ตอนที่ 193 ลู่เจี้ย ข้ากลับมาแล้ว

เข้ามาใกล้โดยไม่คาดคิด แรงจับที่ไหล่อย่างหนักทำให้ดวงตาของเจียงหลีเปล่งประกาย มือก็ตอบโต้ไปด้านหลังทันที

“แม่นางระวัง!” อวี้ซูก็อุทานออกมา

นางไม่รู้เลยว่าชายร่างสูงในชุดดำคนนี้ปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไหร่

“เจียงหลี”

ผู้มาเยือนจับข้อมือของเจียงหลีไว้แน่นและเสียงที่คุ้นเคยก็ได้ทำให้นางหยุดลงมือ

“ลู่จ้าน!” เจียงหลีมองไปเห็นคนที่เข้ามา

ภายใต้ปีกหมวกที่ยกขึ้นเบาๆ ใบหน้าที่เหลี่ยมคม ไม่ใช่ลู่จ้านแล้วจะเป็นใครไปได้

ลู่จ้านยกนิ้วขึ้นเทียบกับริมฝีปากบ่งบอกว่าให้พวกเขาเงียบ จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ แล้วกระซิบ “มากับข้า”

การปรากฏตัวของลู่จ้าน ทำให้เจียงหลีโล่งใจ

เพียงแค่ติดตามเขาไป ก็จะรู้เบาะแสของลู่เจี้ย นางก็ไม่ต้องมองหาคนของตระกูลลู่อย่างไร้เบาะแสอีกต่อไป

เจียงหลีและอวี้ซูติดตามลู่จ้านไปอย่างใกล้ชิด ออกจากซากปรักหักพังของตระกูลลู่อย่างเงียบๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงทหารลาดตระเวนในเมือง พวกเขาออกจากเมืองซูหนาน มุ่งสู่หุบเขาที่ปู้กุย

เมื่ออยู่ห่างจากตัวเมืองแล้ว เจียงหลีเริ่มถาม “ใครเป็นคนเผาจวนตระกูลลู่ แล้วลู่เจี้ยเป็นอย่างไรบ้าง”

“นายน้อยเป็นผู้สั่งให้เผา นายน้อยไม่เป็นอะไร” ลู่จ้านตอบคำถามของเจียงหลีสั้นๆ เขาเดินไปข้างหน้าและนำทางโดยไม่หันกลับไปมอง แต่ทำให้เจียงหลีขมวดคิ้ว

ไม่รู้ว่าเรื่องที่ซั่งตู ลู่เจี้ยรู้ไหม เกรงว่าเขาจะรู้เรื่องลู่อ๋องและพระชายาผ่านทางผู้ส่งสารของตระกูลลู่แล้ว เจียงหลีคาดเดาในใจ

“เจ้ากลับมาเร็วกว่าที่ข้าคาดไว้สิบวัน” ทันใดนั้นลู่จ้านก็พูด

เจียงหลีเงยหน้าขึ้น มองไปที่แผ่นหลังของเขา จากนั้นก็หลุบตาลงและตอบว่า “ข้าใช้ทางลัดเพื่อกลับมา ลู่เสวียนตามมาอยู่ข้างหลัง”

เสียงฝีเท้าของลู่จ้านหยุดลง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต้ำ “คุณชายเล็ก ไม่ได้ออกไปจากซั่งตู”

“อะไรนะ” เจียงหลีประหลาดใจ

ลู่จ้านอธิบายว่า “ดูเหมือนว่าเขาตั้งใจจะอยู่ในซั่งตู เพื่อล้างแค้นให้ท่านอ๋องและพระชายาในแบบของเขาเอง”

“… ” ลู่เสวียน!

เจียงหลีเม้มริมฝีปากของเขาด้วยความเงียบ

ทางเลือกของลู่เสวียนนั้นเกินความคาดหมายของนาง เกรงว่ามันจะเกินความคาดหมายของลู่เจี้ยด้วย

ลู่เจี้ยต้องการส่งพวกเขาให้ไปจากเรื่องราวราคีพวกนี้ แต่พวกเขากลับเลือกที่จะอยู่ต่อ สำหรับลู่เสวียนความเกลียดชังที่มีต่อศัตรูของบิดามารดานั้นไม่สั่นคลอน หากเขาไม่ฆ่าศัตรูด้วยตัวเองคงตายตาไม่หลับ

สำหรับนางแล้ว นางได้สังหารองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์โฮ่วจิ้น ขณะเมื่อทหารเหล่านั้นไล่ล่าและสังหารอวี้เฉิน ราชวงศ์โฮ่วจิ้นทั้งหมดก็เป็นศัตรูกับนางแล้ว

บางที อาจยังคงห่างไกล เมื่อนางตีตราเครื่องหมายของตระกูลลู่ นางก็ไม่สามารถอยู่ห่างจากแผนการเหล่านี้ได้อีกต่อไป

ระหว่างทางก็ได้เงียบไป เรื่องของตระกูลลู่ค่อนข้างหนักหนาพอสมควร

มันหนักมากจนทั้งลู่จ้านและเจียงหลีเลือกที่จะอยู่เงียบ เจียงหลีไม่ได้ถามจนกว่าเขาจะไปถึงเขตชานเมืองของหุบเขาปู้กุย[1] “พวกเจ้าไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำเก้าปีศาจใช่มั้ย” เนื่องจากราชสำนักได้ค้นหาตระกูลลู่อย่างแน่นหนา ตอนนี้ที่แห่งนั้นคงถูกคุ้มกันเป็นแน่ ลู่จ้านกล่าวว่า “ในหุบเขาปู้กุย ถ้ำเก้าปีศาจไม่ใช่ถ้ำเดียวที่ตระกูลลู่มี”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เจียงหลีก็อดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึกๆ

เรื่องราวในวันนี้ ไม่รู้ว่าตระกูลลู่วางแผนมาแล้วกี่ปี!

แน่นอน ทิศทางไปยังถ้ำเก้าปีศาจ ทั้งหมดได้ถูกล้อมโดยเจ้าหน้าที่และทหาร หลังจากที่ลู่จ้านพาพวกเขาหลบหลีกอย่างชาญฉลาดจากทิศทางอื่นเพื่อเข้าสู่ถ้ำเก้าปีศาจ

หุบเขาปู้กุยเงียบสงบ แม้กระทั่งเสียงของสัตว์ร้ายก็มีน้อย

不归