ตอนที่ 91 แม่งเอ้ย! เปิดได้ไม่เป็นเวลาเอาซะเลย

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 91 แม่งเอ้ย! เปิดได้ไม่เป็นเวลาเอาซะเลย ดวงตาของลู่เจี้ยเบิกกว้างด้วยความตกใจ ทาสสาวที่กล้าทำเช่นนี้ เขาควรจะทำอย่างไรกับนางดี

แต่ในเวลานี้ เจียงหลีจมอยู่ในริมฝีปากอันนุ่มนวลของเขา เป็นไปอย่างที่นางจินตนาการไว้ มันอร่อยและหอมหวานซึ่งทำให้ผู้คนหลงใหลและยากที่จะหยุดลงได้

ผู้ที่งดงามเช่นนี้ ควรถูกขังในวัง และให้ข้าได้ดื่มด่ำเพียงผู้เดียวเท่านั้น!

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เจียงหลีกำลังมึนเมาจากการจูบ นางก็ต้องถูกผลักออกไปอย่างกะทันหัน ด้วยความรีบร้อน นางกัดริมฝีปากของลู่เจี้ย กลิ่นของเลือดที่เล็ดลอดออกมา ได้ย้อมริมฝีปากใสของเขาให้ดูมีเลือดฝาดสีแดงเล็กน้อย

ระยะห่างระหว่างทั้งสองถูกเปิดออก ลู่เจี้ยปกปิดความลำบากใจของเขา กระโดดลงจากเตียงน้ำแข็ง และพูดด้วยใบหน้ามืดมนว่า “ดูเหมือนเจ้าจะไม่เหมาะสมกับการเป็นเนี่ยนซือ”

เจียงหลีนั่งบนเตียงน้ำแข็งและมองไปที่เขา ดวงตาที่สดใส เต็มไปด้วยความขำขัน นางยกมือขึ้น เช็ดเลือดที่ริมฝีปากของนาง “ไม่เหมาะสมได้อย่างไร ข้าก็เพียงแค่ทำลายพลังจิตของท่าน”

“หึ” ลู่เจี้ยสถบอย่างเย็นชา ดูเหมือนจะโกรธเล็กน้อย

พัง นางพังพลังจิตไปแล้วแน่นอน

อย่างไรก็ตาม นางทำการละเมิดเขา!

หญิงสาวคนนี้ ช่างกล้าหาญขึ้นเรื่อยๆ!

เจียงหลีไม่กลัวแม้แต่น้อย แล้วล้อเลียนเขาอย่างกล้าหาญ “นายน้อยกำลังโกรธกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้หรือ หากไม่พอใจ ท่านสามารถกลับไปสู่สถานที่เดิมได้นะ”

ท่าทางปลิ้นปล้อนของนาง ทำให้ลู่เจี้ยยิ้มอย่างเย็นชาและถามว่า “เจ้าเป็นราชินีหรืออันธพาลกันแน่”

เจียงหลีผงะ ราวกับว่าเขาเคยได้ยินคำพูดเหล่านี้มาก่อนจากที่ไหนสักแห่ง เมื่อความทรงจำของนางสิ้นสุดลง นางก็รู้ว่านี่เป็นครั้งที่สองที่ลู่เจี้ยพูดแบบนี้กับนาง

แต่นางก็ไม่โกรธ เพียงแค่เหล่ตาและพูดด้วยรอยยิ้ม “มันไม่สำคัญว่าเป็นราชินีหรืออันธพาล ข้ารู้แค่ว่า รสชาติของนายน้อยนั้นดีมาก ค่อนข้างเป็นที่ชื่นชอบของข้า”

“… ” สายตาของหลู่เจี้ยเย็นชา

เมื่อเห็นว่าลู่เจี้ยกำลังจะระเบิดแล้ว เจียงหลีจึงรีบพูดว่า “บำเพ็ญต่อ บำเพ็ญฝึกฝนกันต่อ! จุ๊ๆๆ ข้าสามารถต้านทานความงามของนายน้อยได้ ดูเหมือนว่าข้ามีพรสวรรค์มากในการฝึกฝนเพื่อเป็นเนี่ยนซือนะ!”

ความหน้าด้านของนาง ทำให้ลู่เจี้ยรู้สึกหมดหนทางเป็นครั้งแรก

ลู่เจี้ยเหล่ตาของเขา แล้วทอดสายตามองไปบนเรืองร่างของเจียงหลีแล้วมองไปมา ทันใดนั้นก็ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “หากเจ้าเป็นราชินีจริง ก็คงต้องเป็นราชินีที่สูญเสียสติและลืมทุกสิ่งเพราะหลงใหลในความงาม!”

เจียงหลีอ้าปากค้างแล้วยืดเอวพูดว่า “แม้จะยังไม่ใช่ แต่ก็ใกล้แล้วล่ะ”

ดวงตาของลู่เจี้ยหรี่ลงและคิ้วของเขาก็เย็นชา นี่เจ้าหมายความยังไง หรือว่าเจ้าเป็นคนที่มีความปรารถนาในความงาม เป็นพวกอุปถัมภ์เหล่าผู้ชายที่มีใบหน้าที่งดงามและน่าทะนุถนอมอย่างนั้นหรือ

ความรู้สึกไม่สบายอย่างที่อธิบายไม่ได้ ทำให้ลมหายใจของลู่เจี้ยค่อยๆ เย็นลง

ในเวลานี้ เจียงหลีกลับสู่สภาวะปกติ และสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิระหว่างคิ้วของเขาแสดงออกว่าน่าภาคภูมิใจ “นายน้อย เรารีบมาเริ่มกันเถอะ”

ดวงตาของลู่เจี้ยหรี่ลงอย่างอันตราย และบาดแผลที่ริมฝีปากของเขายังคงปวดอยู่ แต่ท่าทางของนางเป็นธรรมชาติเหมือนไม่มีอะไร ราวกับว่านางเคยชินกับมันแล้ว จนเขาอดไม่ได้ที่จะเดาว่า นางเคยเป็นราชินีแบบไหนกันแน่!

“ตั้งสมาธิ รู้สึกถึงสติสัมปชัญญะ ขัดเกลาและกลั่นมัน แล้วพลังวิญญาณจะหมุนเวียนและหยุดลง…”

ลู่เจี้ยจ้องไปที่นาง ค่อยๆ พูดถึงวิธีการบำเพ็ญเนี่ยนซือ เจียงหลีตั้งใจฟัง และไตร่ตรองตาม

หลังจากที่เขาพูดจบ นางก็พูดอย่างประหลาดใจว่า “การฝึกฝนหลิงซือกับเนี่ยนซือนั้น เป็นสองขั้วที่ต่างกันเสียจริง!” หลิงซือฝึกฝนทางร่างกายให้แข็งแกร่ง แต่เนี่ยนซือนั้นเชี่ยวชาญในสติสัมปชัญญะ ขาดการฝึกฝนทางร่างกายและร่างกายส่วนใหญ่ก็อ่อนแอ

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อใช้พลังจิต จะไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้เลย!

ลู่เจี้ยแอบหัวเราะ ในขณะที่น้ำเสียงยังคงไร้ความปรานี “หากเป็นเช่นนั้นแล้วเจ้ายังอยากฝึกฝนอีกหรือไม่”

“แน่นอนสิ!” เจียงหลีกัดฟัน

นางไม่มีสิทธิ์ในการเลือกเลย มิใช่หรือ

การล่อลวงของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อนั้นมีมากเกินไปสำหรับนาง นางไม่สามารถยอมแพ้ได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นนางมีความรู้สึกว่า เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อที่เข้าสู่ร่างของ ‘เจียงหลี’ ในเวลาเดียวกับนางนี้ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวิญญาณของนาง

“งั้นก็ฝึกฝนต่อ” ลู่เจี้ยพ่นคำสี่คำออกมาอย่างเย็นชา

ท่าทีของเขาในเวลานี้เย็นชามาก อย่างไรก็ตาม เจียงหลีไม่สนใจ เพราะรู้ว่าเขากำลังอึดอัด และไม่สบายใจที่ตัวเองโดนเอาเปรียบ

นึกถึงเมื่อครู่…

เจียงหลีเลียปาก เหมือนว่ายังรับรสชาติที่ค้างอยู่