ตอนที่ 23 ผู้มีพรสวรรค์ขั้นสูงกับขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 23 ผู้มีพรสวรรค์ขั้นสูงกับขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา “นี่ยังไม่ใช่ถ้ำเก้าปีศาจอีกหรือ” เจียงหลีเกิดความสงสัย

ไม่ว่าจะเป็นหม่าหยวนจย่าหรือลู่จ้านล้วนแต่บอกแก่นางว่านี่คือถ้ำปีศาจทั้งเก้า แต่ทำไมเด็กพวกนี้มองนางเหมือนคนโง่แบบนี้

“ก็จริงอยู่ว่าที่นี่คือถ้ำเก้าปีศาจ แต่ถ้ำเก้าปีศาจไม่ได้มีแต่ที่นี่” เซียวเซียวยกมือขึ้นชี้ไปทางกลุ่มคนที่กำลังกลั้นขำ

เจียงหลีกระพริบตานางมองออกว่าเซียวเซียวถือว่าเชื่อถือได้ในหมู่คนเหล่านี้

“คำพูดนี้มีความหมายว่าอย่างไรกัน” คำพูดของเซียวเซียวทำให้นางเกิดความประหลาดใจแต่ก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะจากไป

เซียวเซียวก้าวไปข้างหน้าสองก้าวเดินมาใกล้เจียงหลี “ถ้ำเก้าปีศาจแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่หนึ่งเป็นที่ฝึกฝนสำหรับผู้อารักขาทั่วไป อีกส่วนก็คือที่นี่ พูดอย่างไม่อ้อมค้อมที่นี่ก็คือสถานที่คัดเลือกผู้อารักขาประจำตัวของตระกูลลู่และยังเป็นดินแดนแห่งความตาย ถ้าไม่สามารถออกจากวงนี้ได้ภายในสามครั้งก็จะถูกคัดออก คนที่ตายก็ตายฟรีส่วนคนที่รอดก็ไปฝึกต่อที่ค่ายทหาร”

เจียงหลีเข้าใจในทันใด

ที่แท้นี่ยังไม่ได้เป็นการฝึกฝนที่แท้จริงแต่เป็นการคัดเลือกต่างหาก

“ค่าตอบแทนของผู้อารักขาทั่วไปนั้นเทียบไม่ได้เลยกับผู้อารักขาประจำตระกูล ยิ่งไปกว่านั้นยังห่างชั้นกันราวฟ้ากับดิน แต่ว่าภารกิจที่ผู้อารักขาประจำตระกูลได้รับก็จะยากกว่ามากเช่นกัน แต่โอกาสก็มากกว่า ถ้าหากรอดถึงสิบปีก็จะรับตำแหน่งพิเศษในตระกูลลู่ แม้กระทั่งได้ใช้แซ่ลู่เพื่อเป็นหลักประกัน” เซียวเซียวอธิบายเพิ่มอีกขั้น “ว่ากันว่า ผู้บัญชาการลู่จ้านก็เป็นอดีตผู้อารักขาประจำตระกูลและเป็นผู้อารักขาประจำตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุด”

เจียงหลีเหมือนมีแสงสว่างวาบผ่านดวงตา คำพูดนี้ของเซียวเซียวแสดงออกถึงข้อความที่สำคัญมากมายและเป็นการอธิบายทางอ้อม ทำให้รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงให้ความสำคัญกับการคัดเลือกถึงเพียงนี้

แต่ว่าสิ่งที่นางประหลาดใจมากที่สุดคือ ลู่จ้านมีลมปราณเช่นไรและเขามีเนตรญาณทั้งหมดกี่ดวง

“ถึงแม้พวกเจ้าจะชนะแล้ว แต่ว่าสิทธิ์มันมีเพียงสิทธิ์เดียว สามครั้งก็ได้เข้าแค่สามคน แต่พวกเจ้ามีถึงเจ็ด” เจียงหลีกล่าวด้วยความสงสัย

เด็กหนุ่มเหล่านี้ได้แต่มองหน้ากันไปมา

สุดท้ายเซียวเซียวก็ได้พูดขึ้นมา “พวกเรารู้อยู่แก่ใจและเข้าใจโอกาสสามครั้ง แต่พวกเราขอแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว”

“ใช่แล้ว พี่เซียวเป็นตัวแทนของพวกเรามีพรสวรรค์เหนือสุดแถมเฉลียวฉลาด พวกเราแค่คอยส่งเขาไปให้ถึงฝั่ง ขอเพียงแค่เขาสามารถรอดออกมาได้ก็จะปฏิบัติต่อพวกเราเป็นอย่างดี”

“ถูกแล้ว พี่เซียวจะดูแลพวกเรา”

“แม่สาวคนนี้เจ้าเป็นเด็กใหม่ ครั้งแรกก็ถือซะว่าเป็นการเก็บประสบการณ์ แล้วจะมาแย่งชิงกับพวกเราทำไมเล่า ภายภาคหน้าเจ้ายังเหลือโอกาสอีกตั้งสองครั้ง แต่วันนี้กลับเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของพวกเราแล้ว”

เด็กหนุ่มเหล่านี้ แย่งกันพูดไปมา

ดูจากลักษณะแล้วพวกเขาตั้งใจว่าถ้าใช้กำลังไม่สำเร็จก็หันมาใช้คำพูดหว่านล้อมแทน

ใช้ไม้แข็งไม่ได้ก็เปลี่ยนมาเป็นใช้ไม้อ่อนงั้นหรือ

เจียงหลีเบ้ปากขึ้นแววตาส่องสว่างเดินผ่านคนทั้งเจ็ดและหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวเซียว “เจ้ามานี่” นางกวักมือเรียกเซียวเซียว

เซียวเซียวกระพริบตาปริบๆ แล้วเดินตามไป

“เจ้าอยากได้ที่หนึ่ง ก็ได้ ข้าไม่เพียงแต่จะไม่แย่งชิงกับเจ้า แต่ว่าจะช่วยให้เจ้าชนะการคัดเลือกด้วย เพียงแต่ข้ามีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง” เจียงหลีกระซิบข้างหูเขาด้วยเสียงทุ้ม