ตอนที่ 223 กฎการสอบวัดผลอันวิปริต

โจวยวนสะดุ้งเล็กน้อย ผู้สนับสนุนคนเดียวในซีเฉียนของนางคือเฉียนจวิ้น

หากเฉียนจวิ้นละทิ้งนาง จากความสามารถของนางจะเฉิดฉายในการวัดผลได้อย่างไร

“ฝ่าบาทไม่ต้องการยวนเอ๋อร์แล้วหรือเพคะ” โจวยวนบีบน้ำตาและมองเขาอย่างน่าสงสาร

เฉียนจวิ้นยื่นมือออกมา และบีบแก้มนุ่มนิ่มของนางหนึ่งที ดวงตามีความคลุมเครือเล็กน้อย “ยวนเอ๋อร์อย่าคิดมาก แค่ให้ความเอ็นดูเจ้ายังไม่พอเลยด้วยซ้ำ เหตุใดข้าจะไม่ต้องการเจ้าแล้วเล่า ข้าแค่จะเปลี่ยนคู่หูเท่านั้น เจ้าดูสิ คนรอบๆ ตัวเจียงหลี แม้แต่อาจารย์ ในสำนักยังคิดว่าวรยุทธ์นางสูงเกินไปเลย หากข้าไม่ไปขอความช่วยเหลือ คราวนี้เจียงหลีก็ได้หน้าแล้วน่ะสิ”

“แต่…แต่ถ้าท่านเป็นคู่หูกับคนอื่น เช่นนั้นข้าจะทำอย่างไร” โจวยวนถามอย่างกระวนกระวาย

เฉียนจวิ้นหัวเราะ “ไม่ต้องกังวล ยวนเอ๋อร์ ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าไปไหน ในเมื่อข้าต้องการเปลี่ยนคู่หู ข้าย่อมต้องเตรียมผู้แข็งแกร่งไว้ให้เจ้าอยู่แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นเรายังสามารถจูงมือเข้าสู่สถานที่แห่งการวัดผลด้วยกันได้”

เมื่อได้ยินเพียงเท่านี้ ความประหม่าของโจวยวนก็ผ่อนคลายลงในที่สุด “ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ทำแผนการของฝ่าบาทได้เลยเพคะ”

“เป็นเด็กดีนะ! ” เฉียนจวิ้นก้มศีรษะลง พ่นลมหายใจร้อนไปที่ใบหูของนางและพูดด้วยเสียงที่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “ท่าทางว่าง่ายของเจ้าช่างน่าดึงดูดเหลือเกิน ทำให้ข้าอยากจะกลืนกินเจ้าในคำเดียว”

คำพูดที่คลุมเครือที่มีนัยแฝงเหล่านี้ ทำให้แก้มของโจวยวนแดงก่ำ พูดด้วยน้ำเสียงแกล้งโมโห “ฝ่าบาททท! ”

เฉียนจวิ้นมองไปที่ตำแหน่งที่ตระหง่านของนางอย่างกระหาย แอบถอนหายใจว่ายังไม่ใช่เวลา หากเปลี่ยนเวลาและสถานที่ เขาจะต้องกลืนคนงามอันโอชะนี้ลงท้องไปอย่างแน่นอน เมื่อสงบใจได้แล้ว เฉียนจวิ้นก็ได้กระจายข่าวของยอดฝีมือออกไป

อีกฟากหนึ่ง ผู้อำนวยการสอบยังคงไร้ความคืบหน้า

“สถาบันเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้ ตอนนี้จะกลับคำหรือ หากคำพูดเหล่านี้ถูกเผยแพร่ออกไป เกรงว่ามันจะส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของสถาบันเอาได้” เจียงหลีหัวเราะเย็นเยือก

ดวงตาของผู้อำนวยการสอบเปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง

ในความเป็นจริง ให้เขาพูดคำกลับไปกลอกมาเช่นนี้ ตัวเขาเองก็อับอายจนร้อนไปทั้งหน้า

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้แน่ใจว่าปัจจัยผันแปรของการวัดผลครั้งนี้อยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้ เขาจึงต้องกัดฟัดและพูดออกไป

“นั่นน่ะสิ! ตอนที่พวกเราไปประท้วง สถาบันก็พูดออกมาเต็มปากเต็มคำ เหตุใดตอนนี้กลับมาคืนคำได้เล่า”

“ถูกต้อง! หรือว่า แค่ยอมให้พวกชนชั้นสูงนำยอดฝีมือเข้ามาได้ พวกเราลูกสามัญชน ต้องยอมรับโชคชะตาใช่ไหม”

“สถาบันไป๋หยวนมีชื่อเสียงในเรื่องความยุติธรรมและตรงไปตรงมา หรือวันนี้ต้องการทำลายเอกลักษณ์นั้นไปหรือ”

“…”

ในวงแห่งการสอบวัดผล ลูกศิษย์ที่ไปประท้วงเหล่านั้น ตลอดจนลูกศิษย์ที่ไม่ใช่ยอดฝีมือก็มาช่วยถือโอกาสเข้าร่วมการซักถามเช่นกัน

ในเมื่อสถาบันไป๋หยวนเคยพูดเอาไว้อย่างทระนงเช่นนั้น ณ ตอนนี้เหตุใดถึงได้กลืนน้ำลายตัวเองได้

พวกเขาไม่ได้พยายามช่วยเจียงหลี พวกเขาแค่ไม่พอใจกับกฎการสอบวัดผลของสถาบัน ซึ่งทำให้พวกเขาพ่ายแพ้ตั้งแต่การหาคู่หูในตอนแรกแล้ว

“เจ้ารอก่อน” เสียงคัดค้านดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ผู้อำนวยการสอบมิอาจต้านทานได้

เขากล่าวประโยคนี้กับเจียงหลี ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าจะเข้าพบเจ้าสำนักและเหล่าคนใหญ่คนโตเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีการรับมือ

เวลาในการสอบวัดผลถูกทำให้ล่าช้า ซึ่งทำให้เฉียนจวิ้นมีเวลามากพอ

ไม่นาน ผู้อำนวยการสอบก็กลับมา นอกจากเจ้าสำนักของสถาบันไป๋หยวนแห่งซีเฉียนแล้ว เฟิงสิงอวิ๋นผู้เป็นแขกของสถาบันจากต่างเดินออกมากับเขาด้วยเช่นกัน