ตอนที่ 75 จูเสียปรากฏ สังหารหลิงเจี้ยง!

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 75 จูเสียปรากฏ สังหารหลิงเจี้ยง! “เจียงหลี เจ้าเห็นถึงความแตกต่างระหว่างเรารึยัง เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้า” ด้านหลังของหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์มีวิญญาณยุทธ์ปรากฏขึ้นสองตัว

ท่ามกลางเนตรญาณมีปีศาจที่ใหญ่ยักษ์สองตัว คำรามอย่างดุร้าย แค่ชั่วพริบตาเดียวพลังของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า!

พลังที่ล้อมรอบตัวเขา กลายเป็นพายุหมุน ทำให้ซากปรักหักพังที่อยู่รอบๆ แหลกเป็นผุยผง

“หลิงเจี้ยง! ก็คือหลิงเจี้ยง! น่ากลัวจริงๆ!”

“ท่ามกลางพลังนี้ ข้าใช้พลังไม่ได้!”

“พระเจ้าช่วย! สู้กับหลิงเจี้ยงด้วยพลังขั้นหลิงซื่อ โดนบดขยี้เละแน่!”

“สาวใช้ตระกูลลู่ได้ตายแน่วันนี้!”

“……”

ผู้คนถูกพลังของหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ทำให้ต้องรีบถอยหลังไป พวกเขาหน้าซีด ความรู้สึกแรกที่แวบขึ้นคือการมาดูอะไรสนุกๆ อาจทำให้ตายได้

แต่ทว่าเจียงหลีที่ยืนอยู่กลางพายุหมุน ผมและเสื้อผ้าโดนลมพัดจนเกิดเสียง พายุที่เกิดจากพลังนั้น ราวกับมีดที่แหลมคม บาดผิวของนาง และไม่มีทางให้นางถอยแม้แต่ก้าวเดียว ขาทั้งสองข้างของนางเหมือนปักอยู่กับพื้น หลังตรง แข็งแกร่งมากจนทำลายไม่ได้!

ร่างเล็กๆ ในตอนนี้ปลดปล่อยความสามารถที่ไม่เป็นสองรองใคร ทำให้ผู้คนตกใจ และชมเชย

“สู้เถอะ!” เจียงหลีแววตาดุดันทันที แล้วเริ่มจู่โจมก่อน “ฉีกเวหาาาา!” พอลงมือนางก็ใช้ทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ของเนตรญาณใส่หลิงเจี้ยงแห่งตระกูลเย่ว์

ในแววตาของหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน พูดกับเจียงหลีด้วยท่าทีที่อยู่เหนือคนอื่นว่า “ทุกๆ ระดับ แบ่งเป็นเก้าขั้น ทุกๆ การเลื่อนระดับขั้น คือการควบคุมพลังวิญญาณ และคือการปลดปล่อยความสามารถของวิญญาณยุทธ์เพิ่มไปอีกขั้น เจ้าไม่เพียงแต่จำนวนของวิญญาณยุทธ์สู้ข้าไม่ได้ พลังของมันก็ยิ่งเทียบข้าไม่ได้ เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้า ช่างโง่เขลายิ่งนัก!”

พอเขาโบกมือ พลังที่แข็งแกร่งก็ปรากฏขึ้นดั่งกระแสน้ำ ปะทะเข้ากับพลังของเจียงหลี ทันใดนั้นก็สั่นสะเทือนไปทั้งเมือง ตึกรามบ้านช่องพังทลาย พื้นดินเกิดเป็นหลุม

พลังที่มองไม่เห็น แตกกระจายเป็นแสงสีทองแสบตา ทำให้ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ ต้องถอยไป

“แค่พลังขั้นหลิงซื่อ ก็กล้าท้าทายหลิงเจี้ยง? น่าขันจริงๆ” อู๋เชียนหัวเราะด้วยความเยือกเย็น เหมือนความตายของเจียงหลีเป็นสิ่งที่นางก่อไว้เอง

หนานอู๋เฮิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ชอบน้ำเสียงของเขา เปิดปากพูดว่า “ถึงแม้ว่าศัตรูจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อเจอศัตรูที่แข็งแกร่ง ก็จะล้างคอรอให้ศัตรูมาฆ่า? ข้ากลับชอบนิสัยของนาง ถึงรู้ว่าสู้ไม่ได้ แต่ก็จะสู้อย่างสุดพลัง ยิ่งไปกว่านั้น สังหารหลิงเจี้ยงด้วยพลังขั้นหลิงซื่อก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน”

ประโยคสุดท้ายแฝงไว้ด้วยความยั่วยุเล็กน้อย

อู๋เชียนพูดอย่างเยือกเย็น รู้ว่าที่เขาพูดคือเรื่องของไป๋หลี่เฟิ่ง เขาที่เป็นคนของราชสำนักก็รู้สึกขายหน้า แต่ว่าตอนนี้เขาพูดได้แค่ว่า “เจียงหลีพลังเพียงขั้นห้า หรือว่าท่านอาจารย์หนานจะคิดจริงๆ ว่านางคือไป๋หลี่เฟิ่งคนที่สอง?”

หนานอู๋เฮิ่นกลับส่ายหัวเบาๆ “ผิดแล้ว ไป๋หลี่เฟิ่งก็คือไป๋หลี่เฟิ่ง เจียงหลีก็คือเจียงหลี เกรงว่าหลังจากวันนี้ ไป๋หลี่เฟิ่งจะถูกเจียงหลีมาแทน”

“คนที่ตายไปแล้วเนี่ยนะ?” อู๋เชียนพูดอย่างเยือกเย็น เขาได้ตัดสินไปไว้แล้วว่า เจียงหลีต้องตาย!

เจียงหลีต้องตาย!

ผู้คนที่ดูการต่อสู้อยู่เกือบทุกคน ไม่มีใครคิดว่าเจียงหลีจะรอดในสถานการณ์แบบนี้

อย่าว่าแต่คนที่สู้กับนางคือหลิงเจี้ยง นอกจากการต่อสู้รอบนี้ ยังมีหลิงเจี้ยงอีกสามคนที่มองนางอย่างดุร้าย

นางสู้จนชนะได้หนึ่งคน แล้วจะชนะอีกสามคนได้ไหม

ไม่ได้ เป็นไปไม่ได้

ปังงง

พลังระเบิดออก ทั้งสองที่สู้อยู่แยกออกจากกัน

ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้ง ผู้คนเห็นเพียงแค่เสื้อของหลิงเจี้ยงขาดเล็กน้อย แต่เจียงหลี เสื้อดำของนางเต็มไปด้วยเลือดตั้งนานแล้ว เลือดไหลลงมาจากหน้าผาก อาบแก้มนางไปข้างหนึ่ง ในตามีเลือดแดงคั่งอยู่

แขนขวาของนาง แขนเสื้อขาดหมดแล้ว เผยให้เห็นแขนที่ขาวผ่องที่ถูกเลือดอาบ

แต่ทว่าแววตานางยังคงเด็ดเดี่ยว ใบหน้าเย็นชา จ้องมองหลิงเจี้ยงแห่งตระกูลเย่ว์ตาเขม็ง