ตอนที่ 74 ทำไมต้องกลัวความเป็นความตาย

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 74 ทำไมต้องกลัวความเป็นความตาย

หน้ามืดหัวหมุน!

พลังวิญญาณที่พุ่งเข้าใส่ด้านหลัง กำลังฉีกร่างของเจียงหลี ทำให้นางกระอักเลือดไม่หยุด

แต่ทว่า นางยังไม่ทันร่วงลงกับพื้น นางก็รับรู้ได้ถึงพลังที่พุ่งมาหานางจากทุกทิศทางพร้อมๆ กัน ไม่มีความปราณีเลยแม้แต่น้อย

เหมือนกับว่าพลังที่บ้าคลั่งนี้ต้องการจะฉีกร่างนางออกเป็นชิ้นๆ!

ท่ามกลางความเป็นความตาย เจียงหลีตะโกนเสียงดัง ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตนเอง

อ้ากกก

เงาของเลี่ยเทียนซื่อ ปรากฏขึ้นในทันที แสงสีทองส่องสว่างอยู่ที่มุมหนึ่งของเมืองซูหนาน

ปัง ปัง ปัง

พลังที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง โดนร่างของเจียงหลี ร่างเล็กๆ ของนาง ราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่นไปในอากาศท่ามกลางลมหนาว

เงาภาพมายาของเลี่ยเทียนซื่อที่ใหญ่มหึมา โอบกอดนางไว้ ม้วนตัวกลมอยู่ในอากาศ ถูกพลังที่โหดเ**้ยมต่างๆ สาดซัดราวกับลูกบอลยักษ์ที่เด้งไปมาในเมืองซูหนาน

เพียงแต่ว่าพื้นที่ที่โดนพลังของเลี่ยเทียนซื่อ บ้านเรือนพังทลาย จนพื้นเป็นหลุม!

ทว่าเลี่ยเทียนซื่อไม่ใช่วิญญาณยุทธ์ประเภทป้องกัน ถึงแม้ว่าจะอาศัยพลังทั้งหมดที่มันมีมาปกป้องเจียงหลี ท่ามกลางการโจมตีของหลิงเจี้ยงทั้งสี่ ก็ยังยากที่จะไม่ให้เจียงหลีได้รับบาดเจ็บ

นางสีหน้าไม่สู้ดีนัก กระอักเลือดออกมา จนเสื้อสีดำของนางกลายเป็นสีแดง ลวดลายปักสีเงินและสีทองล้วนแต่กลายเป็นสีแดงสด

“เป็นวิญญาณยุทธ์ที่เก่งกาจจริงๆ” หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์คนหนึ่งตกใจ

ภายใต้การร่วมกันโจมตีของพวกเขาทั้งสี่ ยังไม่ตาย ก็เหนือความคาดหมายมากๆ

“ฮึ ต่อให้เก่งกาจกว่านี้ ก็เป็นเพียงแค่หลิงซื่อ! ตามไป ห้ามให้นางหนีไปอีกเด็ดขาด!” หลิงเจี้ยงอีกคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชา ร่างหายแวบไปทางที่เลี่ยเทียนซื่อหนีไป

อีกสามคนก็ไม่รีรอ กลัวว่าคนที่ตามไปคนแรกจะได้ผลงาน สะบัดแขนเสื้อแล้วพากันตามไป

รอให้ทั้งสี่ไปแล้ว ผู้คนเมืองซูหนานที่แอบดูอยู่จากที่ไกลๆ ถึงจะเริ่มพูดคุยกันอย่างเบาๆ

“ตระกูลเย่ว์นี่ก็หน้าไม่อายจริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะส่งหลิงเจี้ยงมาถึงสี่คนเพื่อไล่ฆ่าเด็กผู้หญิงคนเดียว!”

“เหอะๆ ไม่ได้ยินหรือว่านายน้อยเย่ว์ถูกเด็กผู้หญิงคนนั้นฆ่าตายไปแล้ว นายท่านเย่ว์ชิงหลิวโกรธจนเสียสติไปแล้ว ไม่สนใจผิดถูกอะไรหรอก”

“โธ่ น่าเสียดาย ยังเด็กอยู่เลย ต้องมาตายในเงื้อมมือของตระกูลเย่ว์แบบนี้”

“นี่อาจเรียกว่าสวรรค์อิจฉาในความสามารถ คนที่มีความสามารถมักจะตายเร็ว!”

“เอ้ะ? นางไม่ใช่สาวใช้ตระกูลลู่รึ ตระกูลลู่ในตอนแรกช่วยนางถอนหมั้นอย่างใหญ่โต ทำไมตอนนี้ถึงไม่สนใจนางล่ะ”

“ใครจะไปรู้ล่ะ ถ้าตระกูลลู่ยื่นมือเข้ามา เกรงว่าจะมีคนคิดว่าตระกูลลู่คิดวางแผนไม่ดีต่อตระกูลเย่ว์ล่ะมั้ง”

“จะทำเพื่อสาวใช้คนหนึ่ง โดยการเปิดศึกกับอีกตระกูลหนึ่ง ก็ถือว่าตระกูลลู่ถือหางนาง คงไม่มายุ่งหรอก”

“อืม มีเหตุผล!”

“ถ้าเป็นเช่นนี้ ตระกูลลู่ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย วันนี้คงจะเป็นวันตายของนางแล้ว”

ผู้คนต่างพากันทอดถอนใจ เสียงการต่อสู้ที่รุนแรงดังขึ้น ทำให้พวกเขาเลิกคุยกัน แล้วรีบไปตรงนั้นอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าจะพลาดดูอะไรดีๆ

หนานอู๋เฮิ่นที่แอบตามมาหรี่ตาทั้งสองข้าง คำพูดที่ผู้คนคุยกัน เขาได้ยินทั้งหมด แต่ว่าเขาแน่ใจมากว่าตระกูลลู่ได้ส่งมือดีมาเพื่อปกป้องเจียงหลีอย่างลับๆ เพราะตอนที่เจียงหลีถูกโจมตีเมื่อครู่ เขารับรู้ได้ถึงพลังลมปราณแข็งแกร่งที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เหมือนว่ากำลังคิดจะลงมือ หลังจากเห็นนางปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ ก็หายไป

วันนี้เจียงหลีไม่มีทางตาย! แต่ตระกูลเย่ว์ต้องแย่แน่!

“ท่านอาจารย์หนาน น่าเสียดายจริงๆ! ข้าเห็นว่าท่านสนใจเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่ไม่ใช่น้อย คิดไม่ถึงว่านางจะโชคร้าย ที่ต้องมาตายในวันนี้” อู๋เชียนพูดอย่างดีใจที่เห็นผู้อื่นโชคร้าย

ในเมื่อสำนักหลิงอู่ไม่สามารถรับเจียงหลีผู้หญิงต้องโทษคนนี้ได้ เช่นนั้นสถาบันไป๋หยวนก็ไม่ได้นางไป ก็เป็นผลสรุปที่ดีที่สุดแล้ว

มิฉะนั้น……