ตอนที่ 380 สารเลวแซ่หนิว! แซ่เซ่าไม่มีทางอยู่ร่วมโลกกับเจ้าได้!

ตอนที่ 380 สารเลวแซ่หนิว! แซ่เซ่าไม่มีทางอยู่ร่วมโลกกับเจ้าได้!

“นางเป็นสตรีของเจ้าหรือ?”

ก่วนฟางอี๋ปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขา จ้องมองหลุมศพแล้วเอ่ยถาม

นางก็รู้สึกทอดถอนใจต่อสตรีที่พักผ่อนอย่างสงบอยู่ภายในหลุมศพนี้เช่นกัน ความทอดถอนใจแรกเป็นเพราะความภักดีของสตรีนางนี้ ส่วนความทอดถอนใจที่สองเป็นเพราะคำบอกเล่าของต้วนหู่หลังจากที่กลับมาแล้ว

จะว่าไปแล้ว จริงอยู่ที่สตรีนางนี้กระทำไปโดยพลการ บอกว่าชักภัยมาใส่ตัวก็ไม่เกินไปเลย แต่ตอนนั้นหนิวโหย่วเต้ากลับยืนกรานจะเสี่ยงรอคอยสตรีนางนี้ ส่วนสตรีนางนี้ที่เหลือเพียงลมหายใจรวยรินแม้จะทราบดีว่าเลยกำหนดออกเรือไปแล้ว แต่ก็เชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่าหนิวโหย่วเต้ากำลังคอยนางอยู่แน่นอน

ก่วนฟางอี๋ไม่ทราบว่าในจุดนี้นับว่าเป็นการสื่อใจถึงกันได้หรือไม่ ทว่าการพลัดพรากจากกันไปด้วยความตายเช่นนี้กลับทำให้นางสะเทือนใจเป็นอย่างยิ่ง

หนิวโหย่วเต้ากล่าวว่า “ทั้งใช่ แล้วก็ไม่ใช่ พูดให้ถูกคือนางคือคนของข้า”

ก่วนฟางอี๋แปลกใจ “หมายความว่าอย่างไร? มันต่างกันตรงไหน?”

หนิวโหย่วเต้าไม่ได้ตอบคำถามนี้ เขาหันหลังกลับ สายตาทอดมองออกไปยังหอสูงที่อยู่ในเขตคฤหาสน์พอดี กุ่ยหมู่กำลังยืนพิงราวกั้นจ้องมองมาทางนี้

เขาทราบดีว่าอีกฝ่ายกำลังจับตามองเขาอย่างไม่คลาดสายตาอยู่ ก่อนที่เรื่องของจางสิงรุ่ยจะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี นางไม่มีทางปล่อยให้เขาอยู่นอกสายตา

“เรื่องที่ข้าบอกเมื่อคืนเจ้าส่งข่าวไปหาอู๋เหล่าเอ้อร์หรือยัง?” หนิวโหย่วเต้าถาม

ก่วนฟางอี๋ตอบ “ส่งแล้ว!”

หนิวโหย่วเต้าพยักหน้ารับ ถามต่อว่า “เจ้าสามารถติดต่อกับหอจันทร์กระจ่างได้หรือไม่?”

ก่วนฟางอี๋ตอบว่า “ข้าไหนเลยจะติดต่อพวกเขาได้ คนพวกนั้นทำตัวลึกลับขนาดไหนใช่ว่าเจ้าจะไม่รู้ เจ้าอยากติดต่อพวกเขาอย่างนั้นหรือ? คนที่อยู่เรือนเมฆาขาวคนนั้น…”

“ไม่ได้ ตอนนี้ยังเปิดเผยตัวนางไม่ได้ จุดอ่อนนี้ต้องเก็บเอาไว้ก่อน ตอนนี้อย่าเพิ่งไปยุ่งกับนาง” หนิวโหย่วเต้าเอ่ยตัดบท ถามไปอีกว่า “หอจันทร์กระจ่างเป็นองค์กรมือสังหาร ในระดับล่างจะต้องมีแหล่งติดต่องานอยู่แน่ เจ้าเป็นนายหน้าอยู่ในเมืองหลวงแคว้นฉีมานานขนาดนั้น จะมีรู้ช่องทางติดต่อของพวกเขาได้อย่างไร?”

ก่วนฟางอี๋ตอบว่า “หากเป็นช่องทางติดต่อกับระดับล่างของพวกเขา ข้าก็พอจะรู้อยู่ แต่ข้ารู้ในส่วนของทางเมืองหลวงแคว้นฉีเท่านั้น ถ้าเป็นที่อื่นข้าก็ไม่รู้แล้ว”

“แค่นี้ก็พอแล้ว เจ้าตามข้ามา” หนิวโหย่วเต้าเอ่ยแล้วเดินออกไป

ทั้งสองคนกลับมายังคฤหาสน์ มาที่ห้องพักของหนิวโหย่วเต้า

หนิวโหย่วเต้านั่งลงแล้วเริ่มเติมน้ำฝนหมึกอีกครั้ง ก่วนฟางอี๋มองสภาพภายในห้อง พลันเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เมื่อเช้าข้ามาหาเจ้าแล้ว แต่ดันมาเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นผ่านทางช่องหน้าต่างเล็กน้อย ท่านหญิงคนนั้นมาช่วยเกล้าผมให้เจ้ามันหมายความว่าอย่างไร?”

“ก็หมายความว่าเกล้าผมไง”

“จุ๊ๆ ท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ ธิดาของหนิงอ๋องซางเจี้ยนปั๋วมาเกล้าผมให้เจ้าคงไม่มีความหมายอื่นแล้วกระมัง?”

“เจ้าคิดมากไปแล้ว เจ้ายังไม่เข้าใจวิธีซื้อใจคนของสองพี่น้องสกุลซางหรือไร?”

ก่วนฟางอี๋ร้องโอ้ กระจ่างขึ้นมาในทันใด เผยสีหน้าที่สื่อว่าอย่างนี้นี่เอง

นางลองคิดๆ ดูก็พบว่าใช่ สตรีที่อัปลักษณ์ถึงเพียงนั้น อัปลักษณ์จนทำให้คนผวาได้ จะมีบุรุษคนใดมาต้องตากันเล่า? ดูแล้วไม่น่าจะมีความสัมพันธ์อะไรอย่างที่ตนคิดถึงจะถูก

หนิวโหย่วเต้าจรดพู่กันเขียนอักษรสองสามแถว จากนั้นพับส่งให้นาง “ส่งไปให้อู๋เหล่าเอ้อร์ ให้เขาหาทางช่วยส่งไปถึงช่องทางติดต่อของหอจันทร์กระจ่างให้ข้าที”

ก่วนฟางอี๋รับไปอ่านดูเล็กน้อย อ่านออกเสียงว่า “ของที่พวกเจ้าต้องการอยู่ในมือข้า ข้ายินดีมอบให้ ส่งคนมาเจรจาได้เลย ซาง หนิวโหย่วเต้า!” นางเงยหน้ากลับขึ้นมาถามด้วยสีหน้าฉงน เจ้าครอบครองสิ่งใดที่พวกเขาต้องการอยู่อย่างนั้นหรือ?”

หนิวโหย่วเต้าตอบว่า “เจ้าจะรู้ก็ดี จะไม่รู้ก็ช่าง สรุปคือหากตอนนี้รู้มากเกินไปกลับไม่เป็นผลดีต่อเจ้า พอถึงเวลาเดี๋ยวเจ้าจะได้รู้เอง”

ก่วนฟางอี๋ชี้ลงบนหน้ากระดาษ “เช่นนั้นตรงที่เขียนไว้ว่า ‘ซาง หนิวโหย่วเต้า’ หมายความว่าอย่างไร? เขียนผิดไป หรือว่าหมายถึงสองพี่น้องสกุลซาง ”

“ข้อความนี้ไม่ใช่สำหรับเจ้า แต่เป็นข้อความสำหรับหอจันทร์กระจ่าง รีบเอาไปส่งได้แล้ว แล้วก็ เรียกหยวนฟางมาหาข้าด้วย”

“ใช้เสร็จก็ถีบหัวส่ง…” ก่วนฟางอี๋บนพึมพำพลางเดินออกไป

ไม่นานนักหยวนฟางก็มาถึง ท่าทีเปลี่ยนจากเคร่งขรึมน่าศรัทธากลายเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เดินเข้ามาคำนับ “เต้าเหยี่ย!”

หนิวโหย่วเต้ากล่าวว่า “ส่งข่าวไปหาเฉินกุยซั่ว บอกเขาว่าหากพวกเราไม่ได้เป็นฝ่ายติดต่อไปหาเขา ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดขึ้นก็ห้ามติดต่อมาหาทางนี้เด็ดขาด ภายในหนึ่งปีนี้ไม่อนุญาตให้เป็นฝ่ายติดต่อมาหาทางนี้เด็ดขาดไม่ว่าจะเป็นกรณีใดก็ตาม”

“ขอรับ! เต้าเหยี่ยยังมีคำสั่งใดอีกหรือไม่?”

“ไปจัดการเดี๋ยวนี้!”

“ขอรับ!” หยวนฟางตอบรับแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

หนิวโหย่วเต้าค่อยๆ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ขมวดคิ้วครุ่นคิด

เฮยหมู่ตานสิ้นชีพ หยวนกังไม่อยู่แล้ว ต้องหาใครมารับผิดชอบเรื่องราวลับเฉพาะบางอย่างแทน เขาไม่สามารถจัดการทุกเรื่องด้วยตัวเองได้ อีกทั้งมีงานยุ่งมากเช่นกัน ที่สำคัญคือหยวนฟางก็ไม่ได้มีความสามารถทางด้านนี้เลย ภาระหน้าที่บางอย่างจึงไม่เหมาะจะให้หยวนฟางรับผิดชอบจัดการ

….

ณ จวนผู้ว่าการมณฑลเป่ยโจว เซ่าผิงปอยืนอยู่หน้าแผนที่ ดวงตาจ้องมองเข็มเงินบนแผนที่ สีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติ

เซ่าซานเสิ่งยืนเงียบอยู่ด้านข้าง คอยแอบมองเป็นระยะ