสเตอร์ฟูล ดิฉันจึงไม่ถูกโน้มน้าว… ควรทำยังไงต่อไปดี?”

มีเทวทูตคอยอำนวยพรด้วยหรือ? เลียวนาร์ดมองไปรอบๆ ด้วยสายตาประหลาดใจ แต่ก็ยังไม่พบว่ามีสมาชิกคนใดแปลกใจ

แน่นอน มันมิได้ตกใจเรื่องที่มิสเตอร์ฟูลมีเทวทูตในอาณัติ เพราะอย่างน้อย ‘กงสุลมรณะ’ ก็ใช่แล้วหนึ่ง

แต่มันแปลกใจเรื่องที่ ดูเหมือนว่าสมาชิกของชุมนุมทาโรต์สามารถสวดวิงวอนและขอรับพรได้บ่อยครั้งจนเกือบจะเป็นเรื่องปรกติ และตนจำเป็นต้องมององค์กรลับแห่งนี้ใหม่

ขณะเดียวกัน ‘จัดจ์เมนต์’ ซิล เข้าใจสองสามคำอย่างลึกซึ้ง

ขุนนาง… สมาคมแปรจิต…

เมื่อผนวกเข้ากับผมสีทอง ดวงตาสีเขียวของมิสจัสติส เธอนึกถึงเพื่อนคนหนึ่ง:

ออเดรย์·ฮอลล์!

อย่างไรก็ตาม ซิลไม่รีบฟันธง เพราะสำหรับตระกูลขุนนางโลเอ็น ผมสีทองหรือสีดำ ตาสีเขียวหรือสีฟ้า เป็นเอกลักษณ์ที่สามารถพบได้บ่อย แค่มีการสลับองค์ประกอบ นอกจากนั้น เธอยังไม่แน่ใจว่าสมาคมแปรจิตมีสมาชิกแทรกซึมในตระกูลขุนนางมากน้อยแค่ไหน จึงไม่อยากด่วนสรุป ไม่กล้าชี้เป้าไปที่ออเดรย์

ขณะซิลพยายามสังเกตเพิ่มเติม แฮงแมนเป็นฝ่ายพูด

“คุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากไปนัก เหล่าโบสถ์จารีตล้วนให้ความสำคัญกับสาวกที่มีฐานะ ยิ่งสถานะทางสังคมสูง ก็ยิ่งได้รับการป้องกันที่แน่นหนา ยากจะถูกลอบสังหารหรือสะกดจิต พวกเขาสั่งสมประสบการณ์ในโลกผู้วิเศษยาวนานนับพันปี ไม่เปราะบางขนาดปล่อยให้ถูกทำลายง่ายๆ … ลองคิดดูให้ดี หากสมาคมแปรจิตสามารถสะกดจิตขุนนางใหญ่ได้ง่ายดายจริง ผู้ที่ปกครองอาณาจักรก็คงไม่ใช่ราชวงศ์ปัจจุบันและสามโบสถ์จารีต… อา… จากที่คุณเล่า เฮอร์วิน·แรมบิสแค่ขอให้คุณคอยสังเกตทัศนคติทางการเมืองของขุนนาง นั่นหมายความว่ามันระวังตัวมาก ไม่กล้าลงมือผลีผลาม เพราะไม่อยากทิ้งเบาะแสโดยไม่จำเป็น… นอกจากนั้น เนื่องจากตัวคุณไม่ใช่นักการเมืองใหญ่หรือผู้มีอิทธิพลคนสำคัญ ทางโบสถ์จึงมิได้ส่งคนมาคอยคุ้มกันเป็นพิเศษ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเฮอร์วิน·แรมบิสถึงเล็งคุณเป็นเป้าหมาย”

มิสเตอร์แฮงแมนวิเคราะห์ได้แตกฉานมาก… แม้ว่าเขาจะเคยสอนเดอะซันน้อยและคนอื่นๆ แต่ทุกครั้งก็จะแฝงไว้ด้วยผลประโยชน์บางอย่างเสมอ เช่นการหลอกถามข้อมูล ทว่า ในคราวนี้กลับไม่มีแบบนั้นเลย… หืม… ข้อเสนอแนะในปฏิบัติการสั่งสอนก็เช่นกัน เขาไม่ได้อะไรเลย… เมื่อลองคิดดูให้ดี คล้ายกับเขาค่อยๆ เปลี่ยนแปลงตัวเงอมานานแล้ว เมื่อก่อนอาจไม่ชัดเจนจนเราเผลอมองข้ามไป… ‘จัสติส’ ออเดรย์ยังคงมีความเป็นมืออาชีพ พยายามวิเคราะห์สภาพจิตใจของแฮงแมน

ในไม่ช้า เธอคาดเดาบางสิ่ง เริ่มสงสัยว่ามิสเตอร์แฮงแมนพยายามเปลี่ยนสถานะของตนในชุมนุมทาโรต์!

นับตั้งแต่มาดามเฮอร์มิทเข้าร่วมชุมนุมทาโรต์และแสดงให้เห็นถึงช่องทางและทรัพยากรในทะเล มิสเตอร์แฮงแมนก็ค่อยๆ เปลี่ยนจุดยืนโดยไม่รู้ตัว เพื่อให้ตัวเองแตกต่างจากอีกฝ่าย… ก่อนที่ ‘ช่างฝีมือ’ จะเกิดปัญหา การเปลี่ยนแปลงนี้ยังไม่ชัดเจน กระทั่งเจ้าตัวก็ยังไม่รู้สึกตัว… จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ คล้ายกับเขาเพิ่งเริ่มเข้าใจตัวเอง… อา… เพื่อจะรักษาจุดยืนในชุมนุมทาโรต์ ในแง่หนึ่ง เขาพยายามเพิ่มลำดับพลัง และในอีกแง่หนึ่ง เขาพยายามทำตัวเป็นพี่ใหญ่ที่คอยให้คำปรึกษา… ออเดรย์คิดเรื่อยเปื่อยสักพัก ก่อนจะหันเหความสนใจกลับไปยังหัวข้อเมื่อครู่

หญิงสาวครุ่นคิด ก่อนจะกล่าวเสียงขรึมโดยไม่รู้ตัว

“คุณกำลังจะบอกว่า โบสถ์จารีตต่างส่งคนมาคอยคุ้มกันและเฝ้าจับตามองขุนนางระดับสูง?”

สำหรับเรื่องนี้ เธอเคยคิดหาคำตอบขณะอยู่ที่สำนักงานกองทุนการกุศลเพื่อการศึกษา

ออเดรย์เคยเป็นกังวลมากเสียจน วาดภาพบางอย่างออกมาโดยไม่รู้ตัว!

ในเชิงจิตวิทยา สัญลักษณ์ที่ถูกวาดออกมาในสถานะดังกล่าว มักไม่ชัดเจนหรือเฉพาะเจาะจง แต่เป็นสัญลักษณ์นามธรรมอย่าง ‘ดวงตาที่เย็นชา’ และสามารถตีความได้ว่า เธอกำลังหวาดกลัวเกี่ยวกับเรื่องที่ครอบครัวอาจถูกเฝ้าจับตามองและชักใยโดยใครบางคน

เมื่อผนวกภาพวาดที่เกิดขึ้นขณะเหม่อลอยเข้ากับเรื่องที่เฮอร์วิน·แรมบิสพยายามโน้มน้าวทางจิต รวมถึงเรื่องที่อาร์ชบิชอปของเบ็คลันด์คอยนำพิธีมิสซาใหญ่ที่ครอบครัวเธอเข้าร่วม ออเดรย์สามารถตีความออกมาได้ว่า ไม่เพียงเธอจะกังวลว่าครอบครัวอาจถูกสมาคมแปรจิตครอบงำ แต่ยังคลางแคลงไปถึงว่า บางที ศาสนาจารีตอาจใช้วิธีโน้มน้าวทางจิตเพื่อหลอกให้สาวกศรัทธาในเทพของพวกตน

สำหรับออเดรย์ที่ถูกปลูกฝังให้เคร่งศาสนามาตั้งแต่ยังเล็ก ความคิดเช่นนี้เทียบเท่ากับการดูหมิ่นและต่อต้าน ส่งผลให้ตัวเธอในเวลานั้นเครียดมาก ต้องรีบเผาทำลายภาพดังกล่าว

ได้ยินคำถามมิสจัสติส แฮงแมนเย้ยหยัน

“นั่นเป็นเรื่องปรกติอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? ในสังคมมนุษย์ คนเราต้องถูกเฝ้าจับตามอง ควบคุม และชักนำไม่มากก็น้อยทั้งนั้น… ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณกลับ แต่ลองคิดดูให้ดี ขุนนางที่ใช้ตำแหน่งและอำนาจในมือควบคุมผู้อื่น เฝ้าจับตามองผู้อื่น และโน้มน้าวผู้อื่นด้วยเงิน… ฝ่ายหนึ่งทำด้วยพลังพิเศษ อีกฝ่ายหนึ่งทำด้วยเงินทองและอำนาจ สองฝ่ายนี้ต่างกันตรงไหน? ความแตกต่างเดียวก็คือ คนที่ถูกเงินและอำนาจกดขี่ อย่างน้อยก็รู้ว่าตัวเองไม่เต็มใจ แต่ไม่มีทางเลือก ส่วนเหยื่อที่ถูกโน้มน้าวทางจิต ไม่มีวันรู้ตัวว่านั่นไม่ใช่ความคิดของตน”

ออเดรย์พยักหน้า