ตอนที่ 204 ลู่เจี้ยไม่ได้ขึ้นครองราชย์หรือ

ถูกลูกธนูสีทองพุ่งเป้า มู่เจิ้งเฟิงรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถขยับตัวได้

ทันใดนั้น ทำได้แค่มองลูกธนูสีทองที่เข้ามาใกล้หว่างคิ้วของตัวเอง นาทีนั้นเหมือนเขารู้สึกว่าเวลาเดินช้ามาก สามารถรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดบนผิวหนังตรงหว่างคิ้วของตัวเองได้อย่างชัดเจน ความรู้สึกนั้นที่เนื้อเปิด กำลังกลืนกินชีวิตของเขา

ฟึบ!

ครึ่งหนึ่งของลูกธนูสีทองพุ่งเข้าไปที่หว่างคิ้วของมู่เจิ้งเฟิง ทะลุออกมาจากด้านหลังศีรษะ

รอยแยกตรงแผลที่เปิดออก โหดร้ายและน่ากลัว เลือดที่ข้นไหลออกมาจากบาดแผลของเขา เลือดเปื้อนเต็มหน้าและเสื้อผ้าของเขาไปหมด

“เสด็จพ่อ!”

มู่ชิงเหยียนตาเบิกโพลง มองมู่เจิ้งเฟิงที่กำลังจะตาย ส่งเสียงร้องลั่นแล้วสลบไป

ร่างกายที่อ่อนแอของนาง พุ่งไปข้างหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง เจียงเฮ่าที่อยู่ข้างหน้านาง ยื่นมือออกมารับนางไว้โดยสัญชาตญาณ โอบนางไว้ในอ้อมกอด

มองใบหน้าที่ซีดเซียวของนาง ขนาดสลบอยู่คิ้วก็ยังขมวดอยู่ เจียงเฮ่าเจ็บปวดใจเล็กน้อย

มู่เจิ้งเฟิงสิ้นแล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกดีใจที่ความแค้นได้รับการชำระแล้วเลย

“ฝ่าบาททท!”

เสียงที่น่าเวทนาอย่างยิ่งดังมาจากการต่อสู้ในอากาศ

การสิ้นพระชนม์ของมู่เจิ้งเฟิง ก็เป็นการแสดงถึงการล่มสลายของโฮ่วจิ้น

“วันนี้พวกเจ้า เหล่ากบฏตระกูลลู่ต้องตายไปด้วย และถูกฝังไปพร้อมกับฮ่องเต้ของข้า!”

หลิงจงคนนั้นของราชวงศ์ ตะโกนออกมาด้วยความโกรธเป็นอย่างมาก

ในตอนที่เขาพูดจบ ทันใดนั้นก็เกิดการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณที่น่ากลัวจากทุกด้านในพระราชวัง

“ความรู้สึกที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี…” เจียงหลีกังวล ทันใดนั้นนางก็ตาเบิกโพลง ตะโกนออกมาเสียงดังว่า “เป็นระเบิดวิญญาณ!”

ระเบิดวิญญาณ!

ตอนอยู่ที่เป่ยฝาง นางถูกทหารของต้าฉินปิดล้อมไว้ รับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของระเบิดวิญญาณตัวเอง

เจียงเฮ่าเงยหน้ามองไปบนฟ้า ก็เห็นเปลวไฟทั้งสายที่ปรากฏในพระราชวัง ภายใต้พลังนั้น เขารับรู้ได้ว่าแขนขาของตัวเองถูกกดอยู่ “อาหลี!” เจียงเฮ่าตะโกนออกมาเสียงดัง ความเป็นห่วงในแววตาที่ปิดบังเอาไว้ไม่อยู่ปรากฏออกมา

ผู้ปกป้องราชวงศ์เหล่านี้เสียใจจนเป็นบ้าไปแล้ว ต้องการจะใช้ระเบิดวิญญาณทำลายล้างทุกอย่างในพระราชวัง เพื่อฝังทุกคนที่นี่ไปพร้อมกัน

การปรากฏของระเบิดวิญญาณ ทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป

มีเพียงคนเดียว ที่เพียงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองดูเปลวไฟทั้งสี่ที่พุ่งไปยังกลางพระราชวัง

“ชะตากรรมของโฮ่วจิ้นได้จบสิ้นแล้ว” ลู่เจี้ยพูดออกมาอย่างเย็นชา ทันใดนั้นพลังจิตที่ยิ่งใหญ่ก็ปลดปล่อยออกมาจากตัวเขา พุ่งไปยังที่ๆ เปลวไฟทั้งสี่รวมตัวกัน

เปลวไฟทั้งสี่กับพลังจิตที่ไร้รูปร่าง ปะทะกันอย่างรวดเร็ว

ตูมตูมตูมมม!

เสียงระเบิดที่รุนแรงดังขึ้นกลางอากาศในพระราชวัง

แรงระเบิดสีแดงทองที่รุนแรงทำลายทุกอย่างบนฟ้าอย่างบ้าคลั่ง เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลลู่โจมตีผู้อาวุโสของราชวงศ์เหล่านั้นแล้วถอยออกมาอย่างเร็ว

และผู้อาวุโสของราชวงศ์เหล่านั้นพลาดโอกาสที่ดีที่จะหนี ถูกแรงระเบิดของระเบิดวิญญาณฉีกร่างจนแหลกสลาย ทำให้ท้องฟ้าของพระราชวังแดงเถือกไปหมด เลือดและฝนที่ปะปนกันสาดลงสู่พื้น

เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดนี้ สั่นสะเทือนไปทั้งซั่งตู

“ที่พระราชวังนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น ข้ารู้สึกว่าแผ่นดินสั่นสะเทือนไปหมดแล้ว”

“เสียงระเบิดที่ใหญ่โตนั้นมันคืออะไรกัน”

“สงครามดุเดือดเพียงนี้เชียวรึ ไม่รู้ว่าใครแพ้ชนะ”

“เช่นนั้นยังต้องถามอีกรึ กษัตริย์ไร้ซึ่งคุณธรรม ละอายต่อใต้หล้า ต้องเป็นตระกูลลู่ที่ชนะแน่นอน สังหารทรราชนั่น”

“ไม่ผิดแน่! ต้องเป็นตระกูลลู่ที่ชนะแน่นอน!”

“ดูนั่น พระราชวังตรงนั้นสงบลงแล้ว”

“หรือว่าสงครามจะจบลงแล้ว”

“ฝนก็หยุดแล้วเช่นกัน”

“ฟ้าก็ใกล้จะสว่างแล้ว”

“……”