ตอนที่ 224 อาหลีไม่ต้องการพี่ชายแล้ว

เฮือก…!

เมื่อกฏออกมาเช่นนี้ ผู้คนต่างพากันตกใจ

เจียงหลีและมู่ชิงเกอสบตากันเงียบๆ ขณะเดียวกันก็คิดถึงตอนที่ฝึกรบในพื้นที่การสอบวัดผล

พื้นที่นั้นเป็นพื้นที่ปิดเช่นเดียวกัน

แต่ที่ไม่เหมือนกันก็คือ ในครานี้ ต่อให้มีใครต้องการจะลอบทำร้ายเจียงหลี หากมีนางอยู่ ก็ไม่มีผู้ใดจะทำอะไรเจียงหลีได้

สบตาพลางยิ้ม ความรู้ใจที่ไม่เคยสูญหายไปไหน แผ่ขยายออกมาจากหัวใจ

“งะ…เงื่อนไขการสอบเช่นนี้ ช่างโหดเหี้ยมและวิปริตเกินไปแล้วกระมัง!” มีคนตื่นตระหนกจนต้องอุทานออกมา

ไม่รู้รายละเอียดภารกิจ ไม่รู้ขอบเขตของการสอบ ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง และหากผู้เข้าสอบถูกคัดออก คู่หูก็จะถูกคัดออกด้วยเช่นเดียวกัน ก็เท่ากับว่า นอกจากคู่หูจะต้องช่วยผู้เข้าสอบทำภารกิจให้สำเร็จแล้ว ยังต้องดูแลความปลอดภัยของผู้เข้าสอบด้วย

นี่ก็ทำให้ผู้คนได้เข้าใจถึงความสำคัญของการเลือกคู่หูเช่นกัน!

คู่หูที่แข็งแกร่งหมายความว่าผู้เข้าสอบจะมีสองชีวิต

อีกทั้ง การเสียชีวิตระหว่างการทดสอบถือเป็นโมฆะหมายถึงอะไร หมายถึงแม้จะฆ่าคนไประหว่างการสอบวัดผล แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะตายจริงๆ อย่างนั้นหรือ แต่ทว่าหากตนเองถูกฆ่า จะสูญเสียคะแนนที่สะสมไว้ ก็เท่ากับว่าสูญเสียโอกาสที่จะแข็งแกร่งขึ้นมิใช่หรือ

ในขณะนั้นเอง ผู้เข้าสอบที่ไม่มีภูมิหลัง และตระกูลก็มิได้แข็งแกร่งมากพอ นัยน์ตาฉายแววความผิดหวังขึ้นมา

ท้ายที่สุดแล้วการสอบครั้งนี้ยังคงต้องใช้เส้นสาย ใช้ภูมิหลังสินะ!

“พวกเจ้ารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมใช่หรือไม่ ไม่! นี่ต่างหากที่เป็นความจริง! ลูกศิษย์ของสถาบันไป๋หยวน ต่างไม่เคยอยู่อย่างสุขสบาย หรือเป็นพวกโง่เขลาที่ไม่รู้จักความเป็นจริง พวกข้าจะทำให้พวกเจ้ารู้ถึงความโหดร้ายในโลกของความเป็นจริง บนโลกแห่งนี้ มันก็ไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สถาบันไป๋หยวนให้พื้นที่ ทรัพยากรที่เท่าเทียมกับพวกเจ้าในการฝึกฝน แต่การทดสอบที่แท้จริงนั้นกลับเหี้ยมโหด หากพวกเจ้ารู้สึกกลัวและขี้ขลาดตาขาว จะถอนตัวไปตอนนี้ก็ได้” ผู้อำนวยการสอบเอ่ยเสียงดัง

เสียงวิจารณ์จอแจภายในวงของการสอบวัดผลค่อยๆ เงียบสงบลง

เฟิงสิงอวิ๋นและเจ้าสำนักที่ยืนอยู่ด้านข้างคุยกันเป็นการส่วนตัว “หวังเพียงเด็กๆ เหล่านี้จะเข้าใจถึงความตั้งใจของพวกเรา ที่ซีฮวง ดินแดนทางตะวันตกมิใช่สวรรค์บนโลกมนุษย์ ความกดดันของที่นั่นโหดร้ายกว่าหนานฮวง ดินแดนทางใต้นัก หากพวกเขาไม่คุ้นชินกับความโหดร้ายนี้ ลบล้างความคิดที่จะไปซีฮวงเสียแต่แรกจะดีกว่า”

ผู้เฒ่าผมขาวถอนหายใจพยักหน้า “เจ้าพูดถูกแล้ว! การคัดเลือกโดยธรรมชาติ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก สัจธรรมนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาแต่ไหนแต่ไร ผู้ที่เหมาะสมที่สุดถึงจะอยู่รอดได้! ”

พูดไปพูดมา เขาก็ถามขึ้นอีกอย่างสงสัย “ท่านและหนานอู๋เฮิ่นดูเหมือนจะเชื่อมั่นในตัวแม่นางคนที่ชื่อเจียงหลีนัก”

เฟิงสิงอวิ๋นตะลึงก่อนหัวเราะ แล้วเอ่ย “หลักๆ ก็เป็นเพราะพี่ใหญ่ของข้าถูกใจนาง ส่วนข้าน่ะ…ก็อยากจะดูว่าคนที่พี่ใหญ่ผู้มีสายตาเฉียบคมในการดูคนเลือกไว้ จะเดินไปถึงตรงนั้นหรือไม่”

ตรงนั้นคือตรงไหน

เฟิงสิงอวิ๋นยังไม่ทันได้อธิบาย เจ้าสำนักกลับเข้าใจ

อย่างไรเสีย คงไม่เป็นสถานที่ทดสอบแห่งนี้แน่ น่าจะเป็นซีฮววง สถานที่ลึกลับที่พวกเขาพูดถึงกระมัง

“ในเมื่อไม่มีคนยอมถอย พวกเจ้าก็เตรียมตัวไว้ให้ดี ใกล้จะเริ่มการสอบแล้ว! จำไว้ คนที่ถูกคัดออกจะถูกส่งกลับมาทันที ส่วนคนที่อยู่ต่อ เจ็ดวันให้หลัง จะถูกเด้งออกมาอัตโนมัติเช่นกัน” ผู้อำนวยการสอบวเอ่ยเตือนขึ้นอีกครั้ง

คนที่ยืนอยู่ในวงแห่งการสอบวัดผลทั้งหมด ยกเว้นมู่ชิงเกอกับเจียงหลี ทุกคนต่างพากันกลั้นลมหายใจ รออย่างเงียบๆ

ทันใดนั้นเอง วงล้อมสีทองขนาดมหึมารอบตัวพวกเขา ก็ส่องแสงสีทองอร่ามตา

แสงสีทองลอยขึ้นจากพื้นและพุ่งเข้าสู่ก้อนเมฆ บังทุกคนในวงล้อม ครั้งนี้ผู้เข้าสอบและคู่หูมีจำนวนถึงพันคน ขณะนี้พวกเขาทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง ปิดบังสีหน้าตกใจของผู้คนไปไม่น้อย

“นี่คือพลังแห่งค่ายกล” มู่ชิงเกอหรี่ตาและกล่าวราวกับกำลังครุ่นคิด

“ค่ายกลหรือ งานถนัดของเจ้านี่!” เจียงหลีมองนางพลางหัวเราะชอบใจ

สายตาที่ติดตามมู่ชิงเกอต่อสู้กับมารทำให้ผู้ที่เด็กกว่าเอือมระอาและเตือนว่า “อย่าลืมว่านี่คือการสอบของเจ้า หากไม่จำเป็น ข้าจะไม่ลงมือทำอะไรเลย”

“…” รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงหลีชะงัก ใบหน้าค่อยๆ ฉายแววดุร้าย นางกัดฟันและพูดว่า “มู่ชิงเกอ เจ้าอย่าเย็นชาเช่นนี้ได้หรือไม่!”