ตอนที่ 203 ความเคียดแค้นทั้งหมด ให้ข้าเป็นคนแบกรับไว้เอง

ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้มู่ชิงเหยียนมองเห็นไม่ชัด ใบหน้าของคนที่ต่อสู้กับตัวเองเป็นใบหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่ว่านางมองเขาออกด้วยท่าทางของเขา

ในตอนที่มู่ชิงเหยียนอุทานออกมาด้วยความตกใจ เจียงเฮ่าก็หยุดลงเหมือนกัน สบตากับนางด้วยแววตาที่สงบนิ่ง

“จิ่งเยี่ย……” มู่ชิงเหยียนพึมพำขึ้นมา ใจลอยเล็กน้อย

เสียงที่ดุดันของมู่เจิ้งเฟิงดังมาจากข้างหลังของนาง “เจ้านิ่งอยู่ทำไม”

มู่ชิงเหยียนตกใจ ในแววตามีความสับสน

เจียงเฮ่าเคลื่อนไหวแล้ว แต่กลับไม่ต่อสู้กับนางอีก แต่ว่าอ้อมผ่านตัวนางอย่างรวดเร็ว พุ่งไปจัดการมู่เจิ้งเฟิง

ตอนนี้ เจียงหลีที่สวมเสื้อเกราะเสวียนกัง ก็มุ่งไปจัดการมู่เจิ้งเฟิงจากอีกมุมหนึ่งเหมือนกัน

แต่ทว่าในตอนนี้ มู่ชิงเหยียนก็เคลื่อนไหวแล้ว นางไปขวางหน้าเจียงเฮ่าด้วยความเร็วที่สุดของนาง ทำให้พลังวิญญาณที่รวมกันอยู่ของเจียงเฮ่าทะลุร่างของนาง

ปัง!

มู่ชิงเหยียนลอยไปในอากาศ กระอักเลือดออกมา ปะปนกับน้ำฝน

เจียงเฮ่ามองมู่ชิงเหยียนที่ตกลงมาจากกลางอากาศราวกับถูกหักปีกอย่างไรอย่างนั้น เสียง ปังระเบิดอยู่ในหัวของเขา

ในขณะนั้น แววตาของเขาก็ปรากฏภาพที่เขาเย็นชาใส่มู่ชิงเหยียนที่พยายามเข้าหาเขาหลายต่อหลายครั้ง ตอนอยู่ที่เป่ยฝาง นางเข้าไปช่วยผู้อื่นอย่างไม่กลัวตาย

“หนึ่งชีวิตแลกกับหนึ่งชีวิตได้หรือไม่” มู่ชิงเหยียนร่วงลงกับพื้น มุมปากของนางยังคงมีคราบเลือดเหลืออยู่ มองเจียงเฮ่าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว

การตายของนางแลกกับชีวิตของเสด็จพ่อนางได้หรือไม่

แววตาของมู่ชิงเหยียนเต็มไปด้วยความวิงวอน รอยยิ้มที่น่าเวทนา นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคนที่ตัวเองรักจะมีอีกหน้าหนึ่ง ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจุดประสงค์ของเขาคือสังหารเสด็จพ่อของตัวเอง

ที่ยิ่งไม่รู้ไปมากกว่านั้นคือวันหนึ่งพวกเขาจะต้องมาเป็นศัตรูกัน!

เจียงเฮ่ากำหมัดแน่น สั่นเล็กน้อย มองมู่ชิงเหยียนด้วยความเคร่งเครียด เขาติดค้างนางหนึ่งชีวิต แต่ว่าถึงอย่างไรมู่เจิ้งเฟิงก็ต้องตาย!

เหตุการณ์ไม่คาดคิดที่เกิดขึ้นของฝั่งนี้ กลับไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการต่อสู้ของเจียงหลีและมู่เจิ้งเฟิงเลย

เพียงแต่มู่เจิ้งเฟิงไม่เพียงเป็นฮ่องเต้ ยิ่งไปกว่านั้นเขาคือหลิงไซว่ขั้นสอง เจียงหลีต่อสู้ด้วยก็ยังเหนื่อยไม่น้อยเลย

ลู่เจี้ยหายใจเข้า มองด้านหลังของเจียงหลีด้วยแววตาที่ลึกซึ้ง

พลังจิตที่ไร้รูปร่าง ปลดปล่อยของมาจากร่างกายของเขาอีกครั้ง กลายเป็นฝ่ามือใหญ่ล่องหนมากมาย ภายใต้การมองไม่เห็นของผู้คน เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย

“เกิดอะไรขึ้น” มู่เจิ้งเฟิงตกใจนิดหน่อย

เขารับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณในตัวของเขาเคลื่อนไหวได้ไม่คล่องตัว แม้แต่วิญญาณยุทธ์ก็ไม่เชื่อฟังเขา

“ออกมา!” เขาตะโกนด้วยความโกรธ พยายามปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตัวเอง แต่แสงสีทองกลับมืดสนิท ดูแล้วก็เหมือนกับถูกวิญญาณยุทธ์ของเจียงหลีกดไว้อย่างไรอย่างนั้น

นอกพระราชวัง ทหารมากมายก็ใจจดใจจ่ออยู่กับการต่อสู้ที่กำหนดทุกอย่าง

ท่ามกลางพายุฝน แสงสีทองเปล่งประกาย ทำให้คนยากจะจินตนาการถึงการต่อสู้ที่ดุเดือด แต่แปลกที่พวกเขากลับมองเห็นฉากนั้นได้อย่างชัดเจน ก็คือฉากที่สาวน้อยคนหนึ่งต่อสู้กับฮ่องเต้

“นี่… สาวน้อยคนนี้คือใคร” นึกไม่ถึงเลยว่าจะสู้อยู่กับฮ่องเต้สารเลวนั้น?”

“ช่างดูคุ้นตายิ่งนัก!”

“ต่อสู้กับกษัตริย์ของประเทศ อีกทั้งยังมีพลังยับยั้ง หลิงเจี้ยงต่อสู้กับหลิงไซว่ ข้ามขั้นไปมาก แต่กลับยังสามารถกดเขาได้ นี่มันมหัศจรรย์จริงๆ!”

“อ้อ! ข้านึกออกแล้ว นางก็คือสาวน้อยหลิงเจี้ยงที่อายุสิบสามปีคนนั้น มีนามว่าเจียงหลี!”

เจียงหลี!

เจียงหลี!

ครู่เดียว ชื่อนี้ก็ถูกพูดผ่านปากของผู้คนมากมาย

“น่าชังนัก!” มู่เจิ้งเฟิงสู้จนรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง ไม่สามารถใช้ทักษะพรสวรรค์ได้

ในใจของเจียงหลีก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ มองไปยังที่ๆ ลู่เจี้ยยืนอยู่ด้วยสัญชาตญาณ เขาจะทำอะไร ทำไมถึงต้องสร้างชื่อเสียงและอำนาจให้ข้าด้วย