ตอนที่ 31 จะเอาอะไรมาแลกกับข้า

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 31 จะเอาอะไรมาแลกกับข้า ณ ถ้ำเก้าปีศาจ

หลังจากที่เจียงหลีรู้สึกว่าตนไม่สามารถดูดซับพลังวิญญาณได้อีกต่อไป นางจึงยอมแพ้

นางเข้าใจความจริงที่ว่าไม่สามารถกินให้อ้วนได้ด้วยการกินเพียงคำเดียว อย่างไรก็ตามเมื่อนางลืมตาขึ้นและเห็นกองผงเหล่านั้นที่อยู่ตรงหน้า เหลือหินวิญญาณเพียงครึ่งหนึ่ง เมื่ออยู่คนเดียวในกองฝุ่น นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

“อ่ะแฮ่ม” นางกระแอมไออย่างเขินอายเล็กน้อย

แม้แต่ตัวนางเองก็รู้สึกเขินอายกับความสยองขวัญในการดูดซับ “ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ข้าจะต้องหาวิธีที่จะได้รับหินวิญญาณด้วยตัวข้าเอง” เจียงหลีพึมพำขณะที่เอามือถูคางของตน

นางกังวลว่าหลังจากฝึกฝนไปแล้ว ทั้งตระกูลลู่ยังไม่เพียงพอที่จะดูดซับ

“ข้ามีความคิดและเป้าหมายที่ใหญ่ ข้าต้องการฝึกฝนและทะลุขีดจำกัด ฝ่าอุปสรรคของโลกนี้และกลับสู่โลกเดิมของข้า” เจียงหลีกำหมัดแน่นเพื่อให้กำลังใจตัวนางเอง

ทันใดนั้นความสง่าของลู่เจี้ยก็เปล่งประกายออกมาจากส่วนลึกของจิตใจนาง

มันทำให้นางยิ้มอย่างน่าเวทนา “ฮี่ๆ เมื่อถึงเวลาที่จะไป หากสามารถพาสวามีกลับไปได้มันคงจะดี แต่ว่า…”

นางขมวดคิ้วและเอ่ยด้วยความเยาะเย้ยว่า “แต่ก็อ่อนแอไปหน่อย” คิ้วของนางคลายออกทันทีและนางยิ้ม “ช่างเถอะเพราะเห็นแก่ความงามของเจ้า ราชินีอย่างข้าก็จะไม่ใส่ใจ”

นางพึมพำอยู่ในเรือนหินคนเดียวเป็นเวลานานก่อนจะกระโดดลงจากเตียงอย่างเต็มไปด้วยพลัง แล้วเดินออกจากเรือนไป

ไม่มีใครสนใจนางและนางก็ไม่รู้จะทำอะไร นางจึงเดินไปรอบๆ อย่างเกียจคร้าน สำหรับลู่จ้านเขาจากไปเมื่อใด นางก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย

ค่ายฝึกของตระกูลลู่ล้วนสร้างขึ้นบนเนินเขาและซ่อนอยู่ แต่สามารถฝึกอบรมผู้คนได้ดีที่สุด ในระยะไกลมีเสียงกลองและเจียงหลีก็ขยับไปตามทิศทางของกลอง

ระหว่างทางนางไม่พบใครเลย และไม่นานก็เดินไปถึงที่ๆ มีเสียงกลองดังขึ้น

ขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา เจียงหลีรำพึงเงียบๆ ในใจ

เบื้องหน้าของนาง เป็นการคัดเลือกที่ใหญ่กว่าขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา มีผู้คนไม่น้อยอยู่ในนั้นที่กำลังฝึกฝน และมีเซียวเซียวอยู่ในหมู่พวกเขาด้วย

ดูเหมือนว่ารายการแรกของการฝึกผู้พิทักษ์ความมืดของตระกูลลู่คือการฝึกร่างกายก็ถูกต้องแล้ว หากต้องการฝึกฝนให้ดีขึ้น ต้องเริ่มจากพื้นฐานยิ่งร่างกายดีก็สามารถฝึกฝนได้อย่างราบรื่นมากขึ้น เจียงหลีคิดในใจ

สองครั้งแรกนั้นนางจงใจใช้การฝึกฝนขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยคราและครั้งที่สามนางไม่ได้รับผลกระทบอีกต่อไป ไม่คาดคิดว่ายังมีรายการนี้อยู่ในการฝึกอบรมผู้องครักษ์ลับ

เจียงหลีคิดอยู่สักพักและก้าวไปข้างหน้า

นางอยากจะลองดู ว่าการฝึกฝนขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยคราในสนามที่ใหญ่ขึ้น นางจะทนได้หรือไม่

“เจ้าอยู่ที่นี่หรือ” ทันใดนั้นเสียงลู่จ้านดังขึ้นที่ข้างหลังนาง ทำให้เท้าของนางที่ก้าวออกไปนั้นถอยกลับอีกครั้ง

นางหันกลับมามองไปที่ลู่จ้านที่กำลังเดินเข้ามาหานาง

การจ้องมองของลู่จ้านเลยไปจากนางไป แล้วมองไปที่สนามฝึกขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยคราจากนั้นก็มองกลับมา “ตามข้ามา การฝึกฝนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเจ้า”

ดวงตาของเจียงหลีเปล่งประกายและถามว่า “จะไปที่ใด”

ลู่จ้านตอบด้วยใบหน้าที่เฉยเมยว่า “เจ้าควรผสานวิญญาณยุทธ์ในขั้นแรกแล้ว”

ดวงตาของเจียงหลีหรี่ลง ทันใดนั้นหัวใจของนางดูเหมือนจะเต้นแรง

วิญญาณยุทธ์ตัวแรก

ในที่สุดนางก็สามารถเข้าสู่โลกแห่งการฝึกฝนอย่างเป็นทางการแล้วหรือนี่ จะได้ไม่ต้องเป็นคนอ่อนแอให้ใครมาย่ำยีได้อย่างง่ายดายอีก เมื่อลู่จ้านพูดจบเขาก็หันหลังและจากไป เจียงหลีไม่ลังเลรีบเดินตามไปทันที

“วิญญาณยุทธ์ นี่มันอะไรกัน” เจียงหลีรีบเดินไปสองสามก้าวก่อนที่จะตามลู่จ้านทัน และถามอย่างสงสัย

ลู่จ้านเหลือบมองไปที่นางและพูดอย่างเมินเฉย “วิญญาณยุทธ์เป็นพลังวิญญาณชนิดพิเศษที่ไม่มีตัวตนแต่มีพลังหลากหลาย บ้างก็เพื่อการโจมตี บ้างก็เพื่อการปกป้องและบ้างก็เพื่อการช่วยเหลือและเพื่อการควบคุม วิญญาณยุทธ์สามตัวแรกมีความสำคัญมากและกำหนดทิศทางของการฝึกฝนในอนาคตของเจ้า”