ตอนที่ 222 แหกหน้ากฎเกณฑ์

“นายน้อย…” เงาปกป้องลู่เจี้ยอยู่ข้างๆ และทนไม่ได้ที่จะเห็นเขาเป็นทุกข์

ลู่เจี้ยไม่ตอบกลับ แต่ยังคงมองไปที่เจียงหลีและมู่ชิงเกอด้วยดวงตาสีเขียวครามที่สงบนิ่งและไม่แยแส ชิงเกอ มู่ชิงเกอ เป็นคนสำคัญของนางล่ะสิ

ลู่เจี้ยจำได้ว่าเขาเคยถามเจียงหลีว่าชิงเกอคือใคร และคำตอบของนางแม้จะดูเรียบง่าย แต่ก็ทำให้เขารู้สึกว่านางใส่ใจคนๆ นั้นจริงๆ

และที่สำคัญที่สุดคือ…

จากคำพูดของเจียงหลี ‘ชิงเกอ’ ผู้นี้ดูเหมือนจะมาจากที่เดียวกับนาง

นางเป็นมนุษย์นอกโลกจริงๆ บัดนี้นางถูกค้นพบแล้ว นางจะจากไปพร้อมกับเขาหรือไม่ ทันใดนั้น ในใจของลู่เจี้ยก็ผุดความไม่แน่นอนขึ้นมาทันที

เขากลัวว่าเจียงหลีจะจากไป และนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาไม่กล้าเผชิญกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ความเงียบของลู่เจี้ย ทำให้เงากังวลมากขึ้น

เขามองไปที่เจียงหลีด้วยความไม่พอใจและโกรธเคืองในใจ แม้ว่าความสัมพันธ์ในปัจจุบันของนางกับนายน้อยจะเป็นอาหลานกัน แต่คนของตระกูลลู่ทุกคนต่างรู้ว่าพวกเขารักใคร่กันอยู่

เห็นได้ชัดว่านางมีนายน้อยอยู่แล้ว และนายน้อยได้ทำเพื่อนางมากถึงเพียงนี้ นางจะไปคบผู้ชายคนอื่นได้อย่างไร

“ข้าจะฆ่านาง! ” ดวงตาของเงาดุดันและจิตสังหารก็หลั่งไหลออกมาทันที

“หยุด” ลู่เจี้ยกล่าวและขวางการกระทำอันปราศจากการไตร่ตรองของเงา

ถึงกระนั้นก็ตาม จิตสังหารที่เขาเปิดเผยในตอนนั้นก็ทำให้มู่ชิงเกอรู้สึกได้

อืมมม

ในโลกนี้มีใครต้องการฆ่าข้าหรือ น่าสนใจนัก แสงจากหางตาของมู่ชิงเกอกวาดไปยังทางเงาอย่างไม่ได้ตั้งใจ และมิได้ทำให้เจียงหลีตื่นตระหนก

!

ทันใดนั้น ท่าทางที่มีเสน่ห์ของคนข้างๆ เงาได้ดึงดูดความสนใจของนาง และทำให้นางเพิกเฉยต่อเงาที่เผยให้เห็นถึงจิตสังหารที่มีต่อนาง

ผู้ชายอะไรงดงามได้เพียงนี้! มู่ชิงเกอกล่าวชมอย่างลับๆ ในใจ

เมื่อเปรียบเทียบกับท่านอาวุโสโม่แล้ว หน้าตาของผู้นี้ก็มิได้แตกต่างกันเลย อาจกล่าวได้ว่าทั้งสองมีเอกลักษณ์ในตัวเอง ท่านอาวุโสโม่น่าเกรงขามกว่า ส่วนเขางดงามดุจภาพวาด แต่ก็มิอาจละสายตาไปได้เช่นเดียวกัน

เขาคือใครกัน ดวงตาของมู่ชิงเกอหรี่ลง และประหลาดใจในตัวตนของลู่เจี้ย

แน่นอนว่าที่นางประหลาดใจไม่ใช่เพราะเขาหน้าตาดี แต่เป็นเพราะคนข้างกายเขาต้องการสังหารนางและเห็นได้ชัดว่าสาเหตุที่ก่อให้เกิดจิตสังหารนี้คือเจียงหลี

นางนั่งเรือลำใหญ่ ค้นหาไปในจำนวนโลกที่นับไม่ถ้วน และในที่สุดก็ติดตามลมปราณของวิญญาณชั่วร้ายจนได้พบเจอกับเจียงหลี

อย่างไรก็ตาม นางไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับเจียงหลีกันแน่ แต่คาดเดาได้แค่ว่าสิ่งเดิมๆ อาจเกิดขึ้นกับเจียงหลีก็เป็นได้

แย่งชิง สละ และเกิดใหม่!

การมองสำรวจของมู่ชิงเกอ มิได้ทำให้เจียงหลีตกใจ

อย่างไรก็ตาม ลู่เจี้ยคือเนี่ยนจง และเขารับรู้ถึงดวงตาอันแน่วแน่ เขาเงยหน้าขึ้นมองไปที่มู่ชิงเกออย่างนิ่งเงียบ

ดวงตาของทั้งสองประสานกันจนเกิดประกายจางๆ กลางอากาศ

นางทำเพื่อเจียงหลี

เขาก็ทำเพื่อเจียงหลี

มู่ชิงเกอซึ่งเป็นมารดาอยู่แล้ว ก็ได้เปิดลมปราณที่ไม่ดีของด้านความรู้สึกออกไปไม่น้อยตามคำแนะนำอย่างเป็นระบบจากซือมั่ว นางละสายตา แล้วมองไปที่เจียงหลีด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้ม แต่มิได้ยิ้ม “คู่หูเยี่ยงข้า เจ้ายังต้องการอยู่หรือไม่”

บางทีนี่อาจเป็นเพราะการหยั่งเชิง หรืออาจเป็นเพราะไม่ต้องการให้คนนอกเข้ามารบกวนการพบกันอย่างยากลำบากในครั้งนี้ก็เป็นได้ มู่ชิงเกอจึงปกปิดเรื่องที่ลู่เจี้ยปรากฎตัว ณ ที่แห่งนี้