ตอนที่ 30 วิญญาณยุทธ์ตัวแรกของนาง

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 30 วิญญาณยุทธ์ตัวแรกของนาง พื้นที่ครอบคลุมกว่าพันไร่ บ้านเรือนเรียงรายนับไม่ถ้วนและทิวทัศน์ที่เชื่อมต่อกันในจวนตระกูลลู่ เป็นความเงียบสงบซึ่งคนธรรมดาไม่สามารถเข้าถึง

ตระกูลลู่เป็นตระกูลขุนนางที่มีฐานะสูงส่ง แม้แต่จวนก็มีกลิ่นไอที่เหนือธรรมชาติ บ้านเรือนที่มากมายเหล่านี้ จวนของนายน้อยลู่เจี้ยเป็นจวนที่ดีที่สุดในตระกูล เพราะในอนาคตเขาจะเป็นนายท่านของตระกูลลู่ และเนื่องจากสุขภาพที่อ่อนแอของเขา

ดังนั้นเขาจึงได้รับการดูแลเป็นพิเศษจากตระกูล

ลู่จ้านเดินทางมาอย่างรวดเร็วหลังจากถูกเรียกตัว

เขายืนอยู่ในห้องโถง ควบคุมลมปราณ แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับอยู่ในถ้ำเก้าปีศาจ

“เจ้าบอกว่านางไปอยู่ในระดับสูงสุดเพียงชั่วข้ามคืนหรือ””

มีสาวใช้แสนสวยคนหนึ่งม้วนม่านขึ้นและมีร่างสีม่วงลอยออกมา

เขามีรูปร่างที่สูงใหญ่และสูงศักดิ์ดั่งจักรพรรดิยัง ไม่มีตัวตนเหมือนนางฟ้า มีเสน่ห์ดั่งปีศาจ ลู่เจี้ยนั่งลงและเขาสะบัดเสื้อคลุมออกกว้างๆ ให้ความรู้สึกถึงความสง่างามอย่างที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้

ใบหน้าของนายน้อยนั้นดูพราวเหลือเกิน ทุกครั้งที่เห็นก็สามารถทำให้เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ ลู่จ้านถอนหายใจอยู่ภายในใจ ตอบด้วยความเคารพ “ขอรับ ข้าน้อยเห็นกับตา นางไปถึงระดับสูงสุดในชั่วข้ามคืนและความเร็วในการฝึกฝนของนางนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ว่าจำนวนหินวิญญาณที่ดูดซับไปก็น่าทึ่งมากเช่นกัน”

มุมริมฝีปากของลู่เจี้ยยกขึ้นเบาๆ ราวกับว่าไม่สนใจที่ลู่จ้านพูดว่าเจียงหลีมีความหิวโหยมาก เพียงบ่นว่า “แตกต่างจากผู้อื่นจริงๆ”

เขาพูดคำเหล่านี้โดยไม่อาจจับต้นชนปลายได้เลย แม้ว่าลู่จ้านจะฟังอยู่ก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่พูดนั้นเป็นสิ่งที่เขาเข้าใจในสิ่งที่ตนสื่อสารหรือไม่

แต่เขาก็ตอบกลับไปแค่ว่า “อืม ความสามารถนั้นน่าทึ่งจริงๆ”

เรื่องราวเนตรญาณเก้าดวงของเจียงหลี ยังคงเป็นความลับ

ในจวนตระกูลลู่นอกเหนือจากลู่เจี้ยและลู่จ้าน ก็มีเพียงหม่าหยวนจย่าเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ แน่นอนว่าสาเหตุที่หม่าหยวนจย่ารู้ นั้นเป็นเหตุสุดวิสัย

ลู่เจี้ยโบกมือ สาวใช้ทั้งสองก็ถอยห่างออกไป ปล่อยให้เขาและลู่จ้านอยู่ในห้องเพียงคน

“บอกเล่าเรื่องของนางมาว่าเกิดอะไรขึ้นในสองสามวันที่ผ่าน” ลู่เจี้ยพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ

ลู่จ้านไม่ได้ปกปิดอะไร เขาเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับเจียงหลี เขารู้ว่านายน้อยของเขาฉลาดดั่งปีศาจ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถฝึกฝนกำลังแต่เขาสามารถรู้ทุกเรื่องราวในปฐพีนี้

“ช่างเจ้าเล่ห์นัก” หลังจากฟังรายงานของลู่จ้านแล้ว ลู่เจี้ยก็พูดเบาๆ ในดวงตาที่วาววับและไม่ชัดเจนของเขาไม่อาจมองเห็นความสุขและความโกรธที่แท้จริงของเขาได้ มีเพียงสัมผัสของความเกียจคร้าน

“นายน้อย เป็นความจริงที่ว่าเจียงหลีฝึกฝนอย่างรวดเร็ว แต่ก็เป็นความจริงที่ว่าการใช้หินวิญญาณนั้นมากเกินไป การใช้ของนางเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับตระกูลลู่ของเราในการฝึกฝนองครักษ์ลับหลายสิบคน ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น” ลู่จ้านรู้สึกกังวล

“เจ้าคิดว่าข้าไม่สามารถเลี้ยงดูสาวใช้เพียงคนเดียวอย่างนั้นหรือ” ดวงตาของลู่เจี้ยที่เป็นประกายและสวยงามนั้นหันไปที่ลู่จ้านและจ้องมองอย่างว่างเปล่าบนตัวเขา

“ข้าน้อยไม่กล้า” ลู่จ้านก้มศีรษะลง บอกถึงความลังเลในใจว่า “ข้าน้อยเพียงแต่เป็นห่วง มันคุ้มค่าหรือที่ตระกูลลู่จะบ่มเพาะนางแบบนี้”

หลังจากผ่านไปไม่กี่วันที่ได้รู้จัก เขามองออกนานแล้วว่าเจียงหลีเป็นคนที่ไม่สามารถควบคุมได้ แม้ว่านางจะเป็นเพียงทาส แต่มีความสำนึกในการเป็นทาสที่ไหนเล่า

“ไม่เป็นไร นางทำได้แค่ทำตามข้อตกลงของข้าทีละขั้นตอน และบรรลุผลตามที่ข้าต้องการ” ลู่เจี้ยไม่ได้สนใจมันมากนัก

เมื่อลู่เจี้ยพูดเช่นนั้น ลู่จ้านก็ไม่ได้พูดอะไรมากถามเพียงว่า “นายน้อยสิ่งของในการฝึกฝนที่นางต้องการ…”

“นำไปให้นาง” ลู่เจี้ยพูดน้ำเสียงเรียบนิ่ง

ลู่จ้านเข้าใจแล้ว

เขาไม่ได้พูดต่อในหัวข้อนี้ แต่กล่าวถึงอีกจุดประสงค์ที่มาในวันนี้ “นายน้อย เจียงหลีได้บรรลุในการรวมวิญญาณยุทธ์ขั้นแรกแล้ว ท่านคิดว่า…”

วิญญาณยุทธ์ที่หนึ่ง สอง และสาม มีบทบาทสำคัญในอนาคตของหลิงซือ เนตรญาณทั้งสามเปรียบเสมือนรากฐาน เมื่อประสานวิญญาณยุทธ์แบบไหนนั้นบ่งชี้ถึงทิศทางที่จะพัฒนาในอนาคต

การโจมตี การป้องกัน การช่วยเหลือการควบคุมทิศทางต่างๆ มีข้อดีข้อเสียต่างกัน